(Ayrıca, aynı öykünün bir de King Vidor tarafından yönetilen 1931 versiyonu mevcut ve o da en az yeniden çevrimi kadar etkileyici...)
(Ayrıca, aynı öykünün bir de Charles Shyer tarafından yönetilen 1991 tarihli bir yeniden çevrimi mevcut. Ancak, klasik olan yeniden çevrime göre çok daha başarılı…)

1- “Umudunu Kaybetme”de, yoksul ve evsiz Chris Gardner'in (Will Smith) küçük oğlunu bir benzin istasyonunun tuvaletinde yıkaması
2- “Uzaktan Kumanda”da, aşırı çalışmaktan babasının öldüğünün bile farkına varamayan mimar Michael Newman'ın (Adam Sandler) elindeki sihirli kumandayla zamanı geriye alarak onu son kez gördüğü dakikalara dönmesi ve babasını yanağından öperek ölüme uğurlaması
3- “Külkedisi Adam”da eski şampiyon boksör Jim Braddock'un (Russel Crowe), evdeki aç eşi ve çocukları için Boks Kulübü'nde kepini çıkartıp kumar oynayan eski dostlarından bozukluk dilenmesi
Ve Türk şiirinin büyük ustası Behçet Necatigil'den, bütün bu filmlerin anlattığı ortak öyküyü pekiştirir nitelikte bir şiir:
Biz pek aramazdık, çocuklar olmasaydı…
Hep de tenha saatleri seçerler
Sonra, yavaş bir sesle
“Çocuk için, hasta kaç gündür, yemiyor”
Biraz et, biraz meyve isterler…
Kaşıklarla beraber büyür bir üzüntü
Yağların, şekerlerin, çayların
Uykularda bile bitiyorsa
Annelere düşündürdüğü…
Biz bu kadar eğilmezdik, çocuklar olmasaydı…









Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.