Rüya"nın sonu

Şimdi dikkat edelim: Geçtiğimiz cuma günü Washington''da başlayan ve pazartesi günü bitmesi gereken Kuzey Irak konusundaki (Barzani-Talabani-ABD) pazarlığı hâlâ sürüyor. Bu hadîse şimdi Türkiye''nin gündeminde yok. Sanki uluslararası ajanslar da ambargolu. Gelişmeler ve müzakereler hemen hemen yansıtılmıyor gibi. ABD''deki bir düzine Türk gazeteci de kulağının üzerine yatırılmış vaziyette. Yani bilinçli bir "es geçme" durumundalar.

İşte böyle bir ortamda Türkiye, Fethullah Hoca ile yatıp kalkıyor.

Kosova ne oldu, hatırlayan bile kalmadı.

Özbekistan''la ilişkiler donma noktasına doğru hızla ilerliyor. Muhteşem Avrasya politikalarının (!) ufukları habire kararıyor. Kimsenin bunlarla meşgul olacak hali de kalmamış. Ne gam!.. Bize Fethullah Hoca yeter de artar bile.

IMF heyeti ile görüşmeler ne halde? Bir bilen var mı?

G-8''lerin Kıbrıs raporu?.. Ya APO? Ya Avrupa Topluluğu ve ABD''nin Kürt politikaları?

Hal böyle iken bu ülkenin cumhurbaşkanı, başbakanı, muhalefet partisi liderleri; Türkiye''nin ayağına geçirilmek istenen "emperyal bukağı"nın nihayet farkına varır gibi oldular ama, açık söyleyelim bazı kurumlarımız hasta!.. Ülkenin ihtiyacı olduğu bir konjonktürde yek-vücut bir tavır sergilenemiyor. Bu sancı ciddi, bu ihtilâf durmaksızın Türkiye''ye kan kaybettiriyor.

Ve bir kere daha anlıyoruz ki Türkiye, uluslararası güç ve mihraklar tarafından çok kolaylıkla manipüle edilebiliyormuş. 1980 öncesinde, örneklerine çok şahit olduğumuz alevi-sünni çatışmalarında olduğu gibi, Türkiye''nin kurumları rahatlıkla ajite edilebiliyormuş. İngiliz istihbaratı asırlardan beri Hindistan''da, hindu ve müslümanlar arasında egzersize dönüştürdüğü bu tahrik denemelerini, bugünkü Pakistan''da şiî-sünni ihtilâflarını azdırarak çağdaş tekniklerle daha rafine hale getirmişken.

Fakat şu anda Türkiye''nin maruz kaldığı durum, tam bir millî felâket manzarası arzediyor. Özellikle (laik, liberal, devrimci) kavramlarıyla ortak bir payda altında toplayabileceğimiz sınıfların; Türkiye''nin son derece dar bir boğazdan geçtiği bu tarih diliminde, ülke menfaatleriyle telifi kabil olmayan derecede bir tahrike maruz kaldıklarını hatırdan çıkarmamak gerekiyor. Onların çoğu hiç kuşkusuz, idealleri ve ahlâkları itibariyle son derece samimi olmakla beraber; bu topraklar üzerindeki duruşumuzu zafiyete uğratacak, Türkiye''nin Kıbrıs, Kuzey Irak, Balkanlar, Kafkasya ve Orta Asya''ya dönük politikalarını açmaza sürükleyecek seviyelerde yüksek kaoslara sebep olmaları ve bunun farkına dahi varamamaları doğrusu bize manidar gelmektedir.

Bu ülkenin en nazik zamanlarda, normal demokratik mekanizmaların dışında da, bazı iktidar histerilerine sahne olduğunu yakın tarihten biliyoruz. Bu kavgaların, bildiğimiz biçimdeki darbelere nazaran, ülke ve toplum imkânlarımızı ne derece tahrip ettiğini de aynı şekilde.

Bu ülkede Timur-Yıldırım savaşlarından sonra nasıl fetret dönemleri yaşandıysa; Selçuklu Sultanlığı''nın inkirazı sonrasında mevzî beyliklere dönüştüyse; Bayazıt''la taht kavgasında mağlûp olan Cem Sultan nasıl batılı ülkelerinden destek arayışlarına girdiyse; bu mânâdaki iktidar saplantılarından memlekete hiçbir fayda üretilemediğini yeni baştan hatırlamamız gerekmektedir.

Orta yerdeki mevcut kaos artık millî bir felâkete dönüşmüştür. Bu kaosu Türkiye''nin behemehal aşabilmesi gerekiyor. Fethullah Hoca''nın, devleti veya orduyu ele geçirmeye hazırlandığı yolundaki yerli ve yabancı manüpilasyonlardan ortaya çıkan tek gerçek şudur: Böyle bir iddiayı ihdas edenler, asıl kendi niyetlerini tezahür ettirmiş oluyorlar.

Onların niyeti öyle sanıyoruz ki sırf F. Hoca ile sınırlı değil. Hoca''ya vururken, Türkiye''nin Orta Asya''daki açılımlarını sabote etmiş oluyorlar. İstiyorlar ki her Orta Asya ülkesi, Özbekistan''ın yaptığını yapsın!.. Aynı şekilde Kafkasya, Rusya, Balkanlar!..

Türkiye''nin kendi kendisini tahrip eden bir ülke görünümünden behemehal kurtarılması gerekiyor.

Hadisenin özü budur. Ülkenin üzerine örtülen şal bu gerçekleri ne yazık ki örtemiyor.

Kimse merak etmesin, bu rüyanın sonu hayr üzere.