İsrail neyi hedefledi?

İsrail''in Gazze ambargosunu delmek için yola çıkan gönüllüleri “engelleme” operasyonunda kullandığı vahşi yöntemin arkasında yatan niyeti doğru okumak durumundayız. Kan dökmenin insani yardımı engelleme yöntemi olmadığını, isteseydi daha önce de yaptığı gibi kan dökmeden de gemilere el koyarak İHH gönüllülerini geri gönderebileceğini biliyoruz. Ama İsrail daha önce de yaptığı gibi bilinçli olarak kan dökmeyi tercih etti.

Bu vahşetin arkasında yatan siyasi irade, elde edilmek istenen hedef ancak İsrail''i kuran, yaşatan zihniyetin doğru anlaşılmasıyla mümkün olabilir. Her ne kadar İsrail''in dünyadaki değişimi anlamamakta direndiği ileri sürülse de; tam aksine dünyadaki değişimi fark ettiği ve bu eylemin muhtemel sonuçlarını hesapladığı için elini kana bulamıştır. Dünyayı kendi alanına çekmeye, kendi dilini kabul ettirmeye zorluyor İsrail.

İsrail devlet olarak varlığını sürdürmek ve işgali devamlı kılmak için sürekli gerilim ve çatışma ortamından beslendi. Bu sayede bölgede kurulan şiddet dengesiyle haksız uygulamaları sorgulanmadı.

Gelelim Mavi Marmara gemisine yapılan saldırının nasıl okunması gerektiğine. Öncelikle daha önceki ambargoyu delme girişimlerini engellemek için başvurulan yöntemlerden farklı olarak planlı biçimde kan dökülmek istendiği çok açıkça belli oluyor. Yani Cenin''de binlerce kişiyi katlettikten sonra dozerlerle vahşetin üstünü kapatmasına benzer bir yönteme başvurdu. Burada hem İsrail hem Türkiye açısından iki farklı mesaj verilmek istendi.

İsrail''in Türkiye''ye vermek istediği mesaj çok açıktı. Bölgede en azından diplomatik anlamda belli bir etkinlik kazanan, adeta bölgeye geri dönen Türkiye sıkıştırılmak ve alanı daraltılmak istendi. Hele hele bölgesel aktör imajından fazlasıyla memnun görünen ve her fırsatta bunu kullanmaktan haz duyan Türklere adeta sınırlarını hatırlatmak kasdıyla taammüden cinayet işlenmiştir. Yani İsrail Türkiye''nin bölgede yükselen karizmasını masum insanların kanını dökerek çizmek istemiştir. Türkiye''nin karizmasının çizilmesiyle Türkiye''ye ve aynı zamanda Ortadoğudaki ülkelere mesaj verilmek istendi. Özellikle Müslüman Arap halklarına, Arap liderlerin bu zamana kadar gerçekleştiremediklerini Türkiye''nin yapacağı beklentisine girmeyin denmek istendi. Adeta geleneksel sınırları hatırlatılarak karşılık veremeyeceği bir yöntemle Türkiye, İsrail''in alanına çekilmek istendi.

İsrail''le kurulan ve bir tür bağımlılığa dönüşen ilişki çerçevesinde stratejik anlaşmalarla eli kolu bağlanan Türkiye''nin bölge lideri olmaktan çok gururu kırılmış, dayak yemiş bir ülke durumuna düşürülmesi hedeflendi. Böylece İsrail''in bölgede gururunu kırmadığı, karşısında diklenecek hiçbir gücü görmek istemediği mütekebbir stratejiye dönülmüş oldu.

Mağduriyetin mağruriyete dönüştüğü İsrail kibrinin devlet stratejisine gelmesi durumudur yaşadığımız hal…

Türkiye''nin özellikle İran ve nükleer tehdit konseptini barışçıl bir düzleme çekme çabalarını provoke ederek gerilim politikalarına geri dönmeye zorladı. Aynı zamanda Türkiye''den de bir tür rövanş almış oldu.

İsrail''in bölgedeki konumu ve uluslararası denklemdeki yeri açısından bakıldığında gerilimi bilinçli olarak tırmandırmaya ihtiyacı görülür.

Uluslararası ilişkiler açısından savaş ve gerginlik ortamından çıkılması İsrail''in her zaman isteyeceği bir durum olamaz. Zira tarafların uluslararası normlara uygun ortamda, en azından uluslararası hukuk çerçevesinde konuşmaya başlaması durumunda İsrail''in kuruluşundan beri uygulamaları sorgulanacak demektir. Bu durum bizzat varlığının, meşruiyetinin ve işgalin stratejisinin sorgulanmasını gerektirir.

Bunun yerine küresel sistemin patronunu yanına alarak her türlü şiddeti kullanmayı kendine hak gördüğü “güvenlik sorunu söylemi” kendince daha iş görüyor. Bu açıdan bakıldığında İsrail kendisini uluslararası anlaşmalara uymaya zorlayacak makul ortamların oluşmasından çok gerilimin tırmanmasını yeğleyecektir. Çevresindeki ülkelerin bölgeyi ateşe çevirecek bir savaşı başlatmaktan kaçınma refleksini de sonuna kadar istismar edecektir.

Her iki açıdan bakıldığında da Türkiye''nin diplomatik olarak kat ettiği mesafe ancak böylesi bir vahşetle provoke edilebilirdi.

İsrail bu zamana kadar yaptığı hesaplarda hep kazançlı çıktı. Attığı her adım bir önceki suiistimalini, işgalini unutturdu… Kendince akıllı bir yöntemdi. İstediği anda herkese meydan okuyan, askeri güç kullanmaktan çekinmeyen ve bunun içinde hesap vermeyen bir şımarıklık…

Dünyada gerçekten bir şeylerin değişip değişmediğini, İsrail''in bölgeyi, özellikle ABD politikalarını rehin almaya devam edip etmeyeceğini, Türkiye''nin gücünün ve de çıkarının nerede olduğunun anlaşılıp anlaşılmadığını ortaya çıkaracak bir sürece girdik.