Ahlâk sorunu

Bizim derdimiz ahlâk sorunu... Herbirimiz kendi içimizde zaman zaman bir ahlâkî sancı yaşıyoruz... Sağcımızdan solcumuza, devletimizden bireyimize, Müslümanımızdan ateistimize... ve bir ahlâkî tutarlılığa kavuşmadan, hiçbir meselemizi çözmemiz mümkün değil.

-Bir emek platfformu oluşturup, işçi-memur ve emekli tüm çalışanların sorunlarını dile getirmek için yola çıkıp, bu arada, hükümetten aldığı işmarla arkadaşlarından kopup, tüm çalışanların isteklerinde önemli bir ilerleme sağlanmadan, özel anlaşmalar kotarmak ahlâki bir sorun değil midir? Emek platformunu bölmek için özel işmarlarla harekete geçmek bir devlet adamı için ahlâkî sorun değil midir?

-İmam Hatiplere ve bazı özel dersanelere karşı "yokedici" rolü üstlenip, bunu başarmak için tüm lise öğrencilerini cehennem azabı içine sokmak, sonra da orta öğretimde reform yaptığını iddia etmek ahlâki bir sorun değil midir? Sınavdan aynı puanları alan iki öğrenciden birini Boğaziçi üniversitesine, diğerini ise ya mezun olduğu okulun başarı düzeyi düşük diye, ya meslek lisesi mezunu diye Açık Öğretime mahkûm etmek, eğer bu ülkenin kimi çocuklarına karşı yürütülen kıyım operasyonu anlamına gelmiyorsa, hangi ahlâkî seviyeyi göstermektedir?

-Kendilerine eğitilmeleri için emanet edilmiş çocukları, öğrencilerini sırf kılık kıyafetleri farklı diye güvenlik kuvvetlerine jurnallemek, onları okuldan atmak her şeyden önce ahlâki bir problemden kaynaklanmakta değil midir?

-İmam Hatip mezunu öğrencileri, bu ülkenin bir kısım çocuklarını polis okuluna almamak, onları sakıncalı kişiler haline getirmek hangi devlet ahlâkı ile te''lif edilebilir?

-Rektör adaylarını üniversite öğretim üyelerine belirletip, ondan sonra ortaya çıkan sıralamaya bile aldırmadan rektör tayin etmek, sonra bu rektörler susta durmuyor, emre itaat etmiyor, yukardan empoze edilen dayatmalara karşı eğitim-öğretim özgürlüğünü, akademik haysiyeti savunuyor diye, onları istifaya zorlamak ahlâkî bir sorun değil midir? öğretim üyeleri tarafından büyük sevgi duyulan, öğrencileri tarafından sevilen, rektörlük yaptığı dönemler boyunca akademik anlamda hiçbir problem yaşamayan, üniversitesini sürekli büyüten Marmara Üniversitesi rektörü Ömer Faruk Batırel''in istifaya zorlanmasını ne ile izah edecektir Türkiye? "Başörtüsü" konusunda tepeden inme dayatmalara karşı öğrencisine biraz şefkatle bakmak, ne zamandan beri günah listesinde sayılıyor?

-Safdışı bırakmak isteğiniz ve düne kadar sizinle yanyana duran bir gruba, zamanın genel geçer yoketme sloganı halinde kullanılan "Atatürk düşmanı ve bölücü" yaftasını yapıştırmak tamamen ahlâkî bir mesele değil midir?

-Af yasasında hükümetçe ortaya konan tavır ahlâkî midir? "Bölücü düşünceye af yok" buyurmuş ANAP lideri... Önceki gün "Türkiye''de Cumhuriyet var ama Cumhur yok" diyordu... Bu lâfı Erbakan söylese, hakkında "Cumhuriyete hakaret"ten dava açılır ve şu af yasasında istisnai kişilerden olurdu... Ama Mesut Yılmaz''a göre "Bölücü düşünceye af yok..." Hükümet de öyle düşünüyor... Peki "Bölücü düşünce" ne? İşte, dün savunmasını verdiğim Nilüfer ve öğrenci arkadaşları "bölücülük"ten yargılanıyor... "Başörtülü olarak okumak istyorum" diye çırpınmaktan başka yaptığı bir şey yok. Ben, Abdurrahman Dilipak, onları savunduğumuz için bölücülükten yargılanıyoruz. Tayyip Bey, şiir okudu, bölücülükten mahkûm oldu, şimdi yasaklılık süresini doldurmakla meşgul. Hasan Celâl Güzel, başörtülü öğrencileri savundu, bölücülükten mahkûm oldu, cezaevine gireceği günü bekliyor... Oral Çalışlar, Öcalan''la mülakat yapıp, üstelik eleştirel üslûpta yayınladığı için, bölücülükten mahkûm oldu... "Bölücü düşünceye af yok, artı, başörtüsü sebebiyle okullarından atılan öğrenciler de öğrenci affından yararlanamayacaklar." Bizler dağdaki PKK''lıdan daha tehlikeliyiz. Bizler katillerden, dilim varmıyor ve ülkem adına utanıyorum, başka pek çok suçludan daha tehlikeliyiz... Devlet, falanca kişinin çocuğunu öldüreni, ondan izin almaksızın affedebiliyor, ama bizi, derin insan hakları ihlallerini eleştirdiğimiz için suçlu görmeye devam etmek istiyor... Burada çok farklı sancı alanlarından bahsedilebilir, ama temelinde ahlâkî sancı bulunduğundan eminim... İşin en özünde, safdışı bırakmak istediğin düşünceyi "bölücü" diye damgalamak var... Ahlâk bunun neresinde? "Bazı düşünce suçları için, diyor sayın Başbakan, Anayasa değişikliği lâzım." Bunu yapamadığı için çok üzgün!!! Ama sayın Başbakan tahkim yasası için jet bir anayasa değişikliği operasyonu yaptırabiliyor, DGM''deki askeri yargıçlar için hakezâ... Ama "düşünce suçları için" anayasa değişikliği söz konusu olunca, ayaklarda derman kalmıyor... Bize göre bu da ahlâkî bir sorun...

-Bir başka ahlâk sorunu, diyelim FP''de yaşanıyor... Siyasî hesaplar uğruna insanların birbirini göbek altından vuruşlarla çökertmek istemesi... Meselâ siz, iktidarınız döneminde, en yetkili makamda, İsrail''le her türlü anlaşmayı imzalarsanız, meşru bir iş yapmış olursunuz, ama rakip diye gördüğünüz insanlar, bir Amerikalı diplomat tarafından ziyaret edilirse, "partide Amerika''nın yürüttüğü bir operasyonun piyonu" haline gelirler... Davaya ihanet etmiş olurlar... Sağcılık yapmış, muhafazakâr misyon üstlenmiş, partiyi misyonundan koparmaya soyunmuş olurlar... Parti sizin babanızın çiftliğidir, dilerseniz onu kapattırır, dilerseniz imajını çamurlara bular, dilerseniz küçültürsünüz. Parti varsa, siz varsınız diye vardır. Sizinle kaimdir. Sizden sonra da belki olmayacaktır. Dava aslında size bağlıdır. Siz her şeyi ile davayı belirlersiniz. Sizden emir almayan manşet manşet değil, sizden habersiz oluşan sivil toplum kuruluşu makbul değildir... Size bağlı olmayan yazar yazar değil, cemaat cemaat değildir... "Siyasi yazı yazma" diyor dostlarım bana... İşte ahlâkî yazı yazıyorum. Ahlâk siyasetten uzak bir şey mi? Siyaseti ahlâkî plana taşımadan neyi çözebilirsiniz? Oysa görülüyor ki, ahlâk konusunda en duyarlı olması gerekenler bile, o arenaya girerken, ahlâk giysilerini portmantoya asıyorlar. Şimdi eminim bana "Ahlâki olanın ne olduğunu nasıl belirleyeceğiz?" diye soracaklardır. İşte buradan başlıyor ahlâkî olanın devre dışı bırakılması ameliyesi... Böyle yiyorlar insanlar birbirlerini... Şimdi FP''ye dönüp, çok uzaklardan işitilen "Önce ahlâk ve maneviyat" sloganını hatırlatmak geliyor içimden... Sevgileri, dostlukları, dâvâ arkadaşlıklarını, davanın kendi kişiliklerimizden öncelikli olduğunu, fedakarlığı biraz da kendimiz için düşünmemiz gereğini, insanları içimizde öldürüp etini çiğnerken biraz içimizin bulanması zaruretini, yetiştirdiğimiz fidanların boynunu vururken içimizin sızlaması lüzumunu.... Ahlâk en çok bize lâzım. Herşeye rağmen ahlâkiliği korumak lâzım... Çünkü ahlâki yücelikleri hayatımıza kazandırmak için, bizi öylece terbiye etmek için gelen-gönderilen bir kutlu önderin izindeyiz...