Merhum Özal kendi kendini öldürmüş!

Sekizinci Cumhurbaşkanı Turgut Özal''ın öldürüldüğüne ilişkin bir kuşku söz konusuydu.

Yakınları da kuşkularını uzun süredir kamuoyuyla paylaşmışlardı.

Dolayısıyla kuşkuların giderilmesi için kapsamlı bir soruşturmanın başlatılması gerekiyordu.

Soruşturma başlatıldı, merhum Özal''ın ölümüyle ilgili iddialar araştırılıyor.

Durduk yerde ortaya atılmış iddialar değildi bunlar ama yargı bu iddiaları soruşturma gereği duymamıştı şimdiye kadar.

Bu yüzden “niye şimdi ortaya atılıyor bu iddialar” demek boş laf.

Özal ailesinin ve yakınında yer almış kimi isimlerin, merhumun ölümüyle ilgili olarak konuşmaya başladıkları günlerden itibaren bazı yazarlar tuhaf bir şekilde iddiaları sulandırma gayreti içerisindeler.

Sulandırmayı iş edinmiş gibi göründüklerinin farkındalar mı bilmiyorum ama tartışmalara iştahla ve üstelik tuhaf biçimde dahil olmaları “bu işin peşini asla bırakmamak” yönünde bir fikir oluşturdu zihnimde.

Kalp ameliyatı geçirmiş bulunan merhum Özal meğer kalp krizi geçirip ölmek için elinden gelen her şeyi yapmış bu zevata göre.

Doktorların “Dikkat!” dediği her türlü unsuru üzerinde barındırıyormuş..

Kilosu varmış, yediğine içtiğine dikkat etmediği malummuş.

Zaten by-pass''lıymış, üstüne bir de çok çalışıyor, kendini yoruyormuş.

Yani komplo teorisi kurmaya pek ihtiyaç yok gibiymiş.

Kendisini öldürmek için epey gayret sarf ettiğini hepsi görüyorlarmış, başkasına ihtiyacı yokmuş..

O günlerde susanlar, şimdi bağırıyorlarmış.

Vesaire, vesaire.

Bu bir tarafı hadisenin.

Bir de Özal''ın ölmesini dört gözle bekleyenler varmış.

Bunların kimler olduğunu zaten biliyorduk.

Vefat etmeseydi görevi gereği yapacağı yüksek düzeyli atamalarla neleri değiştireceği belliydi merhum Özal''ın.

Bu yüzden olsa gerek, el altından sağlığıyla ilgili gelişmeleri titizlikle takip etmişler.

Kendilerine yakın gazetecilere “''Bu gidici. Yakında ölecek, önümüzdeki yaz aylarını çıkaramayacak” gibisinden laflar da ulaştırmışlar.

Devlet hassasiyeti nedeniyle Özal''ın sağlığıyla ilgilendiklerini söyleyenler nedense önlem alınması için kıllarını bile kıpırdatmamışlar.

Özal''ın ölmesini beklemişler adeta.

Sizce bir tuhaflık yok mu bu işte?

Şimdi o lafları edenler de ifade veriyorlar.

Gayet normal bir soruşturma.

Gerek yakınlarının, gerekse sevenlerin kuşkularının giderilmesi bu soruşturmaya bağlı.

Öte yandan merhum Özal devlet başkanı olduğu için, devlet nezdinde de bir gereklilik bu soruşturma.

Hakikaten başta otopsi olmak üzere aydınlanması gereken pek çok soru var.

Elimize bir fırsat geçti, bu fırsatı değerlendirmeliyiz.

Tek isteğimiz, iddiaların titizlikle araştırılması ve soruşturmanın kuşkuları giderecek biçimde tamamlanması.

Bunu da yapabilecek tek merci, yargıdır.

“Merhum Özal neredeyse kendi kendini öldürdü” diyerek soruşturmayı hafifsemeyelim. Bekleyelim, görelim.

Geçen Kahramanmaraş''ta bir provokasyonu ucuz atlattık.

Ancak kışkırtıcılar boş durmuyor, çalışıyorlar.

Halkımızı yumuşak karnına vurmaya çalışıyorlar, eski yaraları deşmeye devam ediyorlar.

Kin ve düşmanlıkları diriltmeye, halkımızın değişik kesimlerini birbirlerinden soğutmaya çabalıyorlar.

“Alevi-Sünni kavgası” tutmuyor..

“Sağ, Sol kavgası” bir türlü istenilen kıvama getirilemiyor..

Üniversitelerde çıkan kavgalar büyümüyor..

Eskisi gibi değil şartlar, bir cenah iştahlı olsa bile diğer bir cenah gençlerini sokaktan uzak tutuyor..

Devlet de taraf olmadığı için orada burada çıkan kavgalar mahalli kalıyor.

“Türk-Kürt çatışması” da olmuyor bir türlü, olamıyor, oldurulamıyor.

Yine de denemeye devam ediyorlar, bakın şimdi de İstanbul''da, Başakşehir''in Şahintepe mahallesinde bir Cemevi''ne saldırdılar.

Kendilerine ''Kürt'' süsü veren yüzleri maskeli bir grupmuş saldırganlar.

Cemevi çevresinden gençlerimiz de bu saldırganları protesto etmişler.

Saldırganlarla alakası olmayan Kürtler de atılan sloganlardan rahatsızlık duyunca gerilim artmış.

Mahalle sakinleri araya girmişler de olaylar büyümeden yatıştırılmış.

Millet olarak uyanık kalmaya devam etmeliyiz, kışkırtıcıların kışkırtmasına kapılmamalıyız.

Sorunlarımızı, demokratik olgunluk içerisinde, diyalog kanallarını açık tutarak çözmeyi öğreneceğiz.

Provokasyonlarla, kışkırtmalarla, çatışmalarla, güç gösterileriyle hiçbir sorunun çözülemeyeceğini herkes bilmeli.

Biz böyle bir toplum, böyle bir millet değiliz.

Bin yıldır belalardan, savaşlardan, büyük kaçgunlardan geçmiş bir milletin sabrıyla oynayanlar, her zaman kaybetmiştirler.

Ahmet''i Mehmet''ten, Ömer''i Ali''den koparmak isteyenler bu milletin sağduyusu karşısında çözülmeye mahkumdurlar.

Yüzlerinde maske olsa da, biz bunları çok iyi tanıyoruz.

Gün geliyor “Aman dikkat, Türkiye''nin ekseni kayıyor” diyorlar.

Gün geliyor Hükümeti Amerikancı politikalar izlemekle suçluyorlar.

Gün geliyor “Amerika''yla aramız açılıyor, bu işin sonu iyi değil” diyorlar.

Gün geliyor, Hükümeti İsrail''le gereken cevabı vermemekle suçluyorlar..

Gün geliyor, “İsrail başımıza iş açacak” diyorlar.

Gün geliyor, “Şu Ortadoğu ülkeleriyle ilişkilerimizi düzeltmeliyiz” diyorlar.

Gün geliyor, “Ortadoğu''dan uzak duralım, Batı''yı ürkütüyoruz, AB''den uzaklaşıyoruz” diyorlar.

Diyorlar da diyorlar, ama işin ilginci hep aynı adamlar bunlar.

Ne yapsan faydasız, ne etsen boş, ne söylesen suç..

Kendi eksenleri kayanlar, başkalarını eksen kaydırmakla suçlayıp duruyorlar.

Hep başkaları tarafından yönetilmeye alışmışlar, başka türlüsü gelmiyor ellerinden.

Kendi kaderini kendi tayin etmek isteyen her hükümetle dertleri var bu adamların.

Bir bakarsınız “Sağcı”, bir bakarsınız “Solcu” görünürler.

Bir bakarsınız “Batı''cı”dırlar, bir bakarsınız “Doğu''cu”durlar.

Bir bakarsınız “Bizi kurtarsa kurtarsa Avrupa Birliği kurtarır” derler.

Bir bakarsınız “Avrupa Birliği bizi bölmek istiyor” derler.

Aldanmayın başka türlü göründüklerine, hep aynı adamlardır bunlar.

Kafalarından zorları vardır da, lakin el alemi aptal sanır bu adamlar.