Gemilerimiz Libya"da olmalı

Hava nemli. Atlas Okyanusu''nun dev dalgaları kaldığımız Labadi Otelinin sahillerini dövüyor.

Dalgalar hırçın,hava güzel.

Gana''da Cumhurbaşkanı Abdullah Gül''ü takip ediyoruz.

Kumsalda takım elbiseli, kravatlı yürüyüş yapıyoruz.

Cumhurbaşkanı Gül''ün kahvaltısını tamamladığını öğrenince hemen otele dönüyoruz.

Bizlere sahilde yürüyüş yapıp yapmadığımızı soruyor.

“Yürüdük” deyince,”ayaklarınızı ıslatsaydınız” diyor. “Gerçek Afrika burası. Burada denize bir damla bıraksan Amerika''dan çıkar”diye anlatıyor.

“Peki siz yürüyebildiniz mi?” diye soruyoruz.

Kumsalda yürümek istemiş ancak “hava nemli terlersiniz”diye itiraz etmişler. Kahvaltıyı Okyanusu seyredebileceği bir yerde yapmak istemiş, aşırı nemden dolayı terleyebileceği hatırlatılmış. Resmi temasları olduğu için o düşüncesinden de vazgeçmiş.

Eliyle palmiye ağaçlarının Okyanusu kapattığı yeri işaret ederek,”Önceleri buralara insanları toplarlarmış. Burada bekletir,sonra basık gemilere doldurup, köle olarak götürürlerdi” diye anlatıyor.”hani Kök filminde olduğu gibi” diye ilave ediyor.

Tarihi kölelik,sömürge olan yaşanabilecek insani acıların hepsini kendisine geçmiş yapmış bir kıtadayız.

Siyah derili güzel insanların arasında.

Haliyle bunları konuşuyoruz.

Ama bizim aklımız Türkiye''deki gelişmelerde.

Cumhurbaşkanı''na,”Gazeteleri okudunuz mu?”diye soruyoruz.”Baktım” diyor. Bu kadar kapı araladıktan sonra hemen,”Libya tezkeresi Meclise sunulmuş” diye araya giriyoruz. Maksadınız açık. Cumhurbaşkanı Gül''ün tavrını öğrenmek.

“Akdeniz''e diğer ülkeler gelmişken,Akdenize kıyısı olan bir ülke olarak bizim de orada bulunmamız lazım.Ambargoyu denetmemek için gemilerimiz orada olacak” diyor.

Ardından Lübnan Tezkeresinin gönderildiği günlere dönüyor.

“Lübnan''a asker gönderilirken Dışişleri Bakanıydım. O zaman da ''Lübnan''da ne işimiz var?'' dediler.Meclis''teki görüşmelerde neler söylediler. Yok süngü muharebesi olacak,ne işimiz var dediler. Hiçbiri doğru çıkmadı. Lübnan''da başarılı olduk”

Cumhurbaşkanı''nın sözleri açık. Libya''da olmamız lazım. Savaş gemilerimiz olacak ama savaşmak için değil. Zaten Başbakan Erdoğan''da,”Lübnan halkına silah sıkmayacağız” dedi. Biz Sarkozy''i miyiz? İnsan kardeşine silah sıkar mı? İnsani yardım için bulunabiliriz ancak.

Köşkün protokol görevlileri geliyor. Cumhurbaşkanı Gül resmi temaslar için yerinden kalkıyor. İlk ziyaret Afrika''nın bağımsızlık ateşini yakanlardan Nkrumah''ın mezarına. Afrika''da bağımsızlık mücadelesini başarıya ulaştırıp, özgür Gana''nın ilk Cumhurbaşkanı NKrumah''ın mezarının ziyaretinden sonra Gana Parlamentosuna doğru yola çıkıyoruz.

Yolda yol..

Yol kenarında küçük küçük barakalar konulmuş,seyyar tezgahları kurulmuş.

Bir yandan yiyecek satılıyor,öbür yandan buzdolapları,koltuk tanımları,kanepeler ve lavabo taşları satılıyor. Rengarenk elbiseler yol kenarında askılara konulmuş satılıyor. Tam Afrika. Sakin insanlar. İtiş kakış yok. İstisnasız tüm caddelerin kenarı bu tür “Baraka dükkanlar”dan oluşuyor. Ancak biraz kafanızı uzatıp, mahalle aralarına bakınca yoksulluk kendini gösteriyor. Dünya''nın en güzlü altın madenlerine sahip, en fazla kakao ihraç eden,yeni zamanda petrolün çıktığı,tüm sahillerinin bakir olduğu bir ülke burası. Ama yıllarca sömürmüş bunları batı. Bir yanda altın madeni öbür yanda sefalet.

Afrika ölçeğine göre güçlü bir demokrasisi de var.

Cumhurbaşkanı Gül''ün onuruna verilen yemekte,eski Cumhurbaşkanı''da vardı. Hatta yemek sonunda iki Cumhurbaşkanı yanına gittiler. Abdullah bey sonra bizlere dönüp,”Ne güzel bir gelenek değil mi?” dedi. Şehrin orta yerinde büyük bir futbol sahası dikkatimizi çekiyor. Toprak sahada gençler antreman yapıyor. Kendisi de eski bir Futbolcu olan Devlet bakanı Nafiz Özak,”Gana''dan fiziği güçlü futbolcular yetişir” diyor. Toprak sahada koşup, yeşil sahalarda fırtına gibi esiyorlar.

Tam karşımıza şehir stadyumu çıkıyor.”Appiah''ta burada yetişmişti”diye söylüyoruz birbirimize. Fenerbahçeli Gerson''u hatırlayanlar çıkıyor. Fenerbahçe''den Bucaspor''a, oradan Rize''ye kadar artık liglerimizde Gana''lı futbolcular oynuyor.

Gana''lılar da bunun farkında. Türk olduğumuzu anlayınca,”Appiah”diyorlar.”Fenerbahçe” ve “İstanbul” en çok bildikleri. Tabi bir Fenerbahçeli olarak mutlu oluyorum bundan.

Cumhurbaşkanı Gül''le birlikte parlamentoda Genelkurul Salonuna giriyoruz. Alkış gelenekleri pek yok.”yeeee”diye bir ses çıkarıyorlar. Gül,”Bağımsızlığınızı kazanınca sizi ilk tanıyan ülkelerden biri biz olduk”diyor.”Bizim tarihimizde sömürgecilik yok”diye konuşuyor.

İşgal de yok. Sömürgecilikte yok. Dün Irak''ta olmadığı gibi. Bugün de Libya''da yok.

Tarihi sömürgecilik olan batı ise 21.Yüzyılda bile yamyamlar gibi saldırıyor Libya''ya.