Türkiye sorunu

İç politikadaki binbir kaos ve kargaşaya rağmen Türkiye, tarih ve coğrafyasının omuzlarına yüklediği bir tecrübe birikimi ile, tarihin bu diliminde zorlu sınavlardan geçiyor. Avrupa Topluluğu ülkeleri tarafından bilinçli olarak dışlanan; ABD ve İngiltere''nin teşvik ve tahriki ile G-8 ülkelerinin Kıbrıs konusunda ciddi baskılarına maruz kalan; bütün bunların yanısıra, Kuzey Irak gibi bir sancıyla yıllardan beri malûl dolaşan Türkiye''nin, asıl probleminin dost ve müttefik ülkelerden kaynaklandığını farketmemek mümkün müdür dersiniz?

Türkiye''nin trajiği de zaten burada yatıyor.

İkinci Dünya Savaşı''ndan beri dost ve müttefik bildiğimiz ülkelerle hep aynı yatağı paylaşmak!.. Fakat aynı zamanda da sürekli uyanık durmaya çalışmak!.. Çünkü herhangi bir gaflet ânınızda, müttefiklerin sizin aleyhinizde neler kotarıp kotarmayacağından emin olamıyorsunuz.

Kosova meselesi gözlerimizin önünde. Büyük müttefikimiz ABD, Kosova''ya kara harekâtı düzenlemeyi göze alamadığı için, batı bölgelerimizdeki hava alanlarını Sırplar''a karşı kullanmak için Türkiye''ye başvurmak durumunda kalmadı mı? Binbir teşekkür ve alâyişli Türk-ABD dostluk tiradları bunu takip etmemiş miydi o şartlarda? İşte bu noktada, bizdeki bazı takımlar imâlı nümâyişlere hazır:

Kimisi ABD-Türk dostluğuna tiradlar düzmeye; kimisi Kosova operasyonlarını esas alarak, yarın bizim Doğu''ya veya Kuzey Irak''a da aynı model ve yöntemin vurgulanması için ışmarlar çakmaya; kimisi de APO''nun Suriye''den çıkarılması, ya da Türkiye''ye teslimi karşısında "Acaba Türkiye hangi tavizi verdi?" diye rüyalara yatmaya kalkışmazlar mı?

Bu mantıklar nezdinde, hemen hemen hiçbir millî tutumun özgül ağırlığı kalmamış gibidir. APO Suriye''den mi çıkarıldı, karşılığında mutlaka birşey verilmiştir. Ya Türkiye''ye teslimi? Buradaki tavizin büyüklüğünü de varın siz düşünün. Hatta bu noktada o kadar aşırı gidenler bulundu ki, Türkiye Kıbrıs''ta ciddi geri çekilmelere kadar vardırmış olabilirdi işi.

Peki G-8 ülkelerinin (hem ABD-İngiltere ikilisini, hem de Avrupa Topluluğu iradesini ifade ediyor bu bütünlük) Kıbrıs konusundaki emrivâkili tutumu karşısında ne oldu? Hem de ABD ile Kosova''daki sıcak işbirliğinin hemen arkasından neydi bu sağ gösterip sol vurmalar? Bu yetmiyormuş gibi bir de, ABD Savunma Bakanı Cohen''in Türkiye''yi tazyik ziyaretleri?..

Böyle bir aşamada Cumhurbaşkanı''nın Türkiye''de kalması icap etmez miydi? Bu ziyareti bile iyi okuyamayan çevreler, İsrail-Suriye anlaşmasından sonra, bu ülkenin Türkiye ile ilişkilerine ciddi sınırlar getirebileceği biçiminde mûsevî mihraklarca üretilen spekülasyonlara bel bağlayarak izaha kalkışmadılar mı bu ziyareti? Güya Türkiye bu tür bir telâşa kapılarak, İsrail ziyaretine başvurmamış mıymış?

Birgün gelecek, bunların böyle olmadığı anlaşılacak.

G-8''lerin Kıbrıs konusundaki baskıları ve ABD Savunma Bakanı Cohen''in Ankara ziyaretinin o kadar soğuk geçtiği gibi. Bu ziyaret karşısında Türkiye ne yaptı unutmamak gerekiyor: TBMM bütün siyasi partilerin mutabakatı ile ve de Denktaş''ı Türkiye''ye çağırarak en ciddi şekilde tavrını ortaya koymadı mı? Ve şimdi de, Kıbrıs Türkleri''nin Rum egemenliğinden kurtuluşunun 25. yıldönümünde bütün Türkiye orada!..

Unutulmasın ki bu tavır Yunanistan''a karşı değil. Doğrudan ABD''ye ve AT ülkelerine!.. Bunu böyle görmek gerekmiyor mu?

Halbuki yaşadığımız dış problemler karşısında dahi, sürekli kendi ülkesini haksız bulan ve fedakârlığı sürekli kendi ülkesinden bekleyen bir anlayış egemen bazı çevrelerde. Doğrusu bu tavırdan rahatsız olmamak mümkün değil.

Elbette ciddi iç sorunlar yaşıyoruz. Demokratik hak ve hürriyetlerdeki azalmalardan doğan bir acıyı nasıl olur da hissetmeyiz? Siyasal hayattaki çürümeler de ortada. Kur''an Kursları, İmam Hatipler''deki erozyon ve başörtüsü baskıları!.. İstediğimiz kadar bunları çoğaltma imkânına sahibiz.

Ama bu ülkenin tarih ve coğrafyasından kaynaklanan daha başka problemleri de var: Bir yanda ekonomik iflâs ve muzâyakalar, dış kredi ambargoları, Türkiye''yi Batı''dan bilinçli olarak dışlama denemeleri ve Kıbrıs''tan Kuzey Irak''a, Kafkas boru hatlarından Balkan kazanına, Orta Asya''dan Ortadoğu''nun yeni yüzyılına!..

Peki istikbalde yönümüz hangi tarafa?

Kuzey Irak problemi halloluncaya, yani Irak''ın uluslararası arenada hukuku tescil edilinceye kadar içinde yüzdüğümüz teyakkuz halinin ve aynı zamanda kaoslu durumun devam etmesi ihtimali o kadar yüksek. Ama Türkiye''nin geçtiğimiz sonbahardan itibaren, bu işleri daha bir sağlam tuttuğunun da farkında olmamız gerekiyor.

Bu aşamadan sonradır ki, Türkiye''nin istikbalini ve yönünü daha iyi görebileceğiz. O halde komplekslerinden arınmış bir Türkiye, hem Batı Avrupa bloğu karşısında daha saygın bir muâmele görecek, hem de iç yaralarına karşı kendi kendine ettiklerinden vicdan azabı duymaya başlayabilecek. Ama gene de kısmî yumuşama ve demokratikleşme denemelerine girişilmeyeceği anlamı çıkarılmamalı bu söylediklerimizden.