Ah benim güzel Türkiyem!

Memleketimizde bir süredir ilginç olaylar yaşanıyor. Meselâ, sahip olduğunuz bankanın içini boşaltıp, mudilerin alacağını devlete ödetmek en çarpıcı uygulamalardan sayılıyor. Bu yolla devlete onlarca trilyonluk kazık atabiliyor, üstelik kredibilitenizden de yaşam standardınızdan da bir şey kaybetmeyebiliyorsunuz. Bankanızın yönetim kurulunda konjonktürün getirdiği, "irtica"ya karşı mücadelede ünlenmiş saygın isimler varsa, çağdaş iç boşaltma yöntemleriniz yıllarca farkedilmeyebiliyor. Gerektiğinde devlete tarihî bir operasyonda uçak bile kiralayabiliyorsunuz. Birileri gözlerini kapattı mı, onlar erdi muradına, biz çıkalım kerevetine...

-Ekonominin bir boyutu, böylesine soygunları sergilerken, diğer boyutu tam bir felâketi ortaya koyuyor. Faizli uygulamanın iliğini sömürdüğü bir ülke haline gelmiş bulunuyoruz. Memleket, dolar ve Türk parası cinsinden devlete borç verenlerin faiz alacağını denkleştirmeye çalışıyor elbirliği ile... Sanayi siteleri satılık fabrika oldu. Yakında tüm ekonomi, bankaları kontrol eden çevrelerin hakimiyetine geçerse şaşırmamak lâzım.

-Bir başka ilginç görüntü Öcalan dâvâsında yaşanıyor. Tam da zamanında, hukukumuzu çağdaşlaştırıyoruz! DGM''ler kurulalı yıllar olmuş. Bu mahkemelerin statüsünde asker üyenin varlığı yıllardır böyle. Bu mahkemeler, yıllardan beri binlerce insanı yargılamış. Ve DGM''lerin statüsü, kurulduğundan bu yana tartışma konusu. Bir gün Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, "Bu mahkemelerin verdiği kararları tanımıyorum, çünkü tabiî hakim ilkesine uygun bir mahkeme değil" diyor ve şafak atıyor. Şafak atıyor ama, AİHM''nin bu kararı vermesinin üzerinden bile iki yıl geçiyor. Sırf bu sebeple Türkiye, açılan davalar sonucu, milyarlarca dolarlık tazminat ödeme yükümlülüğü ile karşı karşıya kalıyor. Ve şimdi Abdullah Öcalan yargılanacak, herkesin iki ayağı bir pabuçta, DGM''lerin sivilleşmesi için harekât başlatılıyor. Kaygı şu: "Ya Öcalan''la ilgili karar AİHM''den dönerse..."

Cumhurbaşkanı Demirel diyor ki: "Askerî üyenin varlığı bizim için problem değil ama, madem ki Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine imza atmışız..."

Bu mahkemelerin sivilleşmesi gerektiğine inanıyor muyuz, inanmıyor muyuz belli değil. İşin içinde Öcalan gibi "uluslararası" ilgiye mazhar bir kişi olmasaydı sivilleşme için kılımız kıpırdayacak mıydı, belli değil. DGM''lerin bugüne kadar yargılayıp mahkûm ettiği insanların durumu ne olacak, belli değil. (Bu konuda Cumhurbaşkanı Demirel''in de seslendirdiği bir kaygı bulunuyor.) Askerî üyenin varlığı dışında, DGM''lere getirilen hukuki eleştirilerin, hangi uluslararası ilgiye mazhar bir sanık zamanında yankı bulacağı belli değil.

Mudanya''da ilginç bir görüntü var. Avrupa''dan siyasî gözlemciler, dünyadan müthiş bir medya ordusu... Yani gözaltında bir duruşma... İçiçe bir yargılama... Türkiye Öcalan''ı, ve sanki dünya Türk hukuk sistemini yargılıyor... Her adım, dünyaya yansıması hesaba katılarak, süzülerek atılıyor... Acaba diyorum, Türkiye''de kaç kişi bu duyarlıkla yargılanıyor... DGM içinde, DGM dışında?

Yargı alanında gerçek bir reform girişimi ise henüz Kaf dağının ardında... Anayasa Mahkemesi Başkanı''nın, Anayasa ve yasaların Hukuk Devleti çerçevesine yeniden düzenlenmesi ve demokratik bir hüviyete kavuşturulması yolundaki değerlendirme ve talepleri ne kadar da çabuk gündemden düşürüldü. Demek şimdi o alanda çağdaşlaşmaya ihtiyaç yok. Yargıtay Başkanı''nın sözleri de silindi gitti. Onlardan kimse söz etmiyor.

-Şimdilerde gündemde Danıştay başkanının sözleri ve Danıştay Dava Daireleri Genel Kurulu''nun başörtüsü yasağına ilişkin karar var... Son noktayı koymuş (!) Danıştay başörtüsü yasağı konusunda... (Ve başörtüsü konusunda seçmenine iyileştirmeler için söz vermiş bulunan MHP koalisyon protokolünde yelkenleri suya indirmiş.)

Bu alanda gerçekten rakipsiz bir ülke görüntüsü çiziyoruz. Yasaklar üstüste katmerleşiyor. Kurtuluşu yok öğrenci kızların ve kamu görevlisi başörtülü memurelerin... Ya açacaklar, ya kaçacaklar...

Niyetleri okuyor ve mahkûm ediyoruz. Dağda odun toplayanların ve evlerde temizlik yapanların başörtüsü meşru, üniversitede okuyanın ya da devlet dairesinde çalışanınki, gayrı meşru... Siyasal simge... Hatta devlet dairesinde huzur ortamını bozmaya yönelik, devlet memurluğundan ihracı gerektiren bir hareket... Şöyle bakınca anlıyoruz hangisi siyasal, hangisi geleneksel... Başörtüsünü bağlama biçimleri bile ipucu veriyor. İğnelerin renginden bile anlıyoruz niyetleri... Anayasa Mahkememizin kararı var, Danıştay''ın çifter çifter kararı var... Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi bile, bizim çağdaşlık serüvenimizi destekliyor. Evde kalsaydılar, dağda odun toplamaya razı olsaydılar ne diyeceğimiz olurdu! Ama kamu alanlarında boy göstermek izne tabi... Başörtülüysen, spor müsabakasına bile katılamazsın izinsiz! Orada bir "çağdaşlık" şablonu söz konusu ve ona göre biçimlenmeyenin bizim arenalarımızda yeri yok.

Acaba Merve, bir bankanın içini boşaltsaydı mı daha tehlikeli olurdu, yoksa başını örttüğü için mi daha tehlikelidir? Ya da başını açıp, bir bankanın içini boşaltsaydı, gene de vatandaşlıktan çıkarılır mıydı?

Ve acaba, başörtüsü konusu, APO kadar dünyanın ilgisine mazhar olsaydı, hukuk sistemimiz insanların kılık-kıyafeti üzerine bu kadar gidebilir miydi? Acaba Merve''nin yeniden vatandaşlığa kabulü için, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi''nin Türkiye''yi tazminata mahkûm etmesini mi beklememiz gerekiyor?

Dünyanın ilgisine mazhar olmayan DGM''zedeler ne olacak?

Dünyanın ilgisine mazhar olmayan başörtüsü mağdurları ne olacak?

Anayasa Mahkemesi Başkanı Necdet Sezer, neden Yekta Güngör Özden kadar güncel değildir? Acaba hukuk alanında köklü açılımlar teklif ettiği için mi? Acaba hukuk devletine, demokrasiye ve özgürlüklere vurgu yaptığı için mi?