TR
EN
AR
FR
RU
UR
Bir çocuk gözüyle İHL meselesi
BUGÜN
size ne ilim geleneğinden, ne uluslararası ilişkilerden ne stratejiden, ne de Türk dış politikasından bahsedeceğim. Bugün, sadece küçük bir çocuğun psikolojisi nezdinde yaşamakta olduğumuz dramı yansıtmaya çalışacağım. İmam-Hatip liselerinin bir suçlu odağı gibi yargılandığı TV programlarından birini seyrederken Anadolu imam Hatip Lisesi hazırlık sınıfına giden kızım ani bir hareketle döndü, kaygılı ve öfkeli bir ses tonu ile "Baba, bizim niçin bir Dudayev' imiz yok?" diye haykırdı. O anda, son aylarda Türkiye'nin içine düşürüldüğü durumun vahametini ve gelecek nesillere karşı olan sorumluluklarımızı yeterince yerine getirememenin ağır ezikliğini bütün iliklerime kadar hissettim. Hayatla ilgili bir çok hedefi, hayali ve beklentisi olan bu küçücük çocuğu böylesi bir tepkiye sevkeden psikoloji neydi?
Kızım, yurtdışında bir İngiliz ilkokulunda okuduğu dört sene zarfında böylesi bir yalnızlık ve korunma hissine kapılmamıştı. Okuldan özel olarak Din dersi ve Kuran-ı Kerim eğitimi istediğimiz zaman, Hindu okul müdürü, okuldaki Müslüman öğrencilerin bu dersler için bir sınıfta toplanarak kendilerine bir Müslüman öğretmen tayin edilmesini sağlamıştı. Kimse de bunun toplumsal veya siyasi bir tehdit oluşturduğunu aklına bile getirmemişti. Kızım bu dört sene boyunca Türkiye'ye dönme hayali ile yaşadı ve her fırsatta Türkiye'yi en ideal ülke olarak tanıtmaya çalıştı. Amerikan vatandaşı başka bir Müslüman kızla Amerika'nın mı, Türkiye'nin mi daha büyük olduğu konusunda giriştiği tartışmada hırsından ağladığı anı hatırlıyorum da, şu anda yaşadığı psikolojiyi daha iyi anlıyorum. Son iki sene içinde bir taraftan Türkiye'ye tekrar intibak edip diğer taraftan çetin bir imtihanı geçtikten sonra girdiği okul için teşvik ve takdir beklerken, bütün kamuoyunda gizli ve potansiyel suçlu durumuna itilip, tahkir edilmesine bir anlam veremiyordu. Gurbette bile tatmadığı bir mağduriyet hissi içinde kıvranıyor ve kendisini sahipsiz ve korunmasız hissediyordu. Yine gurbette her gün haberlerden takip ederek tanıdığı Dudayev onun için kararlılığın, izzetin, vakarın ve haksızlığa karşı yükselen sesin sembolü idi. Onun için bir Dudayev arıyor ve sorusuyla aslında sadece ona bu haksızlığı reva gören yüzde onluk tek parti zihniyetini değil, bu haksızlık karşısında ona ve onun nesline sahip çıkamayan sessiz çoğunluğu ve bu çoğunluğun başka mekanlarda her fırsatta ses çıkaran ama bu haksızlık karşısında izzetli bir tavır gösteremeyen seçkinlerini sorguluyordu.
Küçük bir çocuk psikolojisinin beş kelimelik bir soru çerçevesinde bütün çarpıcılığı ile sembolleştirdiği durumumuzun vahameti karşısında derin bir suçluluk hissine kapıldım. Babaannem ve anneannemden dinlediğim şekliyle Balkan savaşlarından istiklal Savaşı'na kadar süren uzun seferberlik döneminde yıllarca evinden barkından ayrı kalan her iki dedemin ve onların neslinin yaptıkları fedakarlıklar gözlerimin önünden geçti. Mehmed Akif'in deyimiyle Asım'ın nesli idi onlar ve kendileri savaşlarda erirken kendilerinden sonraki nesillere, yani bizlere, hayat ve özgürlük alanı olacak bir vatan bırakmışlardı. Öz vatanında koruyucu arayan ve bunu bir Çeçen liderin şahsiyetinde bulan kızımın psikolojisi karşısında ezildim. O'nun kendi neslinin geleceği için kaygı yüklü sorusu ile uykularım kaçtı. O zaman bir kere daha farkettim ki, artık mesele bizatihi zaten çok önemli olan İmam Hatipler' in bina olarak varlıklarının sürmesinin çok ötesine taşmıştır. Mesele psikolojilerin derinliklerinde gittikçe bir varoluş ve özgürlük meselesi haline dönüşmektedir.
Bu soruya sebep olan muameleyi gösterenler de, bu tablo karşısında sessiz kalanlar da, küçük bir çocuğu bile böylesi bir tepkiye sevkeden toplum psikolojisi konusunda ciddiyetle düşünmek zorundadır. Bu psikoloji derinleşir ve şahsiyetlerin ayrılmaz parçası haline gelirse, ikinci sınıf insan statüsüne itilmek tehlikesi ile karşı karşıya kaldığım hisseden insanların gösterebilecekleri beklenmedik tepkiler bir çığ gibi toplum sathına yayılır.
Bunun için bugün Sultanahmet'teki miting büyük bir önem taşımaktadır. Gelecek nesillerin temel hak ve hürriyetlerini koruma kararlılığı toplumun bütün kesimlerini kuşatacak şekilde gösterilmelidir. Dışlayanların düştükleri hataya düşmemek için, İmam-Hatipler' i dışlamak isteyenleri de dışlamayan ve bu ülkeye sahip çıkmanın ne derece engin bir ufuk gerektirdiğini gösteren bir olgunluk sergilenmelidir. Bu konuda temel tavır olması gereken vakar ve izzet, hür türlü tahrike kapalı soğukkanlı bir kararlılık ile bütünleşmelidir.
Yorumlar
Sırala:
Canlı
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.