TR
EN
AR
FR
RU
UR
Kosova'da öldürülen İslamcılar
Dün
bir gazetede "16 İslamcı Kosova'da öldürüldü" başlıklı bir haber yer aldı. Haberde "Yugoslavya-Arnavutluk sınırında devam eden çatışmalarda 16 yabancı uyruklu kökten dinci lejyoner öldürüldü. Aynı açıklamaya göre, geçen hafta sonunda çıkan çatışmalarda öldürülen Müslüman kökten dincilerden 16'sının üzerinde yabancı pasaport ve kimlik bulundu" deniyordu. Bir Sırp gazetecisi üslubuyla kaleme alınan bu haberde unutulan tek şey Kosova'da süren katliamı durdurmak üzere evlerini barklarını terk ederek mücadeleye katılan Müslümanlar'ın öldürülmesi dolayısıyla Sırp askerlerinin tebrik edilmesiydi. Bu haberi kaleme alan, tashihini yapan ve nihai yayına hazırlayan gazetecilerin ruh halini ve hissettikleri toplumsal aidiyeti doğrusu çok merak ediyorum. Böylesi bir haberin arkasında hangi tarih ve kimlik bilinci, ya da bilinçsizliği, vardır? Bu haberi yazanlar ve basanların Balkanlardaki Osmanlı-İslam kültür havzası ve bunun şu anda üzerinde yaşadığımız Anadolu coğrafyası ile olan ilişkisi konusundaki duyarsızlıklarını, bilinçsizliklerini ve cehaletlerini bir an olsun affetsek bile, daha üç sene önce Bosna'da süren etnik kıyımı unutmalarını insanlık adına affedebilir miyiz? Bu etnik kıyımın aslında İslam-eksenli, ve Avrupalı nezdinde Türk patentli Osmanlı kültür ve insan birikiminin tasfiyesine yönelik bir hareket olduğunu görmemelerini sıradan bir sehiv ve yanılma olarak değerlendirebilir miyiz?
İstiklal Savaşı sürerken hanımlarının altınlarını, kefenlik paralarını, kızlarının çeyizlerini, Yahya Kemal'in deyimiyle "İslam'ın son ordusunun" zaferi için Anadolu'ya gönderen Hint Müslümanları (bugünkü moda tabiriyle dini bilinç ile hareket eden zamanın köktendincileri) için bu ifadeler o zamanki gazetelerde yer alsaydı nasıl bir infial hissederdik? Ya da yakın bir dönemden misal verirsek, ilerlemiş yaşına bakmadan Bosna'daki direnişe katılarak aslında Türk aydınının onurunu koruyan Refik Erduran böylesi bir üslupla anılsaydı, insanlık adına utanç duymaz mıydınız?
Kaldı ki, dün Bosna'da bugün Kosova'da süren direniş soğukkanlı ve taş yürekli batılı diplomatları bile müdahaleye zorlayan bir insanlık dramı değil midir? Böylesi bir insanlık suçu için harekete geçenlerin dini ve etnik kökenine bakılmaz. Mesela, İsrail'in Filistinlilere karşı sürdürdüğü muamelenin sürekli karşısında olageldik. Ama bugün, bazı Yahudi gruplar, bir dönem kendilerinin de maruz olduğu etnik kıyıma karşı Kosova'daki direnişe omuz vermek üzere bölgeye gitseler, her türlü saygıya layık bir davranış sergilemiş olurlar. Onların dini kimlikleri insanlık adına ortaya koydukları davranışların asaletini ortadan kaldırmaz. Otuzlu yıllarda dünyanın her köşesinden özgürlük savaşçılarının yer aldığı İspanyol iç savaşı böylesi bir ortak onur mücadelesinin ürünüdür.
Balkan Savaşı'nı destanlaştıran, İstiklal Savaşı'nda ruhuyla ve şiiriyle her an yanımızda olan İkbal'in, Hint'den, Anadolu'ya ulaşan gür sesini kendi içimizden çıkan bir ses gibi benimsiyorsak, kökeni ve siyasi görüşü ne olursa olsun Bosna için, Kosova için ayağa kalkan, hele hele bu uğurda ölen her insana, saygı duymak zorundayız. Safını mazlumların ve haklıların yanında tutmayanlar aslında kendilerine yönelik zulümlerin kapısını aralamış olurlar.
Aynı gazetede geçtiğimiz hafta da Avrupa'da bazı bölgelerde başörtüsünün okullarda yasaklanmasına dair bir karar, hem de saptırılarak, benzer bir üslup içinde yer aldı. Böylesi bir karara, hem insanlık onuru, hem de kadınlarının çoğunun başını örttüğü topluma saygı gereği karşı çıkması gerekenler, bu uygulamayı, Türkiye içinde kendi tuttukları safın görüşlerini destekleyen bir argüman olarak kullandılar. Türkiye'deki seçkinlerin bu tavrından hareket eden bazı Avrupalı yetkililer, bu çağdaş uygulamayı daha da ileri götürmek için Avrupa'daki başörtülü işçi hanımlarının kamu mekanı sayılan hastanelere, metrolara, mahkemelere alınmasını yasaklasalar bu zihniyetteki aydınlar mutlu mu olacaklar? O zaman seksenli yıllarda dini kimliklerinin sosyal hayattaki tezahürlerini korumak için sınırlara dayanan Bulgaristanlı soydaşlarımızın maruz kaldığı muameleler doğru muydu?
Gizli bir sömürgecilik ihtiva eden bu uslup ve yaklaşım beni gerçekten ürpertiyor. Sadece İslamcı kelimesini terörist üslubuyla sunabilmek için Sırplarla saf tutan, başörtü konusundaki akıl almaz yasağa dışardan destek bulabilmek için sömürgeci Fransız askerlerinin Maraş'taki tavrına dahi razı olacak bir yaklaşım sergileyenlerin insanlık onuruna ve hürriyet izzetine sahip oldukları düşünülebilir mi? Türkiye içinde bu ülkenin halkıyla, değerleriyle yabancılaşmadan her türlü tartışmayı yapabiliriz. Ama insanlık onurunu ve ruhumuzu satmayalım; çünkü ona bir gün kendi özgürlüğümüz için, biz de ihtiyaç hissedebiliriz.
Yorumlar
Sırala:
Canlı
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.