Erbakan"ın cenazesi neleri değiştirdi

Başbakan Erdoğan''ın Almanya ve Belçika''yı kapsayan gezisi üç gün olarak planlanmıştı.

Ancak Erbakan''ın vefatı üzerine her şey yeniden planlandı. Ve biz Belçika''ya geçmemizin planlandığı gün merhum Erbakan''ın cenazesine katılmak üzere İstanbul''a döndük.

Erbakan''ın vefat haberini aldıktan sonra Başbakan Erdoğan''la ilk konuşmamız Almanya''ya giderken oldu.

Uçağımız hareket ettikten kısa bir süre sonra Başbakan bizim olduğumuz bölüme geldi. Hatta o sırada yemek servisi başlamak üzereydi, ayağa kalkmak isteyen arkadaşlarımıza, "Oturun, oturun" dedi.

"Başınız sağolsun" dedik. "Başımız sağolsun" diye karşılık verdi. Tek tek elimizi sıkıp, hayırlı yolculuklar dilerken bizim bulunduğumuz bölüme gelince, "Hastanede ziyaret etmiş miydiniz?" diye sorduk. "Telefonla aramıştım" karşılığını verdi.

Son zamanlarda durumunun giderek kötüleştiğini anlattıktan sonra, "Ölüm mukadderdir. Allah rahmet eylesin" dedi.

Düsseldorf''a indiğimizde ise akşam olmuştu ve müthiş bir yağmur yağıyordu.

Yağmurdan korunmak için bata çıka koşup araçlarımıza bindik.

Oradan bir başka buluşmaya doğru yola çıktık.

Düsseldorf''taki Kapalı Spor Salonuna girmemizle birlikte ise sanki ayrı bir dünyaya adım atmıştık. Müthiş bir kalabalık vardı. Spor salonunun üç katlı tribünleri dolmuş, orta zeminde ise oturacak yer kalmamıştı. Salonda tek tük Alman bayrağı göze çarpıyordu ama istisnasız herkesin elinde Türk bayrağı vardı.

Salondaki manzara Duesseldorf değil de Türkiye''nin herhangi bir köşesini yansıtıyordu diyecek oldum. Böyle bir tanımlama eksik olurdu. Çünkü hasret kokan, gurbet kokan, sıla kokan, özlem çeken bir halleri vardı.

Kürsüde çok seri bir şekilde Türkçe ve Almanca konuşan genç sunucu, "Haydi Duesseldorf eller havaya" diye salonu hareketlendiriyor, "Buluşmaya hazır mıyız" diye coşturuyordu.

"Türkiye buluşmaları", 3 yıl önce Köln Arena''da yapılmıştı. O zaman Başbakan Erdoğan''ın "Entegre olun ama asimile olmayın" şeklindeki sözlerini çarpıtarak veren Alman medyası neredeyse krize neden oluyordu.

Bir yandan salona izliyor, diğer yandan da bunları düşünüyordum.

Salondaki coşkuyu, "Türkiye seninle gurur duyuyor" sloganları izledi. Alkışların, coşkulu tezahüratın arasında Başbakan Erdoğan salona girdi.

Tüylerimizin diken diken olduğunu fark ederek hep bir ağızdan İstiklal Marşını söyledik.

Başbakan''ın kürsüdeki ilk sözleri ise merhum Erbakan''ı hayırla yad edip, "mekanı cennet olsun" demek oldu. Salondan güçlü bir, "Amin" sesi yükseldi. Seveni çokmuş.

Başbakan 1961 yılında İstanbul Sirkeci Tren İstasyonundan kalkan trenle başlayan yolculuktan söz ederek başladı konuşmasına.

Ve içimize işleyen şiiri okumaya başladı:

Sadece duygulara hitap etmedi Başbakan.

AK Parti Grubunda yaptığı konuşmadan daha dolu, kimi zaman duygularla yoğrulmuş, kimi zaman dış politikaların en ince detaylarına kadar inmiş, Gazze''nin Sokaklarında, Mısır''ın Tahrir Meydanı''nda ya da Libya''dan tahliye edilenler arasında gezindi.

Salondan kimi zaman, "Vur vur inlesin, Sarkozy dinlesin" sloganları yükseldi kimi zaman "Türkiye seninle gurur duyuyor" diye tempo tutuldu.

"Bunları Kılıçdaroğlu''na anlat" diye seslenenler de oldu.

Başbakan yardımcısı Bülent Arınç, Almanya ziyaretinde Kürt sanatçı Şivan Perver''le görüşmüştü. Başbakan ise, 12 Eylül döneminin baskıları yüzünden ülkesinden kaçmak zorunda kalan yazarlara, sanatçılara "Onlara kapımız sonuna kadar açıktır" diye çağrı yaptı. Başbakan sadece çağrı yapmadı, "Sanatçılarımızın ülkemize gelerek Türkiye''nin değişimine katkı yapmalarını istiyoruz" dedi.

Başbakan ünlü, "Entegre olun ama asimile olmayın" mesajını burada da verdi. Ancak bu kez Alman basınına, "Aman ha çarpıtmayın" diye uyarıda bulunmayı da ihmal etmedi.

Bir duygu sağanağı altında çıktık Düsseldorf''taki buluşmadan.

Araya Hannover''de CEBİT Fuarı ve Merkel''le buluşmayı sıkıştırdıktan sonra, merhum Erbakan''ın cenazesine yetişmek üzere gece yarısı İstanbul''da olduk.