Firaklı nameler..

Sevgili dostum Mehmet Rüyan Soydan''ın iftar sofrasında elime tutuşturduğu kitap Mehmet Akif''in gurbet mektuplarıydı.

Akif ailesinin Rüyan Soydan''a emanet ettiği mektuplar “Firaklı Nameler: Akif''in Gurbet Mektupları” başlığıyla”TİMAŞ” tarafından yayımlanmıştı.

Benim için bir bayram hediyesiydi ama adı üstünde “firaklı nameler” olduğu için bir o kadar da hüzünlüydü.

Bu mektuplar Akif''in gönüllü sürgün olarak gittiği Mısır''dan Türkiye''deki çocuklarına yazdığı mektuplar.

1926''da çıktığı gurbet ve sürgün yolculuğu 10 yıl kadar sürmüştü.

Hasta olarak döndüğü sevgili yurdunda aynı yıl “dünya sürgünü”nden de kurtulmuştu Akif.

“İstiklal Marşı” şairimizin ve “Milli Mücadele” hatibimizin arkasına bir sürü hafiye takmışlardı ve bu durumu içine sindirememişti.

Yakın dostlarından Şefik Kolaylı Beyefendi''ye, “Ben, vatanını satmış ve memlekete ihanet etmiş adamlar gibi muamele görmeye tahammül edemiyorum. İşte bundan dolayı gidiyorum” demişti ve gitmişti.

***

Mektupları birer birer okudum ..

Sevgili Akif''imiz, sadece bir şair, sadece bir mücadele ve dava adamı değildi..

Gönlü mahzun bir babaydı da ve her baba gibi uzakta da olsalar çocuklarının gündelik hayatlarıyla bile çok yakından ilgiliydi.

On yıllık sürgününde Mehmet Akif Ramazanlarda, bayramlarda neler hissetmiş diye merak ettim..

Kızı Suad''a yazdığı bir mektupta şunları söylüyordu mesela..

“Evvelce gönderdiğiniz mektuba cevap verememiştik. Siz de bir daha yazmak lütfunda bulunmadınız. Hele bu bayram iki satırlık olsun bir şey yollamayışınız bilhassa anneni çok mahzun etti. Hemen kalemi eline al, sıhhatinize, rahatınıza, hususiyle Ferda''ya dair bize malumat ver.”

Ferda, Akif''in torunuydu.

Suad Hanım''a bir diğer mektubunda ise şöyle sesleniyordu..

“Biz cümlemiz iyiyiz. Sizden iyi haberler aldıkça büsbütün iyi oluyoruz. Mektupların arkasının kesilmemesine, aralarının da açık olmamasına lütfen itina ediniz.

Validen Suad fodulu oldu demiştim ya, şimdi o fodulluk bir kat daha arttı: Geçen gün ''Suad nerde, biliyor musun?'' diye sordu. ''Türkiye''de'' dedim. ''Hayır, işte buracıkta'' diye burnunun ucunu gösterdi.

Yarim çiçek olmuş burnumda tüter!

Gündüzleri hülyasında, geceleri rüyasında Ferda Kadın''la Suad Hatun''dan başkası yok.”

Mektubuna şöyle devam ediyordu Akif:

“Mektubumu aldığınız zaman Ramazan içinde bulunacaksınız. Allah bu mübarek ayı cümle ümmet hakkında mesud eylesin, amin. (..) Baki Allah''ın birliğine emanet ol kızım.”

***

Mehmet Akif sürgündedir ama yine de kalbi vatanında ve milletindedir her daim.

Asker damadı Ahmed Bey''e hitaben yazdığı bir mektupta bakın ne diyor:

“Siz kemal-i ciddiyet ve istikamet dairesinde vazifenizi edaya devam ettikçe terfiler, terakkiler şüphe yok ki biri birini vely edecektir. Rabbim millete zeval vermesin, ikbalini günden güne artırsın. Bizler de Allah''a şükür iyiyiz, geçinip gidiyoruz.”

O yıllarda Hakkari''ye bağlı “Beytüşşebap kazası”nda görev yapan damadına yazdığı mektupta torunları hakkında merak ettiği şu hususu da dile getirmiştir:

“Cevad ile Ferda Kürtçe öğreniyorlar mı?”

Kürtçe''yi öğrensinler istiyor Akif..

Ne kadar samimi ve ne kadar tabii bir merak.

Akif''in mektuplarında beni çeken bir veda hitabı var ki yazımı da bu cümleyle bitireceğim.

“Hepinizi Allah''ın birliğine emanet ediyorum”.

Amerika''da “Center for American Progress (CAP)” adlı düşünce kuruluşu tarafından hazırlanan “Korku Şirketi-Amerika''da İslam Karşıtlığı Şebekesinin Kökleri” başlıklı rapor aslında bildiğimiz şeyleri söylüyor bize.

11 Eylül''den sonra Amerika''da ve Avrupa''da yayılan “İslamafobi”nin Müslüman göçmenlere hayatı nasıl zehir ettiğini zaten biliyorduk.

Bir takım vakıfların bağışlarıyla kotarılan İslam karşıtlığı propagandasının ülkemize kadar yansımaları da olmuştu.

“İslam faşizmi” diye bir söylem tutturmuşlardı ama yutturamamışlardı.

Kimi Amerikan Neo-con düşünce kuruluşlarında “İslam uzmanları” edasıyla dolaşan tipleri meğer maaşa bağlamışlar.

Maksatları Amerikan kamuoyunu yönlendirmek ve zalimane uygulamaları meşrulaştırmak.

Son on yıl içinde 43 milyon dolara yakın para harcamışlar kara propaganda için.

Üsluplarından anlaşılıyordu zaten birer maaşlı eleman oldukları bunların.

Karanlık odalarda tezgahlanan İslam karşıtı propagandalara imza atanlar bir gün foyalarının meydana çıkacağını düşünmemişler miydi?

İnsanların hayatlarını zehir eden bu kara propagandadan yüzleri kızarmış mıdır?

Küresel sistemin merkezindeki bu şebekenin ifşası yeterli değil elbette.

Dünyanın her tarafındaki fitne şebekeleri ifşa edilip dağıtılmadıkça insanlar rahat etmeyecekler.

Yumağın bir ucu çözülmüştür, arkası gelecektir.

Genelkurmay Başkanlığı''nın internet sitesinde “27 Nisan bildirisi”nin yer alması zaten anormal bir durum idi.

Asker-sivil ilişkilerinin yerli yerine oturtulması için bu bildirinin çoktan kaldırılması gerekiyordu.

O bildirinin orada duruyor olması darbe ve muhtıra heveslilerine cesaret veriyordu.

Bu bildirinin kaldırılmış olması darbeci zihniyet tarafından örselenen Türk Silahlı Kuvvetleri''nin “milletin ordusu “ sıfatının iadesi anlamına geliyor.

Genelkurmay Başkanı Org. Necdet Özel de hem “30 Ağustos”, hem de “Ramazan Bayramı” vesilesiyle yayımladığı mesajda “milletin ordusu” vurgusunu yaptı.

Askerler ve siviller arasında normalleşen ilişkiler Türkiye''nin geleceğine yönelik umutları daha da büyütüyor.

“Güçlü Ordu”, ancak “Güçlü Türkiye” oldukça mümkündür.

Milletin mutlu olmadığı bir Türkiye''de “Güçlü Ordu”nun ne anlamı var.

Ramazan Bayramı''na analar ve babalar evlat acısı yaşayarak girmemeliydiler.

Herkes elini taşın altına soksun ve önümüzdeki Kurban Bayramı''na millet olarak mutlu şekilde kavuşalım.

O acılar yaşanmaya devam ettikçe milletçe mutlu olmamızın imkanı yok.

İçimizdeki fitneyi durdurmalıyız.

İç barışımıza kavuşmak için gönül gönüle vermekten başka çaremiz yoktur.

Şu an durum karışık görünüyor ama her karanlıktan sonra güneş yine doğmuyor mu?

Türkiye kendi demokratik devrimini tamamlarken önüne çıkan engelleri de suhuletle aşmaya muktedirdir.

Umarım verdiğimiz son kurbanlar için ağlamış olalım ve bir daha yaşamayalım bu acıları.

Mehmet Akif, “Allah, bir daha bu millete bir İstiklal Marşı yazdırmasın” demişti.

Son otuz yılda binlerce genç insanımızı kurban verdik.

Allah bize bir daha böyle günler de yaşatmasın.