Fazilet davası

Fazilet''in kapatılmasına yönelik talep karşısında basının takındığı tavır, doğrusu kimseyi şaşırtmamalı. Bütün manşetler bununla ilgili. Hatta hatta, yeni hükümetin kuruluşu yolundaki haberler bile beklenen derecede öne çıkarılmıyor. Bir yandan Merve Kavakçı''ya, bir yandan FP hakkındaki iddianâmeye ilişkin haberler, iri siyah puntolarla manşetlerin dengesini bozuyor. Şu kararmış ortam, ne olur üç-beş gün daha sürdürülebilse cinsinden umûmî bir gayret ve telâş okunuyor bu tutumlardan.

30 Ağustos''a kadar zaman zaman yoğunlaştırılmaya çalışılan bazı depresyonlardan geçeceğimizden kimsenin şüphesi olmasın. Fakat basın kamuoyunu, bu derecedeki bir gerilim ve tazyik seviyesinde tutamayacak, kendi gündemini gene de değiştirmek mecburiyetinde kalacaktır. Eh, Merve Hanım''ın yemin meselesinde FP ilk günkü fırsatı kaçırdığına; şimdi de meseleyi Meclis Başkanı''na bir yazıyla havâle ile iktifa edeceklerini açıkladıklarına ve ayrıca da FP hakkında kapatma davası açıldığına göre, bundan böyle hükümet meselesine rahatlıkla dönebilecekler demektir.

Döneceklerdir de, ateş de düştüğü yeri yakmakla kalacak.

Millî Gazete, Süleyman Arif Emre''nin bir sözünü manşete taşımış. Savcının bir sözünü Emre, aynen kendisine iâde ediyor. Savcının iddiânamesini okuyunca, doğrusu insanın içi bulanıyor. Zira iddiânamede kullanılan dilin seviyesini tesbitte âdeta biz de zorlanıyoruz. Nitekim iddiâname üzerinde duran hemen herkesin kanaati bu yönde. İşte buradan yola çıkarak S.A. Emre, savcının sözlerini iâde etmek yolunu tercih ediyor.

Böyle bir tavır kuşkusuz yürek ferahlatır. Sumûllü bir baskı altında iyice bunalmış, sinirleri bütünüyle gerilmiş katmanların ruhları üzerinde bir şifa tesiri bırakabilir. Kuşkusuz böylesi tavırlara da ihtiyaç var.

Vardır da, bundan sonra ne yapılması gerekecek? Asıl burası önemli. Şu günkü günde kendi kendisine böylesi sorular sorulmasına ve Necip Fazıl''ın tabiriyle başını önüne alıp, yol-yordam arayışlarına girişmeye belki çoklarının hâleti ruhiyesi de müsâit değil. Ama Ankara''da, ya da yurdun muhtelif yörelerinde; aklı başında ve bulundukları bölgelerin içtimâî-fikrî sorumluluğunu omuzlarında hisseden nice dava ve gönül erbâbının bu soruyu kendi kendilerine sorduklarından da eminim.

Çünkü yüzyüze kaldığımız hadise sırf Ankara''nın ve dar bir siyaset sınıfının meselesi olmaktan çoktan çıkmıştır. Başı sonu belli ve baştan aşağı önyargılardan beslenen bir iddiânameye karşı; "ak mı-kara mı" ya da "öyle değil de şöyle demek istemiştik" cinsinden hukûkî mülâhazalarla ne nisbette tekabül edilebilir? Herşeyden önce, herkesin şunu farketmesi icabediyor ki, açılan dava ne kadar hukukî bir kılıf içinde tezâhür ettirilse de (kaldı ki işte görülüyor minare kılıfa sığmıyor), dava doğrudan doğruya siyasîdir. Dolayısıyla kapatma davasında ortaya konacak savunmanın, hukukî olmaktan ziyade siyasî bir mantık düzleminde seyretmesi iktiza eder. Yani kapatma ihtimalinin önüne geçilmek istenirse, RP davasındaki hukukçu yaklaşıma yeni baştan baş vurmamakn iktiza eder.

Eğer Süleyman Arif Emre, M. Kamalak, Şeref Malkoç ve tabiî ki başta sayın Erbakan olmak üzere, bu heyetin bir önceki dava dolayısıyla başvurdukları hukukî çerçeveden yola çıkılırsa, endişe ederiz ki FP''nin âkıbeti de RP''den farksız olur.

Bu yol ve mantık artık geçerli değildir.

Bizim kanaatimize göre, bir önceki davayı yürüten ekibin, davayı siyasî düzlemde göğüslemeyi göze alacaklarına da ihtimal veremiyoruz.

Eğer davayı aynı ekip yürütecek olursa, bunun en önemli mahzuruna da burada işaret edelim. O da şudur: Partinin hukukunu mevcut yönetimden ziyade, doğrudan sayın Erbakan''ın temsil ettiği ve yürüttüğü kanaati dost-düşman bütün çevrelere dermeyan edilmiş olur. Bunun ne Erbakan''a ne de Fazilet Partisi''ne bir faydası vardır. Daha doğrusu iddianamenin yeni baştan tescili sonucuna ulaşılır buradan.