Seattle, Davos, AB

Bu ülkenin AB sürecine girdiği bir aşamada, ciddi bir kırılma ile mi karşı karşıyayız? Çoklarının kafasında böyle sorular var.

Yüzün üzerinde ülkenin katıldığı Dünya Ekonomik Forumu''nun en büyük katkısı, herhalde gazete manşetlerinin biraz olsun değişmesi olacak. Sayın Başbakanın dar bir heyet, fakat hayli kabarık proje ve tekliflerle iştirak ettiği Davos toplantısı, öyle anlaşılıyor ki tam bir yıldızlar geçidine dönüşecek.

Seattle''da geçtiğimiz aylarda yapılan toplantıların, ne tür krizlere yolaçtığı, gelişmiş ülkelerin hegamonyacı tavırlarının hangi seviyelere ulaştığı ve dünya işçi örgütleri tarafından gerçekleştirilen protestoların seviyesi, henüz daha sıcağı sıcağına hatırımızda. Hatırımızda fakat, geri kalmış ve orta ölçekli ülkelerle gelişmiş ülkeler arasındaki derin tezatlar; ne yazık ki bizim basın ve televizyonlarımız tarafından gene de yeterince yansıtılmak istenmemişti.

Bütün dünyayı ve Türkiye''nin yakın geleceğini ziyadesiyle ilgilendiren Davos toplantılarında ulaşılan sonuçlara, ümid ederiz ki basın gereken ilgiyi gösterecektir. Türk basınının alışık olduğu magazinel sunuşlar, inşaallah gözlere çekilen yeni bir perde seviyesine ulaşmaz.

Bu tür uluslararası toplantılar, Türkiye''nin bir anlamda görüceye çıktığı, bir anlamda da yeni imajlar üretme gayretine girildiği platformlar olarak değerlendirilmelidir. Ekonomi, Türkiye''nin geleceği, yabancı ülke liderleriyle bire bir ilişkiler vs. Nitekim yabancı bir gazete, Türkiye''nin Davos''a taşıdığı projelerden söz ederken, "Oyun Kuran Ülke" diye söz ediyor. Kuşkusuz, bizim hoşumuza giden başlıklar bunlar. Ama zehir zemberek, horlayan haberler de eksik olmuyor bu gazetelerde. Batılı gazeteler, kendi ülke politikalarına Türkiye''yi râm etmek istedikleri zaman bizi göklere çıkarıyor, hafif farklı bir tez ve duruşla karşılaştıkları zaman da keskin sirke satıyorlar. Hadise bu!..

Şimdi bu noktadan ilerleyelim:

Türkiye''nin Başbakan seviyesinde katıldığı böyle uluslararası bir toplantı, daha önceden belli iken, ne oluyor Türkiye''ye? Bu kararan tablo ne anlama geliyor?

Bu ülkenin AB sürecine girdiği bir aşamada, ciddi bir kırılma ile mi karşı karşıyayız? Çoklarının kafasında böyle sorular var. Terör örgütü Hizbullah''ın toplumun içini karartması ve nevrini döndürmesi yetmezmişçesine, Türkiye yeni baştan anti-demokratik daralmalarla mı yüz yüze?

Bu soruya hem evet, hem hayır cevabı verilebilir.

Görünüşe bakılırsa ve yaygın kanaatlere iştirak edilirse "evet"!.. Çünkü şartlarda bir değişiklik yok!.. Genelkurmayın Recai Kutan''a verdiği cevaptan da zaten böyle bir sonuç çıkıyor. Bu konuşmanın özü, üç defa kapatılmayı telmihen, "odak" kanaatine yeni bir vurgu yapmaktır.

Ama bu konuşmanın yapıldığı gün, Anayasa Mahkemesi''nde müthiş bir savunma gerçekleştiriliyor. O kadar etkili bir savunma ki, tahmin edemezsiniz. O anda karar verilmek imkânı olsa, kuvvetle muhtemel ki olumlu sonuç çıkacak. Anayasa Mahkemesi''ndeki savunmanın, dayandığı sağlam mantıkla siyasal vukuf ve supleksin, bir ortak akıl üretmesi için bu metnin bir an önce basılıp çoğaltılması gerekiyor.

Hal böyleyken, bir başka platformda Recai Bey''in konuşması!.. Recai Beyin mantığı ise reel-politikten yola çıkmadığı gibi, garip bir takıntıdan hareket ediyor. Başkası fırsat bekliyor olabilir, açık peşinde olabilir.

Hatta bu konuşmanın mantikî bir tutarlılığı da bulunabilir. Ama bu konuşmanın ürettiği sonuç ne olmuştur? Hizbullah teröründen mağdur sınıflar ortada olduğu halde, öldürülenlerin büyük ekseriyeti sakallı ve başörtülü halk olduğu halde, kendini savunamayan bir zavallı konumuna indirgenmek değil de nedir bu?

Gerçekten buradan ciddi bir izzet kaybı ortaya çıkıyor.

Bize göre M. Yılmaz ve T. Çiller''in konuşması, içerik itibariyle, Kutan''ın konuşmasından daha ağır olduğu halde, neden Kutan muhatap alındı? Bu soruyu sayın Kutan''ın, kendi kendisine şöyle bir sorması gerekiyor. Kendini savunmasını bilmeyen bir siyasal temsil, halkı nasıl savunur? Yarın Türkiye''yi nasıl savunur? Siyaseti risksiz, amatör bir münâzaraya indirgeyenlerin; milyonların sorumluluğunu omuzlarında taşıdıklarını unutmamaları gerekir.

Ağızdan çıkan sözün, ürküttüğü kurbağaya değmesi lâzım. Bir siyaset, herhangi bir fıkra muharririne istinad ettirilemez. Sonra onu teşhire de tenezzül edilemez. Çünkü bu ahlâkî olmaz. Hem her kafadan bir ses ve, sürekli birbirini tekzip eden açıklamalar ki; buradan çıkan sonuç şûrâ yokluğudur, karar organı yokluğudur, alınan kararların kimseyi bağlamadığı gerçeğidir. Halen, hukuken bir tüzel kişilik olarak parti ortada olsa da, fiilen yönetilemeyen, yönetilmeyen total bir kütle görüntüsü bu.

Doğrusu, çok acı bir tablo!..

Demokrasi azlığı, baskı, herşey kabul!.. Ama sırf bunlarla izah edebilir miyiz ortadaki sonucu? Burada yapılacak büyük hata, çok farklı sebepleri birbirine karıştırmaktır. Yani zihni kargaşa ve teşevvüş.

"Hayır" şıkkına gelince!.. Türkiye''nin AB sürecinde bir değişme yok. AB''ye girmek istemeyen çevrelerin ürettiği yeni bir kargaşa değil ortadaki manzara. İşte burada yatıyor yaygın ve derin yanılmalardan biri daha. Daha sonra yazarız.