Anlamak zor bu olanı, biteni. Hele hele yalanla dolanla olmaya çalışanı! Bin bir türlü entrika, anlamsız dalaşma, sürüp giden gizli kapaklı hesaplaşma ve manasız çaba…Hani derler ya;Bir deli kuyuya bir taş atmış, kırk akıllı çıkaramamış! Aynen o hesap ama devir değişince, bunun gibi sözlerin de hepsi havada kalıyor işte. Bir taşın peşinden gidenler mi, yoksa o kadar adamı bir taşla meşgul eden mi akıllı acaba? Maalesef her Allahın günü, her köşe bucak, akla zarar haberlerle dolu…Derdin ne ey dünyalı?
Anlamak zor bu olanı, biteni. Hele hele yalanla dolanla olmaya çalışanı! Bin bir türlü entrika, anlamsız dalaşma, sürüp giden gizli kapaklı hesaplaşma ve manasız çaba…
Hani derler ya;
Bir deli kuyuya bir taş atmış, kırk akıllı çıkaramamış! Aynen o hesap ama devir değişince, bunun gibi sözlerin de hepsi havada kalıyor işte. Bir taşın peşinden gidenler mi, yoksa o kadar adamı bir taşla meşgul eden mi akıllı acaba? Maalesef her Allahın günü, her köşe bucak, akla zarar haberlerle dolu…
Derdin ne ey dünyalı? Aşırı sağcısı, aşınmış solcusu, gözü dönmüş tecavüzcüsü, 27''sinde keyiften ölen sanatçısı, onun ardından mum yakanı, mumu yatsıya kadar yanmayanı, topu, tüfeği, şikecisi, kadın katili, sapığı, manyağı… Hemen her gün kıyamet kehanetleri söylene dursun, dünya her türlü ekolojik ve sistematik tehlikesine karşı bu kadar mükemmel yönetirken kendini, neden üzerinde yaşayanlar bu kadar kendini yönetmekten aciz ki? En modern kanunların, en ileri demokrasilerin sahibi ve mensubu bu insanların derdi ne?
Dışı kimseyi yakmaz ama içi herkesi yakar bu dünyanın…
Ah şu dünyanın dışında kalanlar bir dile gelse! Söylese yaşadığımız acayiplikleri, fısıldasa kulaklara, kim bilir nasıl hizaya geliriz? Bu alemin en güzel hayatlarını onlar yaşıyor bence… Onlar her şeye hakim ama her şeyden muaf! Ne üç kuruşluk çekişmeler, ne de yalan dolan işler var onlarda… Yaptıklarının hesabını sonuna kadar verip ne akıllarında ne gönüllerinde bir tek sıkıntı kalmadan huzura ermişler… Eminim ki; cehennemdekiler bile bu dünyadakilerden daha sıkıntılı değil! Çünkü orada kandırmak mümkün olmayacak, yalana dilimiz varmayacak! Hatta an gelecek, yüz yüze geleceğiz bu dünyada dönüp yüzüne bakmadıklarımızla, yüzüne bakamadıklarımızla… Keşke hayat sadece bir gün için sondan başlasa! Bir sabah kalkıp sonumuzu yaşasak, görebilsek… Ne güzel olurdu değil mi, şu yaşadığımız ve yaşattığımız hayat?
Mesela;
Nasip olacaksa, görsek çocuğumuzu, torunu torbayı…
Son nefeste başucumuzdaki eşi, sevgiyi, sevdayı…
Bizim için açılmış o deftere melekler not düşse, söylediğimiz yalansız cümleleri…
Bir gün için, yaşasak bir daha asla geri dönememeyi…
Ertesi gün uyandığımızda, bize sorulan sorulara verdiğimiz her cevabı onlara da söylemek için bence bu hayata en baştan başlamak isteriz!
Keşke…Keşke başlayabilsek bir daha…
O gencecik insanların üzerine, acaba sıkar mı yine o manyak Norveçli?
Elini sürer mi, gözü döner mi acaba bir daha o tecavüzcünün?
Allahın vergisi yeteneğe sahip o kadın, böyle aptalca kasteder mi acaba canına?
Eline bir daha silah alır mı acaba dağdaki gerilla?
Bir renk aşkı ve bir top için o kadar yalan söylenir mi acaba bir daha?
Her ne olursa olsun, üzer mi en sevdiğini bir daha?
O el, kalkar mı acaba bir daha kadına?
“Geç gelen adalet, adalet değildir” deme…
Çünkü adaleti de geciktirmekte üzerimize yok aslında! Hani demokrasi denen şu düzenbazlık var ya? İşte elimizdeki hukuk ve cebimizdeki demokrasi ile dünyanın suçuna ve suçlusuna bin bir türlü bahane üretiyoruz… Hatta bazen şehir meydanında sallandırılan insanları görünce de kabul edemiyor ve hatta yanlış bile buluyoruz. “Geç gelen adalet, adalet değildir” derler ama bu dünyada gerçek adalet de “en sonunda” işte… Çünkü her şeyi bize sunan Yüce Yaradan, bizden de her zaman adil ve dürüst olmamızı istiyor! “Hak yemeden, haksızlık etmeden yaşa” diyor. Bunun için zaman zaman bin nasihattan güçlü o bir musibetle insanı öyle bir mutsuz ediyor ki! İşte iyiyi önce, kötüyü en son yanına almasının sebebi bu bence! Kötüyü sonuna kadar bu dünya da tutuyor ki; bu dünyada yapılan her kötülüğün hesabının burada verilmesini istiyor! Verdiği canı, verdiği gibi almak istiyor…
Peki, biz ne yapıyoruz?
Her yaşadığımızı kar sayıp mutlu olmayı diliyoruz…
En sonunda da hep dua ediyoruz!
Bir gün “en sonunda” ne yapacağız acaba?
Tüm dileklerinizin gerçek olması dileğiyle…
Hayırlı Ramazanlar
