TR
EN
AR
FR
RU
UR
Muhayyel düşmalar: Yönlendirilmiş terör ve irtica
Amerikan
stratejisinin kalıcı tehdit odağı olarak gördüğü iki temel unsur vardır: Terörizm ve NBC (nükleer, biyolojik ve kimyasal) silahları. Bunun sebebi de gayet basittir. Dünya anakıtasından uzak coğrafi konumu gereği konvansiyel silahlara karşı tabii bir koruma hattına sahip olan ABD, ancak ve ancak, iyi örgütlenmiş küçük terör gruplarıyla ya da uzun menzilli NBC silahları ile tehdit edilebilir. Konvansiyonel silahlarla donanmış bir ordunun Asya, Avrupa ya da Afrika'dan kalkarak bütün Amerikan kıtasını kuşatacak amfibik bir harekatla bu uçsuz bucaksız kıta devletini işgal edebilmesi komedi filmlerine konu olmaktan öte bir şey değildir. Rusya ve SSCB'nin de, dünya anakıtasının merkezinde olmasına rağmen, Napolyon ve Hitler tarafından işgal edilememesinin sebebi de, yine coğrafyanın sağladığı savunmaya müsait stratejik kara derinliğidir.
Buna mukabil, kontrolü güç küçük terör gruplara ya da uzun menzilli NBC silahları ABD'ni tedirgin edecek ve küresel hakimiyeti konusunda şüphe uyandıracak etkiler doğurabilir. Bunun içindir ki, ABD'nin bu iki unsura karşı teenni içinde olması ve hesapsız tepkilere yönelmesi normal karşılanabilir. Ancak, reelpolitiğin acımasız kuralları yanında uluslararası hukuku da gözetmesi gereken hegemonik bir devletin, kendi iç politikasındaki problemleri örtebilmek için, yeterli delil ve dayanaktan yoksun bir şekilde tek taraflı müdahalelere yönelmesi bir güç değil, zaaf göstergesidir. Hele hele, "İslami terörizm" retoriği ile dünya nüfusunun dörtte birini ve ABD'nin ikinci büyük dini grubunu oluşturan Müslümanları töhmet altında bırakan, uluslararası sisteme yabancılaştıran ve dışlayan bir tavır, sadece adalet ölçüleri ile değil, rasyonel dış politika üslubu ile de uyumlu değildir.
Sudan, doğru ve akılcı bir kararla, bombalanan ilaç fabrikasını BM gözetiminde incelemeye açmaktadır. Eğer bu fabrikanın gerçekten sadece fakir Sudan halkına ilaç sağlayan bir tesis olduğu uluslararası gözlemcilerce isbatlanırsa, ki daha önce bu tesislerde çalışmış batılı mühendisler bu doğrultuda bilgiler vermektedir, ABD'nin bu hatayı tazmin yolu ne olacaktır?
Bu çerçevede soruların cevaplandırılması meselenin ortaya konabilmesi açısından büyük bir önem taşımaktadır. Bu fabrikaların şüpheli görüldükleri saptansa bile, bunun Amerikan elçiliklerine yönelik saldırılar ile alakası nedir? Böylesi tesislerin yok edilmesi ABD'nin tek taraflı kararı ile mi, yoksa BM'in ortak sorumluluğu altında mı olmalıdır? Doğrudan terör suçlamasına muhatap olan Usame bin Ladinin gerçek gücü nedir ve bu çapta terör hareketlerini yapabilecek lojistik desteği nereden bulmaktadır? Ortada bu terörün Afganistan kaynaklı olduğuna dair kesin bir delil var mı? Ve en can alıcı soru olarak, acaba bu tür terör hareketleri ABD ile İslam dünyasını karşı kutuplar haline getirerek İslam dünyasını dışlamak, ya da ABD'nin küresel müdahalelerine meşruiyet desteği sağlamak isteyenlerce yapılmış olması ihtimali nedir?
İslam dünyası ile terörü özdeşleştirmenin vahim bir hata olduğunun farkında olan Clinton da konuşmasında Sudan ve Afganistan'a yönelik füze saldırılarının İslam dünyasına yönelik olmadığını ve teröristlerle Müslümanları ayırt etmek gerektiğini vurgulamıştır. Ancak bu vurgu meseleyi çözmediği gibi, oluşan psikolojik atmosferi dağıtmaya da yetmemektedir.
Daha önce, Oklohama teröründe de benzer bir süreç yaşanmıştı. Bu terör olayını aceleci bir şekilde Müslümanların üstüne yıkan Amerikan medyası ve yönetimi bu terör olayının beyaz ırkçılar tarafından yapıldığının anlaşılmasından sonra hatasını anlamıştı. Ancak olan olmuş ve Amerika kıtası boyunca bir çok bölgede Müslümanlar psikolojik dışlanmaya ve saldırıya maruz kalmışlardı. Clinton'un kamuoyu önünde Müslümanlardan özür dilemesi de oluşturulan imajı dağıtmaya yetmemişti.
Uluslararası ilişkilerdeki terör suçlaması ile bizim iç politikadaki irtica suçlaması arasında ilginç parallellikler göze çarpmaktadır. Bu iki kavramın da tanımının ve kaynağının fesbitindeki muğlaklık, bu kavramlar kullanılarak oluşturulan imaj dünyasının bir taraftan sürmekte olan diğer güç mücadelelerini örten, diğer taraftan müdafasız kitleleri ortak bir töhmet altında tutarak de facto güce meşruiyet alanı açan sonuçlar doğurmaktadır, İslam dünyasının uluslararası sistemden dışlanması süreci ile dini hassasiyete sahip kitlelerin Türk siyasi sisteminden dışlanması süreci arasındaki parallellik de dikkat çekicidir. Clinton'un yaptığı terörist-masum Müslüman ayırımı ile, Türkiye'de yapılan mütedeyyinmürteci ayrımı arasındaki imaj yakınlığı da son derece ilginçtir.
Sudan ve Afganistan'a yapılan saldırıların Clinton'un seks skandalını örtme işlevi ile Türkiye'deki tanımsız ve kapsayıcı irtica furyasının perde gerisinde süren pasta paylaşımını ve yolsuzlukları örtme işlevi arasındaki parallellik de sorgulanmalıdır. Uluslararası düzeyde terörizmin, içeride de irticanın tanımı, kapsamı ve kaynağı objektif kriterlerce ortaya konmadıkça, bu kavramların İslam dünyasına ve Müslümanlara yönelik baskılara bir meşruiyet aracı olmaya devam edeceği aşikardır. Burada Müslüman kitleleri ve önderlerini ilgilendiren en temel tarihi sorumluluk da "neden kendi bunalımlarını örtmeye çalışan uluslararası ve ulusal güçlerin bunu İslam dünyasına ve Müslümanlara yönelik güç uygulamaları ile yaptığı" sorusuna cevap aramak ve bu cevabın gereğini yapmaktır.
Yorumlar
Sırala:
Canlı
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.