Bir suikastçinin dönüşümü!

"Dünya Bülteni"nde Abdullah Aydoğan Kalabalık''ın "Mübarek''in geleceğini bilseydik Sedat''ı öldürmezdik!" başlıklı röportajını okumalısınız.

"Enver Sedat suikasti"ni organize edenlerden Abbud ez Zümür''le yapılmış bu röportaj.

30 yıl hapis yatan Zümür, Mısır Devrimi''nden sonra serbest bırakılmış.

"Tanzim el Cihat" örgütünün liderlerinden olan Zümür, şimdi selefi grupları bir siyasi parti altında toplamaya çalıştığını söylüyor.

"Partinizden kadın milletvekili adayı gösterecek misiniz" sorusuna Zümür, "Tabii ki evet. Kadınlar için belli bir kota ayrılacak" cevabını veriyor.

Diktatörlüklerin egemen oldukları ülkelerde siyasal hayatın nasıl zehirlendiğini, kendilerine ifade kanalları kapatılan insanların nasıl olup da aşırı uçlara savrulduklarını gözler önüne seren son derece önemli bir röportaj bu.

Önemli gördüğüm bir kaç alıntıyı aktarmakla yetiniyorum.

"Önümüze çıkan özgürlük ortamı bize de sosyal alanda faaliyet yapabilme fırsatı sağladı ve buradan hareketle siyasi parti kurma fikri ortaya çıktı. Yıllardan beri meydanlara inmeleri yasak olan fikri akımların siyasete dönmeleri çok olumlu bir gelişmedir. Bunun her hangi bir tehlikesi de söz konusu değildir."

"Devrimden sonra Mısır''da ortaya çıkan yeni dönem, siyasi İslam düşüncesine yeni görüşler ve uygulamalar sağlayabilecek, farklı şahıs ve grupların kendini göstermesini kolaylaştıracak bir özgürlük ortamının doğmasını sağladı"

" Hüsnü Mübarek bize kendi fotoğrafımızı görüntüleme fırsatı tanımıyor, bizi kendi istediği şekilde Mısır dışındaki dünya kamuoyuna lanse etmek suretiyle bize kendimizi ifade etme özgürlüğü tanımıyordu. Şimdi biz kendimizi insanlara özgürce takdim etme fırsatı bulduk. İnsanlar bizi önceki imajları ile değil yeni dönemdeki uygulamalarımıza göre değerlendirsin."

"Amerikan yönetimi askeri güçlerini Irak''tan ve Afganistan''dan çekme konusunu tekrar masaya yatırır ve Filistin davasında adil davranırsa eğer, yeni bir merhale başlayabilir. Bu sürecin başlamasından itibaren ABD ile ilişkilerde ortak çıkarlar ve yardımlaşma konusunda yeni bir sayfa açılabilir."

"Şartlar ne olursa olsun antlaşmalara saygı gösterilmelidir. Bir sistem kurulmuşsa, bizim istemediğimiz şekilde olsa bile ben onun geçerli olduğuna inananlardanım. Bu barış anlaşması önümüzdeki dönemde göreve gelecek olan hükümetler için geçerlidir. Camp David Antlaşması gelişmeye açık bir antlaşma, esnek bir antlaşma. Mübarek yönetimi İsrail''i razı etmek için İsrail tarafının istekleri doğrultusunda hareket ediyordu. Halbuki İsrail kimseden memnun kalmaz."

"Uluslararası arenadaki ilişkilerimiz insan hakları, iletişim ve diyaloga dayalı ortak çıkar ilişkisi olacaktır. Mısırlı Hıristiyanlar konusunda her hangi bir problem bulunmamaktadır. Kıbtiler bu vatanın bir parçasıdır. Çünkü Kıbtiler orduda hizmet ediyor, poliste görev yapıyor, bizim gibi devlete vergi veriyor ve vatana hizmet ediyor. Hepimiz kanun önünde biriz."

Ölüm ve hayatın içiçeliğini, insanın her an sınırın öte yanına geçebileceğini hatırlatan bir ayetin müslüman mezarlıklarının herhangi bir yerinde sergilenmesini gayet tabii karşılanması gerekirdi.

İnsana insan olduğunu, eyleyişlerinin bir sınırı bulunduğunu, bu yüzden kendini İlahlaştıracak yahut Firavunlaştıracak davranışlardan kaçınması gerektiğini zihinlere nakşediyor çünkü bu ayet.

Kültürümüzde mezarlıklar hayatımızın dışında değildir.

Mezarlıklarımız, kendisinden korkulan, ürkülen mekanlar olarak yer almıyor toplumsal hafızamızda.

Eski İstanbul''un neredeyse her sokağında küçük bir mezarlıkla karşılaşır insanlar ve bundan bir rahatsızlık da duymazlar.

Daha da ötesi, sokaklarımızın havasına bir bilgelik de katar mezarlıklarımız.

Yaşamla ölümün içiçe geçtiği bir kültürden geliyoruz çünkü.

CHP''li kimliğiyle değil tabii ama bir sosyolog kimliğiyle Prof. Binnaz Toprak''ın "Zincirlikuyu Mezarlığı"nın girişinde yer alan "Her canlı bir gün ölümü tadacaktır" ayetinden rahatsızlık duymasını tuhaf karşıladım bu yüzden.

Bir sosyologun içinde yaşadığı toplumun kültürel kodlarına bu kadar uzak olduğunu tahmin etmezdim.

Beşşar Esad Suriye için bir kurtuluş ümidi olarak selamlanmıştı.

On yıldır reform olacak diye bekledi insanlar.

"Arap Devrimleri" bir rüzgar estirmeseydi, değişen bir şey de olmayacaktı.

O rüzgar sayesinde ayağa kalkan kalabalıklar bir aileden yahut bir kabileden daha fazlası olmayan rejimden en tabii haklarını talep ettiler.

Kırk yıllık "Olağanüstü Hal Kanunu" ve "Devlet Güvenlik Mahkemeleri" kaldırıldı ama ülkeye egemen olan korku havasının dağılmasına yetmedi bu.

İnsanlar hissedemediler neyin değiştiğini.

Anayasa''da "Toplumun ve Devletin lideri" olarak tarif ediliyor "Baas" partisi

Diğer partiler ise Baas''ın verdiği rolleri oynayan uyduları durumundalar.

Beşşar Esad bir yol bulmak istiyorsa, siyasal, toplumsal ve ekonomik hayat üzerine çöreklenmiş bulunan "Baas tekeli"ni kaldırmalı..

Halkın siyasi örgütlenme hakkını bir an önce teslim etmeli..

Özgürlük isteyen kalabalıkların üzerine ateş açanları yargı önüne çıkarmalı..

Gözaltına alınan insanları ise derhal serbest bırakmalıdır.

Böylece Beşşar''ın iyi niyetinden ve ülkesini karanlık bir geleceğe sürüklemek istemediğinden emin olabiliriz.

On yıldır beklenen "Şam Baharı" ne yazık ki masum insanların kanlarıyla gölgelendi..

Rejim muhaliflerinden Riyad Türk "Susmaya mahkum edilmiş insanlar ülkesi" diye tarif etmiş Suriye''yi.

Artık susmuyor insanlar, ölümüne susmuyorlar.

Ne tanklar susturabiliyor insanları, ne de keskin nişancıların kurşunları..

Şimdi mevsimlerden Baas Rejiminin ecelidir..

Köhnemiş bir rejimin son homurtalarıdır duyduğumuz silah şakırtıları.

Bu gerçeği görmeli Beşşar Esad..

Olur a, yükselen çığlıklara kulak verir de devlete çöreklenmiş çeteyi halkın tepesinden çeker.

Tarihi bir rol oynayayacaksa eğer, bu rol kucağına düşmüş durumda.

Tarihe halkının kanını döken bir tiran olarak mı yoksa ülkesine özgürlüğü getiren bir lider olarak mı geçmek istediğine artık karar vermeli.

Tercihini yapmalı Beşşar ve oyalama siyasetinden vazgeçmeli.

Sokaklarda çocuklar öldürülüyorken, anaların feryatları arş-ı alaya yükseliyorken, binlerce insan zindanlara dolduruluyorken boş laflar hiçbir anlam ifade etmiyor.