Sivil anayasa ve bazı tereddütler...

“Sivil anayasa"nın ülkemiz için son derece gerekli olduğunu herkes kabul ediyor ama nasıl bir sivil anayasa olması gerektiği konusunda maalesef henüz bir mutabakat oluşmuş değil.

İşin kötüsü halkın "sivil anayasa" yapılmasına ilişkin hevesi de sönmüş görünüyor.

Açıkçası, "sivil anayasa" şu an için halkın gündeminde öncelikli bir talep olarak yer almıyor.

Bazı sivil toplum kuruluşlarımızın yeni anayasaya katkı sağlamak amacıyla hazırladıkları öneriler de çok fazla makes bulmuyor.

Belki siyasi gündemlerin hızla değişmesinin de bir rolü olabilir bunda.

Oysa bir sivil anayasa yapılacaksa konu başlıklarının geniş bir şekilde tartışılması ve halkın ilgisinin artırılması lazım.

Halkımızın neden sivil anayasa''ya bu kadar ilgisiz kaldığının sağlıklı biçimde tespit edilmesi gerekiyor.

Oysa "12 Eylül referandumu" biraz da yeni bir anayasa yapılmasına ilişkin özlemlerin ifadesiydi.

Demek ki o günden bugüne halkın sivil anayasaya ilgisini kaybettiren bazı şeyler yaşanmış.

Demek ki bugün itibariyle toplumun çeşitli katmanlarında sivil anayasaya ilişkin bazı endişeler, tereddütler var.

Acaba parlamentoda yer alan partilerin bu işe gereği gibi asılmamaları halkın kayıtsızlığını besliyor olabilir mi?

Bu olumsuz psikolojinin değiştirilmesi ve toplumun sivil anayasaya ilişkin tereddütlerinin giderilmesi lazım.

Hiç kuşkusuz bu konuda siyasal partilere, basına, sivil toplum kuruluşlarına iş düşüyor.

Herkes eteğindeki taşları dökmeli, herkes dilinin altındaki baklayı çıkarmalıdır.

Böylece toplumun neyin değişeceğini, yerine neyin geleceğini sarih şekilde bilmesi sağlanabilir.

Maalesef sivil anayasa konusu öncelikli bir mesele olarak toplumun küçük bir grubu tarafından tartışılıyor.

Toplumsal eğilimleri temsil eden kanaat önderleri de sivil anayasa çalışmalarına hızla dahil edilmeliler.

Maalesef, "kanaat önderleri" bu meseleye pek de ilgili görünmüyorlar.

Acaba, anayasa gibi toplumu yeniden kuracak temel bir metnin tartışmaya açılması aşamasında herkesin ne istiyorsa onu ortaya dökmelerinin bir karmaşaya sebep olabileceği mi düşünülüyor?

Acaba, toplum yeni bir anayasaya kendisini henüz hazır mı hissetmiyor?

Çeşitli ortamlara katılan biri olarak söylemem gerekirse sivil anayasa konusunda bir sessizlik sözkonusu.

Yani bir kayıtsızlık, bir ilgisizlik var..

Pek de hayra alamet bir durum değil bu.

Elbette sivil toplum kuruluşlarımız, siyasetçilerimiz, aydınlarımız, yazarlarımız sivil anayasayla ilgili önerilerini dile getirmeye devam edecekler ama bir taraftan da sosyologlarımız, siyaset bilimcilerimiz ve sosyal-psikoloji uzmanlarımız da halkın konuya ilgisizliğinin sebeplerini anlamaya çalışmaları lazım.

Bir moral zenginlik kaynağı olarak halk işin içerisine sokulmadıkça siyasi partilerin bu konudaki hantallıkları, cesaretsizlikleri sürecektir.

Tersi de geçerli elbette.

Pazar günkü yazımda Fransızların 1945''te 45 bin Cezayirli''yi kurşuna dizdiğini, 1961''de de Paris''te 300 kadar Cezayirli''nin infaz edildiğine ilşkin bilgiler vermiştim.

"8 Mayıs 1945 Derneği"nin eski başkanlarından tarihçi Mohammed El Korso''nun Fransa''nın Cezayir''de gerçekleştirdiği katliamlara ilişkin dehşet verici açıklamalarını Anadolu Ajansı haberleştirdi.

Korso''nun anlattıkları aslında buzdağının görünen parçası.

"Hürriyet" gazetesi de, 1961''de Paris''te gerçekleştirilen 300 Cezayirli''nin katledilmesine ilişkin olarak bir Fransız senatörün soru önergesi verdiğine ilişkin bir haber yayımladı.

İstanbulllu bir Musevi aileden gelen Senatör Esther Benbassa, bu cinayetlerde Fransız hükümetinin sorumluluğunu tanımasını istiyormuş.

Önümüzdeki yıl seçimlerde sol bir hükümetin işbaşına gelmesi halinde bu soru önergesinin gündeme gelebileceğini belirten Senatör Benbassa, "Fransız zihniyeti henüz böyle bir yasayı onaylamaya hazır değil. Sömürgecilik iltihabı Fransa''da henüz kurutulmuş değil" diye konuşmuş.

Sarkozi ve yandaşları düşüncesizce yaptıkları bir hamleyle aslında Fransızların sömürgecilik geçmişine ilişkin olarak pandoranın kutusunu açtı.

Öyle şeyler ortaya çıkıyor ki Fransızlar Sarkozi''nin başlarına nasıl bir iş açtığını anlamaya başladılar.

"Fransız kontrgerillası"nın 1950-1962 yılları arasında başta Cezayir, Fas ve Senegal olmak üzere "Kuzey Afrika" ve "Sahraaltı Afrikası"ndaki gizli faaliyetleri de hiç kuşkusuz gündeme gelecek.

"İtalyan Gladiosu"un İtalya''da karıştığı olaylar ortaya çıkarıldı ama "Fransız Gladiosu" hâlâ bir sır.

Fransa''da 1950''lerin başlarında kurulan "Rüzgarların Gülü (Rose des Vents") adlı "gizli ordu" yapılanması hakkında Fransa''da yeterli bir tartışma bile yapılamadı.

Bakalım Fransızlar bu dosyayı açma cesareti gösterebilecekler mi?

Sarkozi ve yandaşlarının "inkar yasası"na ilk destek kimden geldi dersiniz..

Tabii ki Fransa''nın "Bosna-Hersek savaşı"nda Müslüman Boşnaklara karşı desteklediği Bosnalı Sırplardan.

Fransa''nın Bosna-Hersek politikasının Sırp/Çetnik faşistlerini katliamlara teşvik ettiğini bütün dünya biliyor

Bosna''da soykırım yapılmadığını savunan Bosnalı Sırpların lideri Milorad Dodik, Sarkozi''ye destek için benzer bir yasa tasarısını Bosna-Hersek Parlamentosu''nda gündeme getireceklerini söylemiş.

Sarkozi''ye ikinci destek İsrail Parlamentosu''ndaki bazı milletvekillerinden geldi ama bu girişim akim kaldı.

Peki üçüncü destek kimden geldi?

Hiç şaşırmadım, Hollanda''da İslam düşmanlığıyla, Türkiye aleyhtarlığıyla meşhur olan aşırı sağcı partinin(VVP) lideri Geert Wilders''ten geldi bu destek.

Wilders, İsrail ve Fransa''yı tehdit ettiği gerekçesiyle Türkiye''nin NATO üyeliğinin gözden geçirilmesini istemiş.

Bu aşırı sağcı parti Hollanda ve Almanya''nın da Fransa örneğini takip etmelerini öneriyormuş..

Dünyada yıldızı parlamaya başlayan Türkiye''yi tökezletmek isteyenler gördüğünüz gibi her bahaneye sarılıyorlar.

Sarkozi, Dodik, kimi İsrailliler,vesaire vesaire..

"Bana arkadaşını söyle, sana kim olduğunu söyleyeyim" durumu işte.