Asıl yargılanan kim?

Bundan emin olmaya hakkımız var ki, Türkiye Öcalan davası dolayısıyla tarihî bir sınavdan geçiyor. Buradaki sınav sanmayın ki APO''nun yargılanmasıyla sınırlı. Hayır, bu hadise tarihî sınavın sadece final celsesidir. Aysbergin görünür görünmez cesameti ise son çeyrek asrın arşivlerinde, toplumsal hafızada yatmaktadır.

Dolayısıyla bu davaya Türkiye ve Türkiye halkı, hiçbir zaman bireysel bir yargılama olarak bakmamakta, DGM''lerdeki askerî üyenin varlığı ve yokluğu noktasından yaklaşmamaktadır. Kaldı ki bu mahkemelerdeki askerî üyelerin varlığı, yargının bağımsızlığı ilkesi ile çelişmekle birlikte, bu hususun mahkeme sonucunu değiştirmeyeceği âşikâr değil midir? Herşeye rağmen Bakır Çağlar''ın belirttiği şekilde, askerî üyenin davadan geri çekilerek, yedekteki bir başka üyenin heyete dahil edilmesi fikri son derece yerinde olur. Avrupa Mahkemeleri''nin görülen dava hususunda ileri sürebileceği bir noktanın bırakılmaması faydadan hali değildir.

Fakat bütün bunlara rağmen sonucun değişmeyeceğini, dost düşman bütün çevrelerin kabulü gerekmiyor mu?

Burada asıl önemli olan, bütün batılı ülkelerin APO davasına karşı gösterdiği yoğun ilgide yatmaktadır. Şunu unutmamak gerekiyor: Bu davaya gösterilen yoğun ilgi, daha düne kadar bu hareketin bizatihi kendisine yönelikti. PKK politikalarının aldığı ve alacağı seyir, çoğu batılı ülkelerin Türkiye''nin parçalanacağına dâir yüksek beklentileri hepimizin malûmu değil mi? Daha düne kadar Batı Avrupa ülkelerinin, Fransa''nın şahsında İspanya''yı cezalandırmak noktasında ETA örgütünü destekledikleri, para ve kaynak temin ettikleri, örgüt ileri gelenlerini barındırdıkları yetmiyormuş gibi, sınır geçişlerine de imkân verdikleri hatırda değil mi?

Yıllar yılı Türkiye, Şam''da karargâh kuran ve örgütünü oradan idare eden bu adama karşı herhangi birşey yapamıyordu. Daha doğrusu, bütün ordusunu İsrail sınırına çekmiş bulunan Suriye''ye birşey diyemiyordu. Çünkü Türkiye, APO Şam''da ikâmet etse dahi, bu örgütün arkasında sırf Suriye''nin bulunmadığını, kendilerini dost bildiğimiz nice ileri gelen batılı ülkelerin PKK vesilesiyle Türkiye''yi tehdide kalkıştıklarını çok iyi algılıyordu. Hadise o kadar açık hale gelmişti ki, karşımızda sadece PKK ve Suriye değil, bizatihi ABD ve Avrupa Topluluğu ülkeleri yer alıyordu. Türkiye''nin çıkmazı da işte burada yatıyordu.

Türkiye bu uğurda yıllarını heba etti. Avrupa Topluluğu''na bu yüzden alınmadı. Kuzey Irak bataklığını yıllar var ki, bu yüzden sineye çekti. Her altı ayda bir, çok uluslu gücün görev süresini bu yüzden uzatmak mecburiyetinde kaldı. Toplumun doğrudan algılayamadığı uluslararası baskılar karşısında, Çekiç-Güç''ün görev süresinin uzatılmasına karşı çıkan muhalefet partileri, her iktidara gelişlerinde fikirlerini ve politikalarını bu yüzden değiştirmek mecburiyetinde kaldılar. İçlerine sinmeye sinmeye, seçmenleri karşısında yüzleri kızara kızara, asıl fikirlerinden bu sebeple tornistan ettiler.

Yani PKK hareketi, görünür yüzüyle bir Kürt hareketi olmakla birlikte, görünmeyen asıl boyutuyla doğrudan doğruya Türkiye''nin Batılı ülkeler tarafından tehdit ve terbiye aracıydı. Şimdiki batılı müttefiklerimiz, Birinci Dünya Savaşı boyunca nasıl Ermeniler''e, Araplar''a, Arnavutlar''a ve Rumlar''a, Osmanlı''ya isyan eder ve savaşın sonunun alınmasına katkı ürettikleri bir halde onlara bağımsızlık vaad ettilerse, âdeta Kürt halkına da, Körfez Savaşı''ndan sonra bir maşa, Türkiye sopası olarak yaklaştılar. Açıktır ki ne Birinci Dünya Savaşı yıllarında, ne de Körfez Savaşı ile birlikte devreye sokulmaya çalışılan Yeni Dünya Düzeni aşamasında Kürt halkı böyle bir oltaya bütünüyle takıldı. Yani şu uzun ve yıpratıcı yıllar boyunca, bu topraklarda bin yıllık bir ortak tecrübe üreten Türkler ve Kürtler, ortadaki binbir tahrike rağmen gene de birbirini kıymaya kalkışmadılar.

Abdullah Öcalan, işte bu sonuca ulaşmış, kendisini yıllardır kullanmak isteyen güçlerin oyunlarını farketmiş bir halde tarihî davada arzı endam ediyor.

Terör uzmanları ve siyasi temsilciler, PKK''nın başı Abdullah Öcalan''ın yargılanması olayını çeşitli açılardan değerlendirdiler. Apo''nun mahkemedeki tavrını bir strateji olarak yorumlayan uzmanlar, Apo''nun Yunanistan, İtalya ve Kenya''yı suçlarken ABD ve İsrail''e bir şey söylememesine dikkat çektiler. Prof. Mahir Kaynak''ın, Türkiye Avrupa''dan uzaklaşacak. Amerika-İsrail eksenine yerleşecek, şeklindeki değerlendirmesi de olayın bir başka önemli boyutunu yansıtıyordu. Siyasiler de, Avrupa''nın tepkilerinin yargı sürecini etkilememesi üzerinde durdular.

Doç. Dr. Ümit Özdağ, Öcalan''ın ifadelerinde bir pazarlık niyetinin ortada olduğuna dikkat çekerek, "Devlete, ''Bana zarar vermeyin, Türkiye''de ortalığı yatıştırayım'' mesajı veriyor" dedi. Mahir Kaynak ise, "Türkiye Avrupa''dan daha da uzaklaşacak. ABD-İsrail-Türkiye ekseni daha da pekişecek. Şu anda görünen sonuçlardan birisi bu" yorumunu yaptı.