Yeni Diyanet

Yargıtay Başkanı Sami Selçuk''un yaptığı konuşmanın en can alıcı noktası, kuşkusuz laiklikle ilgili kısımlarıdır. Sayın Selçuk Diyanet İşleri Başkanlığı''nın kendisine bağlı olduğu, din eğitimini kendisi üstlenmiş bugünkü idarî yapıyı "laik" bulmuyor. Hatta daha da ileri giderek teokratik olarak niteliyor. Buradan bir adım daha ileri giderek Diyanet İşleri Başkanlığı''nın lağvını ve İmam Hatip Liseleri''nden vazgeçilmesini istiyor.

Yani anlayacağınız dinî örgütlenme ve dinî eğitimin doğrudan topluma bırakılmasını öneriyor. Eğer böyle bir yola gidilirse, buradan iki fayda hasıl olacak: Birincisi, devlet yönetimi üzerindeki din gölgesi kalkacak; devlet gerçekten laik hale gelecek ve yaptırımcı laikçi histeri böylece boşluğa düşecek. İkincisi de, dinî eğitim ve organizasyonlar üzerindeki baskı ortadan kalktığı gibi; bunların finansmanı, politikaları ve yönetilmesi de doğrudan topluma ait hale gelecek.

Yargıtay Başkanı''nın toplum, aydınlar ve devlet bürokrasisi nezdinde yüksek bir kabul gören konuşmasının ana temalarından biri işte bu noktadır. Devletin dinî kurumlar üzerindeki kontrol gücünü yitirebileceği düşüncesinden hareket eden "laikçi jakobenler" ise, tabiî ki bu konuşmaya ateş püskürüyor. Onlar şimdi, sanki üzerlerindeki hayâ elbiseleri yerlere inivermiş gibi, garip bir çırpınış içindeler. Görmüyor musunuz?

Buna karşılık, son birkaç yıldır yaşadığımız her türlü vakıf, dernek, cemaat ve eğitim kurumlarına yönelik ağır baskılara maruz kalan sınıflarsa, konuşmayı haklı olarak alkışlamak durumunda kalıyorlar.

Ekseriyeti itibariyle, bu konuşmada yer alan temalara biz de katıldığımız halde; dinî kurumların ve dinî eğitimin devlety apılanmasının büsbütün dışına çıkartılması noktasında acele edilmemesini, konunun özellikle İslâmî camiada enine boyuna incelenerek tartışılması lâzım geldiğini vurgulamak istiyoruz.

Kuşkusuz İslâmî kesimlerin bu hususta hazırlıklı olduğu söylenemez. Daha önceki yıllarda cemaat hizmetlerinin yoğunluğu ve meselâ İran örneğinde olduğu gibi, din kurumunun devlet organizasyonunun dışında çıkartılması yolunda bazı düşünceler ileri sürülmemiş değildi. Ama dikkat edilirse, bu yönde fikir beyan sınıflar dinin devletle ilişkisi ve devlet kurumunun ideoloji ve akide bazında dinle izdivacı hususunda en ısrarlı olanlarımızdı.

Yani Sayın Selçuk''un muradı ile bizden bazı kesimlerin yaklaşımları çakışır gibi gözükse de, niyet ve amaç bakımından ortada ciddi bir farkın bulunduğunu unutmamak icabeder.

Yukarıda izah edildiği şekilde, Diyanet İşleri Başkanlığı''nın feshi ve şu günkü günde hayli zayıflamış gözüken İmam-Hatip Okulları''nın lağvı gibi bir durum ne getirir ne götürür? Buna bir de tabiî ki, Türkiye''de mevcut 80 bin caminin imam ve müezzin kadrolarının devlet memuriyetinden çıkarılmasını eklemek gerekir.

Ortaya çıkacak boşluğu tahmin edebilirsiniz sanıyorum. Meselâ size küçük bir hatırlatma daha: Türkiye''deki bütün camilerde kullanılan su ve sarfedilen elektrik giderleri neye bâliğ olmaktadır? Bu giderleri kim ödemektedir, biliyor musunuz? Düşünün bakalım!..