"Biz size ne yaptık?"

Başlıktaki söz Yıldız Namdar''a ait. Yani eşi gözleri önünde öldürülen Yıldız Hemşire''ye... İmralı''da, Öcalan''a karşı söyledi bu sözleri... Beni en çok bu sözleri vurmuştu Yıldız hemşire''nin... "Suçumuz neydi, diye soruyordu Öcalan''a... "Suçumuz neydi ki güzel dünyamızı yokettiniz?"

Bu söz, başörtülü öğrencilerin ve kamu hizmetindeki bayanların sesinde de yankılanıyor. "Biz size ne yaptık ki, bizi yokedilmesi gerekli bir topluluk olarak görüyorsunuz?" Karşıda kuşkusuz APO yok, onun adamları yok, ama bir süreç var ki o, bu acılı seslenişin sorumlusu gibi duruyor.

İşte elektronik postadan gelen bir mektup; okuyun ve acıyı anlayın.

"Size anlatacagim bu hikâye Anadolu''da hergün yasanmakta olan yüzlerce hatta binlercesinden birisidir. Gerçektir, yasanmıstır ve halen yasanmaktadır.

Ilahiyat mezunu bir hanım, bundan bes yıl önce Ankara''nın kenar mahallelerinden birinde Din dersi ögretmeni olarak göreve başlar. Ilk yıllar, gerek öğrencileriyle gerek öğretmen arkadaşlarıyla gayet iyi diyalog içerisindedir. Bu tür kenar mahallelerde bir karabasan olan açlık sınırındaki yoksulluk, öğrencilerin kıyafet, okul malzemesi alımını etkilemektedir.

Hanım ögretmen, öğrencilerine bu konuda yardımcı olur. Onlara kıyafetler bulur veya zaman zaman yiyecek yardımında bulunur. Fazla uzatmayalım, olaylar öğretmenin çevresinde bir sevgi halesinin oluşmasına yol açar. Ancak öğretmenin bütün bunlara rağmen bağışlanamayacak bir suçu (!) vardır: Başını örtmek. Gerçi kendisi fakültede NUR 31''i ve AHZAB 59''u okumuştur. Derste öğretmesi gereken de inancımızdır, Kitabımızdır. Fakat bu konuda ne sevgi halesi dikkate alınır, ne NUR 31, ne de AHZAB 59. Cezalar yağmaya baslar.

Önce uyarı, sonra kınama, daha sonra maaş kesimi şeklinde gider. Bununla da yetinilmez. Bu, öylesine bir suçtur ki öyle kolay affedilecek cinsten değildir. Terbiye devam etmelidir. Bu kez tayini alevi vatandaslarımızın çoğunlukta olduğu bir mahallenin okuluna çıkartılır. Herhalde bir çatısmanın çıkması hedeflenmistir. Ancak hesap edilemeyen bir şey vardır. O çatışma birilerinin zihninde olsa da toplumda öyle bir çatışma yoktur. Nitekim hanım ögretmen bu çevrede de yardımseverliği ve anlayışıyla sevilir. Diyalog öylesine gelişir ki nihayet bir bahar günü ögrenciler, hanım ögretmenlerine güller verirler. Sevginin, içtenliğin, samimiyetin, baharın sembolu güller. Aynı gün hanım ögretmen idareye çağrılır ve kademe ilerlemesini durdurma cezası verilir. Böyle bir ögretmene gül verilecek değildir ya.

Yönetmeliklere girmeyen/giremeyen sevgi, anlayış, hoşgörü anlaşılmaz. Vurdunuz mu ses getirmelisiniz.

Yukarıda anlatmaya çalıştığım hanım ögretmen eşimdir. Olayı daha da trajik hale getiren boyutu ise şudur. Büyük dedem (dedemin babası) 1915''te Çanakkale Arıburnu''nda top mermisiyle parçalanarak şehit düşmüştür. Ayrıca babaannem ve hanım tarafindan şehitlerimiz de vardır. Devletin temelleri dedelerimizin kan ve kemikleri üzerinde yükselmiştir. Ancak dedelerimizin bu din ve vatan için kelime-i tevhid sesleriyle şehit düşmeleri, eşlerimizin-kızlarımızın başörtüsünden dolayı ceza almasını engellememiştir. Çok hazindir ki...

Not: Yazınızda alıntı yaparsanız isim vermemenizi rica ederiz. Çünkü yaşananlar karşısında ülkemizde "of" deme hürriyeti dahi yasaklanmıştır."

Ne diyorsunuz? Bu mektupta "Biz size ne yaptık?" yakınması yok mu? Peki ne cevap veriyorsunuz? Var mı "Siz bu memlekete şu kötülüğü yaptınız, onun için şu cezayı hakettiniz" diyecek bir cevabınız?

Gittiği her yere sevgi, şefkat ve hizmet götüren bir bayana, öğretmenlikten el çektirdiğimizde memleket ne kazanıyor? Ya da bir doktor veya hemşire hanımı görevden aldığımızda, bunun Türkiye''ye faydası ne oluyor?

Mezuniyetine iki ay kala okuldan atılan öğrenciler var; bunları okuldan attığımızda memleket olarak ne elde ediyoruz?

Eğitim-Bir''in tesbit ettiği rakamlara göre, bugüne kadar 237 başörtülü öğretmene uyarı cezası verilmiş, 65''i kınama, 71''imaaş kesim, 20''si kademe ilerleme, 233''ü açığa alma, 41''i ikinci kez açığa alma, 90''ı sürgün, 19''u meslekten men cezasına çarptırılmış. 292 kişinin soruşturması sürüyor. Lüzumu muhakemeye sevk edilenlerin sayısı 32, istifa ettirilenlerin sayısı 14...

Ne kazanıyor memleket?

İnsanların "Biz size ne yaptık?" duygusu içine itilmesi sağlıklı mı?

MHP lideri Bahçeli, "başörtüsü konusunu hükümet protokolünde belirlenen çerçevede çözeceğiz" dedi en son tv mülakatında... Nasıl bir çözüm bu? Memlekete hizmetten başka gayesi olmayan insanlara "siyasal islâmcı" damgası vurup vurup dışlayarak mı?

Çözmediniz başörtüsü konusunu, hükümet protokolündeki dışlayıcı tavırla çözmeniz de mümkün değil. Bu yaklaşım sadece "Biz size ne yaptık ki, bize bu dışlamayı lâzık gördünüz?" diye derin eziklikler içine itilen insan sayısını çoğaltır. Olan Türkiye''ye, toplumsal barışa olur...

NOT: Elektronik posta ile bize acılarını ulaştıran öğrenci ve kamu görevlisi hanımlara, bu mektupları her düşünceden ve her konumdaki insana ulaştırmalarını tavsiye etmek istiyorum. Yaşadığınız tüm acıyı, bütün evreleri ile birlikte yazınız. Ayrıca, düşünce, inanç özgürlükleri, demokratikleşme konusundaki düşüncelerinizi de yazınız. Yazılı ve görüntülü medyada yer alan tartışmalara elektronik posta çerçevesinde katılınız. Suskun, acıları yüreğimize gömüp kendi kendimizi kahretme zorunluğu yok. Bir mü''mine yaraşır nezaket çerçevesi içinde insanlar kendi dünyalarında özeleştiriye zorlanabilir. Eğer bize yönelik bir terbiye süreci işliyorsa ve bunun insan haklarını derin biçimde ihlal ettiğini düşünüyorsak, biz de karşıt bir zihinsel terbiye sürecini başlatabiliriz. Vicdanlar konusunda büyük ümitsizlikler içine sürüklenmiş olabilirsiniz, ama vicdanları zorlamaya devam etmek lâzım. Belki dua da etmek lâzım... Çünkü vicdanları dönüştüren bir yüce Kudret''e inanıyorsunuz.