Keşmir-Kıbrıs

Pakistan darbesinin sebepleri üzerinde geniş geniş durmak mümkün. Hadiseye sırf bu çerçeveden bakmak, ayrıntıda boğulmaktan farksız olur.

Pakistan ve Hindistan arasındaki Keşmir sorunu, Türkiye ile Yunanistan arasında Kıbrıs''ın durumu gibidir. Devrilen Nevaz Şerif, ABD''nin baskısı sonucu, Keşmir krizini tavsatmak amacıyla bölgedeki gayriresmî gerillaları geri çekiyor. Pakistan ve Hint Müslümanlığının onuru mesâbesindeki bu politikadan Nevaz Şerif hükümetinin geri adım atması, halkta galeyana yol açıyor. Ayrıca Pakistan toplumunun en sağlam müessesesi (İslâmî açıdan) olan ordu, ABD ve Hindistan adına verilen bu tavizi kabullenmiyor. Bunun üzerine N. Şerif, Genelkurmay Başkanı''nı görevden almaya kalkışıyor ki, vâki darbe de bunun için gerçekleşiyor.

Öyleyse adını koyalım: Pakistan darbesi ABD''ye rağmen gerçekleştirilmiş bir denemedir.

Şimdi gelelim Türkiye''ye!..

ABD ve Avrupa Topluluğu anlaşmış, aynen Keşmir''de olduğu gibi, Türkiye''nin Kıbrıs''ta geri adım atması için ha bire zorluyor. Bir yanda havuç, bir yanda sopa!.. Avrupa Topluluğu''na giriş ve büyük müttefiklik edebiyatı havuç; ekonomik ambargo, demokratik muhalefet tehdidi, hükümete el-ense denemeleri ve ordu karşıtı bir cephe teşkili arayışları ise sopa!..

Buradaki amaç ise, sun''î bir demokratikleşme karşılığında Kıbrıs''ı AT''ye dahil etmek. Türk ordusu adadan çekilecek, yerine ABD gücü yerleşecek. AT içinde geçerli serbest dolaşım sayesinde güneydeki Rumlar kuzeye yayılacak. Türkiye, garantörlüğü kalkacağı ve AT ülkesi de olmadığı için bu tür gelişmelere müdahale edemeyecek. Hadisenin özü bu!.. Bu aşamada aday üyeliği kabul edilecek Türkiye''nin, asıl üyeliğe geçişi için de 20-25 yıl gerekecek. AT sanki "ağlama duvarı"!.. Asıl üye olmak için de tavizler ve şantajlar belli. Yok kara suları, yok kıta sahanlığı vs.

Pakistan''daki darbe, işte bu emrivâkiye boyun eğişi kabul edememekten kaynaklandı.

Peki Türkiye''de bu senaryonun işletilmesi ihtimali yok mu dersiniz? Batı açısından Türkiye''de "Yeni Bir Balans Ayarı" ihtiyacı o kadar fazla ki tahmin edemezsiniz. Fakat işte görüyorsunuz buna imkân da bulunamıyor. İç politikadaki zafiyete ve din karşısındaki acayip duyarsızlığa rağmen hükümet, Kıbrıs ve Kuzey Irak gibi konularda milli bir politika izliyor. Ekonomideki başarısızlık, dindar toplum kesimlerinin demokratik hak arayışları karşısında takınılan anlamsız tutumlar!.. Hepsi ortada!.. Ama dış politikada hükümetin millî bir politika izlediğinin, behemehal altının çizilmesi gerekmiyor mu?

1980 darbesinden sonra Yunanistan''ın NATO''ya dahil edilmesinde bizim askerlerin katkısında olduğu gibi, şimdi gene böyle bir rol oynayacak güce ihtiyaç var. Bu güç kim olabilir dersiniz? Askerler diyorsanız, hiç de öyle gözükmüyor. Bilâkis dış politikadaki tavizsizliğin merkezinde askerler yer almıyor mu? Yani anlayacağınız, Başbakan Ecevit ve askerler bu noktada, yani ABD baskılarına karşı müttefik bir görüntü arzediyorlar. Dolayısıyla Batı''nın Türkiye''de, ikide bir eline geçirdiği manivelâlar işlemez durumda. O zaman çare, kala kala TÜSİAD gibi, Musevî iş adamları gibi, MEDYA gibi sun''î sivil koalisyon güçlerine kalıyor. Bir de buna, 28 Şubat süresince baskı altında tutulmuş sivil siyasî organlar eklemlenmek isteniyor. Eğer "Meclis''in zafiyeti" yazımıza devam edebilirsek, Türkiye''deki güç dengeleri arasında baş gösteren ciddi yer değiştirmelere temas etmek arzusundayım.

Bu arada Pakistan darbesinin, hayli önemli sayılabilecek sebep-sonuç ilişkileri üzerinde de durmak gerekecektir. Bunlara daha zaman var. Fakat bir-iki küçük not düşelim: Taliban yönetimini arkalayan ve Pakistan''ı buna icbar eden ABD, Temmuz''dan bu yana rota değiştirdi. Burada asıl sorun, Çin karşısında ABD''nin ciddi müttefik arayışıdır. Bu müttefik Pakistan mı, Hindistan mı olacaktır? Pakistan''ın, ABD''nin taze numaralarından iyice işkillendiği anlaşılıyor. Problemin temeli burda yatıyor. Pakistan ucuza gitmek istemiyor. ABD''nin nihaî amacı ise Afganistan''a ve Orta Asya''ya yerleşmek! Aynen Kafkasya politikasında olduğu gibi!..

Şu andan itibaren, Pakistan ve Türkiye''nin kaderi paralel nitelikler arzetmeye başladı. Yani "Kriz içerisinde kol kola ABD ile devam."