Demirel asılmaktan korkuyormuş!

Liderliğini Süleyman Demirel''in yaptığı eski Adalet Partisi''nin eski Bakanlarından Esat Kıratlıoğlu ile İçişleri eski Bakanlarından Orhan Eren “12 Eylül” darbesine giden süreci anlatmışlar.

“Yeni Akit” gazetesinde yer alan habere göre Demirel bir darbe olacağını tahmin ediyormuş.

Hem kendisinin ve hem de bakan arkadaşlarından bir kaçının idam edilebileceği endişesi duyuyormuş Demirel.

Korku içerisinde yaşayan bir hükümetin işini yapıp yapamayacağına siz karar verin artık.

Kıratlıoğlu ve Eren bilmediğimiz şeyler anlatmıyorlar ama neler yaşandığını bir kez daha hatırlıyoruz.

Bunlardan biri de askerlerin darbe yapmak için şartların olgunlaşmasını ve olayların çığırından çıkmasını bekledikleri iddiasıydı.

Böylece halk, “asker gelsin, yeter ki anarşi dursun” diyecek kıvama gelecekti.

Zaten öyle de oldu, 11 Eylül günü patlayan bombalardan ertesi gün hiçbir eser kalmadı.

Esat Kıratlıoğlu 11 Eylül günü neler olduğunu şöyle anlatıyor:

“Biz 11 Eylül''de kabine toplantımızı yapıyorduk. Kızılay''dan her 10 dakikada bir bomba sesi geliyordu. Bunu İçişleri Bakanı Orhan Eren''e sorduk. O da ''teröristlerin attığı bombaları askerler patlatıyor'' diye ifade etti.”

11 Eylül günü Ankara caddelerinde ve sokaklarında bombalar patlatanların kimler olduğu ortaya çıkarılamadı.

Büyük kısmı bombalı pankartlardı bunların. Görünüşte illegal sol örgütlerin işi gibi görünüyordu.

Belki öyleydiler, belki değildiler ama ne işe yaradığı da ertesi gün gerçekleştirilen askeri darbeyle anlaşıldı.

1970''lerde devrimci gençlerin söylemlerinde “12 Mart aleyhtarlığı” önplandaydı.

Deniz Gezmiş ve arkadaşları bu dönemde idam edilmişler, onlarca genç dağ başlarında, köylerde, şehirlerde asker ve polisle girdikleri çatışmalarda öldürülmüşlerdi.

Kurtarıcı olması beklenen bir darbe, kurtarıcılarını bekleyenlerin cellatları olmuştu.

Bu yüzden bazı sol örgütler 12 Mart''ın intikamını almak istiyorlardı.

Ne ki 1970''lerde rayından çıkan ve adeta bir kör dövüşüne dönüşen ideolojik mücadelenin Türkiye''yi getirdiği nokta da 12 Eylül 1980''de yine bir askeri darbe olacaktı, yahu bu ne biçim döngüdür böyle!

“12 Mart” ve “12 Eylül” darbelerinin imha ettiği ideolojik örgütlerden uç veren kimi yeni kuşakların nasıl olup da darbeseverliğe intikal ettikleri, sivil hükümetleri darbelere kurban etmek istedikleri ayrı bir yazı konusu.

Bu patolojik durum yazı konusu olmaktan çok bir özeleştiri konusudur.

Ama bu özeleştiriyi bir türlü göremiyoruz, göremeyince iyi niyet arayamıyor insan.

Taşrada çıkan edebiyat dergileri beni her zaman heyecanlandırmıştır. Güzel Anadolu''muzun temiz havasını teneffüs ettirir. Bütün kalbimle Anadolu''ya ait olduğumu hatırlatırlar. Yorucu geçen bir gecenin sabahında bir dağ başında soluklanmak, tatlı pınarlarından susuzluğumuzu gidermek gibi gelir bana.

1980''lerin başlarında bir taşra kütüphanesinde “Kriter” ve “Güldeste” dergileri ile tanışmıştım. 12 Eylül''ün boğucu havasında benim için bir sığınak olmuştu kütüphane. Mevlana''nın Mesnevi''sini, Taberi''nin tarihini, Albert Sorel''in “Avrupa ve Fransız İhtilali”ni bu şirin taşra kütüphanesinde hatmetmiştim “Kriter” ciltleriyle birlikte.

“Kriter” Malatya''da, “Güldeste” Konya''da çıkıyordu. Düşünce dünyamda geniş ufuklar açan bir fikir dergisiydi “Kriter”. Yer yer şiir ve deneme de yer alıyordu dergide. “Kriter”den çok şeyler öğrendim. Edebiyat dergisi olarak çıkan “Güldeste” ise şiire, denemeye yöneltmişti beni.

“Güldeste”yi çıkaran bazı arkadaşlarla Konya''da da tanışmıştım. Nuri Pakdil''in “yeni edebiyat” akımını savunuyorlardı. Pakdil''in “Biat” başlıklı kitaplarını da bu vesileyle okumuştum. Pakdil''in kullandığı biraz ''uyduruk'' Türkçeye kaçan dili önce biraz garipsemiştim ama sonra çok sevmiştim. Hala unutmadığıma göre zihnimde epey yer tutmuş demek ki bu dergiler.

Şimdi de Bursa''dan “Ardıç” dergisi yeni bir nefes olarak katıldı hayatımıza. Birkaç yıl önce değerli şairlerimiz Mustafa Özçelik ve Tayyip Atmaca beylerin Eskişehir''de çıkardığı bir Ardıç dergisi vardı. Demek ki Eskişehir''in Ardıç''ı, bu kez Bursa''da uç vermiş.

Sevgili dostum Cemal Fedakar''ın haberdar ettiği bu sevimli dergimiz üçüncü sayısına ulaşmış bile. Değerli şairlerimizden merhum Celal Sılay derginin “Kırkambar” köşesinde ağırlanmış. Merhum şairimiz Cahit Zarifoğlu''nun portresi “Mavi Gök Orda mı” şiiriyle birlikte derginin armağanı olarak yer almış. Cengizhan Orakçı , Mümin Munis, Mehmet Sâdık Fidancı şiirleriyle, Eda İşler ve Yasemin Ustaoğlu hikayeleriyle katılmışlar kervana. Can Gürzap''la tiyatro üzerine bir mülakat da yer alıyor. Malum modern tiyatromuz ilk binalarından birine, 1879''da Bursa''da, Ahmet Vefik Paşa sayesinde kavuşmuştu.

Eski başkentlerimizden Bursa''nın böyle bir dergiye ihtiyacı vardı. Ardıç''ın çook uzun yıllar yaşamasını ve edebiyatımızın yeni bir filiz vermesini umut ediyorum.

(Bilgi için: editor@ardicmecmua.com)

Yalçın Küçük''ü sıra dışı ve o ölçüde de tuhaf analizleriyle tanıyoruz. Odatv.com''da Yalçın Bey bu kez de Türkiye''yle ilgili “Wikileaks” belgelerini analiz etmiş.

Analiz dolambaçlı bir yol izliyor ama uzun lafın kısasına gelecek olursak, İsrail Başbakan Erdoğan''ı çizmiş. Amerikan belgelerine göre AK Parti hükümeti meşruiyetini, güvenilirliğini yitirmiş.

Kriptoları kaleme alanların AK Parti ve Başbakan Erdoğan hakkındaki yorumlarını güvenilir buluyor Yalçın Bey. Amerika da, İsrail de Türkiye''de askeri müdahaleye istekli hale gelmişler.

Analizini, “Şu anda İsrail için önemli olan Tayyip Erdoğan''ın zayıflatılmasıdır” sözüyle bağlamış Yalçın Bey. İsrail AK Parti hükümetini nasıl zayıflatacak yahut nasıl düşürecek? Askeri operasyon yaparak mı yoksa içerdeki ''gönüllü muhafızlar'' pozisyonuna düşen çevreler eliyle mi yapacak ?

Başbakan Erdoğan''ın zayıflatılması İsrail''in işine geliyorsa, habbeyi kubbe yapanların, “ülke dinci sivil faşizmin eşiğine geldi” diyenlerin arkasında da İsrail var o zaman. İsrail dışarıdan, bizim gönüllüler içerden, el birliğiyle yapacaklar bu işi demek ki. Ben öyle anladım.

Yalçın Bey “27 Mayıs” öncesindeki üniversite eylemlerinde başrol oynadığını iftiharla anlatmış yine. Çok iyi işler becermişler. Kendisi 27 Mayıs darbesinin arkasında Amerika''nın yer aldığını da söylüyordu. İçerden dışarıdan meselesine bundan daha iyi bir örnek olabilir mi?