Balkanları idrak sorunu

Kosova konusunda apışıp kalmış bir halimiz var. Orada olmamız lâzımdı; henüz olamadık. Kosovalıların ellerinde Türk Bayrağı var, ama biz henüz ülke olarak bayrak dalgalandıramadık.

Sınırlı ve sembolik sayıdaki askerlerimiz, Bulgaristan''dan gelecek geçiş iznini bekliyor. Acaba bu geçiş izni konusu da Balkanlar''a "geç kalmış olmamız" için devreye girmiş bir engel mi? Bu engel kendi içimizde mi, yoksa müttefiklerin planında mı? Türkiye''nin "Balkanlar''a geç kalma"sı bilinçli bir planın eseri mi?

Kosova''daki diplomatik oyunun neresindeyiz, belli değil.

Kosova, yarınki Avrupa''nın neresinde belli değil.

O Avrupa''da biz olacak mıyız belli değil...

Küçücük bir toprak parçasına, Amerika''sı, İngiltere''si, Almanya''sı, Fransa''sı, İtalya''sı ve Rusya''sı ile tüm "düvel-i muazzama"nın doluşması ne anlama geliyor, yorumlanmış değil. Operasyon sırasında NATO''ya soğuk bakan Yunanistan bile devreye girmiş durumda ama Türkiye yedek oyuncu gibi ısınma koşuları yapıyor.

Neden? Bu bir Avrupa operasyonu mu, Balkan operasyonu mu teşhis edilmiş değil.

Ankara''da bir irade dağınıklığı mı var? Bir irade boşluğu mu söz konusu?

Kosova''daki muhtemel çözümlerden korkuyor muyuz yoksa? Neden bugüne kadar "Bağımsız Kosova" tezini bir türlü seslendiremedik? NATO''daki müttefiklerimizden, ya da Avrupa''nın, Kuzey Irak ve Güneydoğu konusundaki muhtemel girişimlerinden mi endişe ediyoruz acaba? Bu bile, müttefiklerimiz ve kendi durumumuz, müttefiklerimizin Türkiye''ye ilişkin hesapları konusunda duyduğumuz güvensizliğin bir sonucu değil mi?

Dış politikada ciddi bir zaaf içindeyiz.

Türkiye''nin en tabiî hinterlandı sayılan alanlarda hem varız, hem yokuz.

Varız, çünkü olmamamız mümkün değil. Yokuz, çünkü oralarda fonksiyonel biçimde varolabilmenin gerektirdiği enstrümanlara sahip değiliz.

Türk cumhuriyetlerinde olmamamız mümkün mü? Bunca tarih, kültür, jeopolitik bağlantıya rağmen nasıl olmayabiliriz?

Ama gerçekten var mıyız? Bir Amerika''nın, Japonya''nın, İsrail''in, Güney Kore''nin olduğu kadar var mıyız? Çok uluslu şirketlerin olduğu kadar yatırımımız var mı bu dünyada? Kültür olarak var mıyız? Devletin kolaylaştırdığı sivil ilişkiler olarak var mıyız?

Gelin Kafkasya''ya...

Gelin Ortadoğu''ya...

Gelin Balkanlar''a...

İçerde "irtica ile mücadele" çerçevesinde oluşturduğumuz sıkı dokunmuş konseptler, stratejiler nerde?

Biz Kosova operasyonunda, savaş sonrasında, Amerika''nın yedeğinde, (belki gölgesinde demek lâzım) icra-yı faaliyet etmek için mi yer aldık? Neden hep, "evlâdlık" muamelesine hazır bir halet-i ruhiye içindeyiz?

Neydi Kosova operasyonunda rol alışımızın sebebi?

Bütün bunlar bir "Balkan stratejisi" içinde anlamlandırılmış hadiseler değil mi?

Peki Balkanlar''ı iyi ve doğru okuduk mu?

Balkanlar''da bizim ilişkilerimizi üzerine inşa edeceğimiz zemin ne?

Yoksa, 28 Şubat''tan bu yana içerde yaşadığımız hadiseler sebebiyle, Balkanlar''la ortak paydalar konusunda gerekli heyecanımızı mı kaybettik?

Balkanlar ne bizim için? Bu noktada bir idrak sorunu mu yaşıyoruz yoksa?

Bosna, Kosova, Sancak, Arnavutluk ne? Bulgaristan''ın Türk''ü Çingenesi, Pomak''ı nasıl bir birliktelik oluşturuyor Türkiye ile?

Ve Türkiye, bu birlikteliğin devamı için, güçlendirilmesi ve bilinçli aşındırmalara karşı korunması için nasıl bir strateji geliştirmiş durumda?

Türkiye kendi içinde böyle bir duyarlığa sahip mi?

Yoksa bu ortak zeminler, yaşlı nesillerle birlikte ahirete intikal mi edecek?

İlgi ve heyecan, belirli hassasiyetlerin-duyarlıkların ürünüdür. Bosna''yı, Kosova''yı, ya da Çeçenistan''ı, Türkiye güvenliğinin olmazsa olmaz parçaları gibi telakki etmeden, orada yaşayan ve bizim insanımızla ortak inançları paylaşan her ferdi, Türkiye nüfusunun bir uzantısı gibi görmeden... Ve tüm bunları, yaşayan bir his ve heyecan halinde duyumsamadan, bir politik bilincin, kararlı politika üretmesi de yürütmesi de mümkün olamaz.

Amerika ve Avrupa "Kosova''da etik değerler için varız" diyorlar. Bu bile, global emperyal stratejinin inandırıcılık boyutu içinde anlam taşıyor. Amerika-Avrupa, Kosova''yı, iki ayı aşkın onun için savaşacak kadar önemsiyor. Çünkü Kosova Balkanlar''ın bir parçası, Balkanlar da, bölgenin kilit coğrafyası durumunda... Bütünleşme arayışındaki Avrupa''nın parçası, inançlar mozayiğinin sembol ülkesi...

Bu konularda, mefluç bir irade içinde görünmek kadar dışlanmaya açık yapı oluşturulamaz. Şu an, dış politikada böyle bir mefluçiyet görüntüsü egemen...

İsrail''le iyi ilişkiler içinde olmak, hem Ortadoğu, hem Balkanlar, hem Türk Cumhuriyetleri, hem de Kafkaslar''la ilişkiler sorununu çözmüyor.

Ankara''da Kosova için, Ecevit''in deyimiyle "eşgüdüm-koordinasyon"u gerçekleştirecek bir kriz komitesi mevcut mu acaba? Ortak akıl nasıl teşekkül ediyor?