Sorumluluk da "Nükleer" olsun

Bundan tam 25 yıl önce 26 Nisan 1986 günü erken saatlerde Ukrayna''nın Kiev iline bağlı Çernobil kentinde meydana gelen nükleer kaza sonrasında atmosfere büyük miktarda fisyon ürünleri salındığı 30 Nisan 1986 günü yani 4 gün sonra tüm dünya tarafından öğrenildi.

Çernobil reaktör kazası, 20. yüzyılın ilk büyük nükleer kazasıydı.

Aradan geçen çeyrek yüzyıldan sonra nükleer kaza, dünyanın en deneyimli ve tedbirli ülkesi olarak bilinen Japonya''da deprem sonrasında yaşandı.

İkinci nükleer facianın Japonya gibi bir ülkede yaşanması aslında başlı başına bir ders ve ibret, ama alana.

*

Japonya''daki Fukuşima kazasının Çernobil''in ikizi gibi olduğunu söyleyen Ukrayna''da 25 yıl önce meydana gelen nükleer faciadan kurtulan Rus Pavel Vdoviçenko''ya göre, Japonları sağlık, ekonomi ve sosyal alanda zor günler bekliyor.

Eski tarih profesörü, ''Şirketler battı, tarım çöktü, iş kalmadı. Çernobil''deki insanlar kazadan sonra kanserle karşı karşıya kaldı. Aynı şey Fukuşima''da olabilir'' diyor.

Kurbanlara yardım için bir dernek kuran Vdoviçenko, kaza sonrası insanların, bölgeden gelenlere yaklaşmak bile istemediklerini bu yüzden de bazı öğrencilerin ayrı bir yerde çalışmak zorunda kaldıklarını söylüyor.

*

Gelişmiş batı ülkelerinde "Nükleer santral" var, "bizde de olmalı" demek ne kadar mantıklı ve gerçekçi, tartışmak lazım.

Yalnız eğer bir nükleer kazadan, sadece o bölge insanları değil de, bütün dünya etkileniyorsa, nükleer santral kurma izni almak için sadece bir ülke halkına değil, tüm dünyaya sormak, onlardan izin almak gerektiğini düşünüyorum.

*

Uluslar arası kurumların öncülüğünde bütün dünya ülkelerinde aynı anda yapılacak bir referandum ile nükleer santral konusunda halkın fikri alınarak buna göre yatırım yapılıp yapılmayacağına karar verilebilir.

Ama önce ABD başta olmak üzere bütün ülkelerin bu santralleri kapatması için BM gibi etkin örgütlerde bağlayıcı kararlar alınmalı.

Bu santraller çalışırken, bu ülkeler nükleer enerji ile rekabette açık ara öne geçerken yeni santral kurmak isteyen Türkiye gibi ülkeleri engellemek ne kadar doğru olur, bunu da tartışmak lazım.

Her ne olursa olsun, nükleer enerji elde etmek için insan, hayvan, bitki gibi bütün canlı varlıkları tehlikeye atmanın doğru olmadığını da kabul etmek lazım.

Hiçbir ülkenin dünyadaki yaşamı tehdit etmeye, riske atmaya hakkı yok.

*

Bugün sanayileşme ile oluşan çevre kirliliğinden dünya yaşanmaz hale gelince bedelini herkes ödüyor.

Bahçeşehir Üniversitesi''nde çalışmalarını yürüten ABD''li çevre uzmanı Robert Wei''nin yeryüzünde yaşanan çevre sorunlarına dair açıklamaları çok çarpıcı:

*

Asit yağmurları nedeniyle özellikle Amerika''nın batı kesimlerinde birçok balık çeşidi yok oluyor.

Suyu asitli olan birçok gölde balık kalmadı.

Sera gazı nedeniyle dağlardaki karlar ve buzullar hızla eriyor.

Yeryüzündeki sular yükseliyor.

Birçok ülke ise yer altı sularını olması gerekenden daha fazla kullanıyor.

Bilinçsizce yapılan ağaç kesimi ise bir başka ciddi problem.

Özellikle tropik ormanları yok etmeye devam edersek yağmur sularının gidecek başka bir yeri kalmayacak ve son dönemde dünyanın değişik yerlerinde yaşanan büyük seller devam edecek.

*

Yeryüzü, insanoğlunun yarattığı bu etkiler nedeniyle ne yapacağını bilemiyor.

İnsanoğlu, kutsal kitapların işaret ettiği kaçınılmaz sona ulaşmak için bütün yeteneklerini ve gücünü seferber ettiyse yapacak bir şey yok.

Hayırlı yolculuklar.