FP"de işler değişti

Türkiye siyaseti, kendi ayağının altına konmuş bir sandalyeyi tekmeleye tekmeleye, önümüzdeki sonbahara doğru hızla ilerliyor.

Ayağının altındaki sandalyeye tekme atanlar, hayret, bir zafere ermişlik hazzı yayıyorlar ortalığa. Güya ayrık otlarından temizliyorlar ellerinin altındaki mirî araziyi. Ama bilmiyorlar ki -acaba bilmiyorlar mı dersiniz?- ayaklarının altındaki sandalye kayınca, hakimiyet bütünüyle boyunlarına takılmış ipe geçecek. 14 Temmuz Çarşamba günü bu köşede yayınladığımız yazıda da işte böyle bir geleceğe işaret etmiştik. Bu bir "Pirus Zaferi" olur. Sonu ne getirir, zafere mi hezimete mi müncer olur belli olmaz demiştik.

Buradan doğacak sonucu, ya da acı akibeti ne Erbakan Hoca, ne de Erbakan nâmına ve hatta onu aşacak biçimde parti yönetimine müdahalelere kadar işi vardıran Oğuzhan Asiltürk bilmez değildir. Daha doğrusu sonbaharda kongresini akdedecek partiye yapılan bu müdahaleler, bize göre bilinçli olarak gerçekleştirilmektedir. Partide sonu istifalara kadar uzanan bu müdahaleler, belli bir plan dahilindedir ve hesabidir. Allah sonunu hayreder inşaallah. Ama görünen köy de ortada.

Hani Nisan seçimleri öncesinde Recai Kutan, bütün siyasî partilere örnek teşkil edecek biçimde bir prensip kararı vâz etmişti. Oyları gerileyen partilerin genel başkanları istifa etsin!.. Nitekim seçimlerden sonra hem Recai Bey hem başkanlık divanı istifa ederek yönetimin yenilenmesine imkân tanımak istemişler, fakat Sayın Erbakan bu samimi yaklaşımın da önünü tıkamıştı. Bunu herkes biliyor.

Sebep şu idi: Ne olur ne olmaz, FP''nin de içinde yer alacağı bir hükümet ortaya çıkarsa, belki partinin kapatılmasının önüne geçilebilirdi. Bu ümit gerçekleşmedi. Şimdi hükümetin kendi içinde bir ihtilâf çıkmadıkça, böyle bir ihtimalin önü bütünüyle kapalı gözüküyor. Velev ki hükümet yıkılsa bile, gene de FP ve DYP''ye dayanan yeni bir hükümet kurulamaz. Zira bu iki parti kongrelerini yapmadan, buradan tarafların bütününü tatmin eden sonuçlara ulaşılmadan, bu iki partiyle işbirliğine kalkışan yeni bir hükümet arayışı gündeme gelemez.

Dolayısıyla hükümete yönelik yoğunlaştırılmış muhalefet histerisinin, ne FP''ye, ne de DYP''ye şu an için zerrece faydası dokunmayacağı gibi; tam aksine hükümet adına muhalefetle ileride girişilebilecek işbirliği imkânları da, bu tarz yaklaşımlarla tamamen ortadan kaldırılmaktadır.

Öyleyse şu günkü muhalefet dürtüsü, 28 Şubat sürecindeki açmazları yoğunlaştırmaktan, koalisyon ortaklarını birbirine kenetlemekten başka bir sonuç üretmeyecek demektir.

Erbakan ve Oğuzhan Asiltürk ikilisi, siyasi tecrübeleriyle böyle bir geleceği okumaktan aciz değildirler. Yılbaşına kadar FP, herhangi bir denklemin içinde yer alabilecek görünmüyor. Hakkında kapanma davası açılmış FP, bu süreci yalnız başına yaşayacak. Parti kapanacak mı, kapanmayacak mı? Bu durum ancak sonbaharda netleşebilecek.

Burada iki iddia göze çarpıyor. Partinin hâlâ daha dışarıdan -Erbakan ve Asiltürk tarafından- yönetildiği ve FP''nin, RP''nin devamı olduğu yolundaki iddia!.. Yani kapatma davasındaki ciddi iddialar.

Şu anda hemen herşey kamuoyunun gözleri önünde cereyan ettiğine göre; Erbakan ve Asiltürk ikilisi, bu iddiaları kaale almak istemiyorlar demektir. FP kurulurken imaj değiştirmeyi, yönetimi yenileme ihtiyacını derinden duyan bu ikili, öyle anlaşılıyor ki şimdi artık buna ihtiyaç duymuyorlar.

O zaman sormak gerekmez mi? Buradan hangi anlam çıkar? Ve ne yapmak istiyor bu ikili?

Hiç kuşkusuz, partinin kapatılmasını arzu eden çevre ve iradelerin işini alabildiğine kolaylaştırmak!.. Alın size, bir "pas" da bizden demek!..

Basireti bağlanmamışlar için, bu sonuca ulaşmak o kadar zor mu sanıyorsunuz?

İşin vahametini ise ayrıca yazmamız gerekecek.