"Demirel bu... başka başkadır..."

Demirel''in Gürüz''le ilgili kararı tepkilere sebep oluyor. Demek ki, kararının böyle olmayacağı yönünde kuvvetli bir beklenti oluşmuş. Bir ümit belki... "Artık burada doğruyu yapar" ümidi... Ve demek ki Demirel böyle karar verebilirmiş. Şimdi herkes, onun neden böyle karar verdiğini anlamaya çalışıyor.

Cüneyt Arcayürek''in "Demokrasi Dönemecinde Üç Adam" isimli kitabı, Demirel''i doğru anlama yolunda önemli ipuçları veriyor.

Başlıktaki söz kitaptaki "Üç Adam"dan birisi olan Kenan Evren''e ait bir "Demirel tanımlaması"nın parçası. Tamamı şöyle: "Demirel bu. İktidardaki Demirel başkadır, muhalefetteki Demirel başka, yasaklı Demirel bambaşka..." Bu tanımlama bugün yapılmış olsaydı belki de şöyle sürdürmek gerekirdi: "28 Şubat sürecinde Cumhurbaşkanı olmuşsa ve yeni bir cumhurbaşkanlığı döneminin hesapları içinde ise daha da başka..."

Bir ara Demirel''e Çankaya''da "başdanışmanlık" da yapan Arcayürek, kitapta, bir derin akıntı halinde, bu "başka başka"lığı vurguluyor ve eksene Demirel''in "ben merkezci" yapısını yerleştiriyor. Siyasette bu makyavelizm anlamına geliyor. Kendi iktidarınız için herşeyin meşru görülmesi...

Arcayürek bir yerde Evren''in anılarından alıntılar yapmış; şöyle diyor dönemin güçlü adamı:

"Özal''ın hakkından gelebilecek kişi ise Süleyman Demirel''dir.

Özal''ın böbürlenmesini kıracak kişi de ancak Demirel olabilir.

Gerçi onun da neler yaptığını biliyoruz ama ne yaparsınız ki ortada başkası yok.

Mecburen onu kullanacağız." (Anılar, 5. Cilt, s. 14- Arcayürek, s. 290).

Peki Demirel bu beklentiye cevap veriyor mu?

Arcayürek bunu ima ediyor. Demirel''in, dostu ve emekli bir asker olan Orhan Kilercioğlu kanalıyla Evren''e, el altından "saygılar" ilettiğini vurguluyor ısrarla. Sonra "Çankaya''ya çıkacağıma dağa çıkarım" söyleminden, "Ben oraya Demirel olarak çıkmadım ki, DYP Genel Başkanı olarak çıktım" yalpalanışlarına nasıl uzandığını...

Çünkü Demirel''in "ben"i o an neyi telkin ediyorsa gerçek o oluyor. Şu ifadeler, Arcayürek''in kitabından:

"...Birlikte çalışmış olanlar....şöyle derlerdi: ''Demirel işine geldiği veya işine yaradığı sürece çok yakın, çok dost olur insanlarla. Ama işine yaramadığını anladığı zaman....'' Tabii bırakır o insanı demek isterlerdi. İsmi gerekmez, bir yakın arkadaşı şöyle derdi: ''Demirel''in iki grubu vardır: Kullandıkları ve düşmanları..." ( A.g.e. s. 410). Arcayürek Demirel sözkonusu olduğu zaman "Acaba" sorusunu içinden atamaz. Mesela şöyle bir sorunun cevabını bulamıyor:

"İki kez ordu darbesiyle devrilen bir siyaset adamı, acaba aynı sonucu bir kez de Özal''ın görmesini mi istiyor?" demek daha doğru olmaz mı?

"Meraklı bir soru" demiş hemen sonra Arcayürek. "Kahredici bir soru" demek daha doğru olmaz mı?

Sorular soru doğuruyor.

Mesela yazının başında yer alan "Evren''in anıları"ndaki "Demirel''in Özal''a karşı kullanılması" işi, acaba 28 Şubat sürecinde bir başka biçimde tekrarlanıyor da, birilerinin Demirel''i Erbakan''a karşı kullanma hesapları ile Demirel''in birilerini Erbakan''ı muhtemel cumhurbaşkanlığı hesaplarından düşürmek için kullanma hesapları üstüste oturmuş oluyor mu?

Yine soru:

Acaba iki kez ordu darbesiyle devrilen bir siyaset adamı, vaktiyle bir kez de Özal''ın aynı akıbete düçar olması tereddütlerine düştüğü gibi, 28 Şubat sürecinde de, Erbakan''ı ve Tansu Çiller''i aynı ateşin içine atmış olamaz mı? Üstelik kendisine olağanüstü şartlar hazırlıyor ise... Üstelik eskiden çok özlemle dile getirdiği "Gazeteler bizi bir desteklese..." (A.g.e. s. 411) beklentisinin, "Refahyol''a karşı medya desteği" tarzında kucağına düştüğü bir zamanda ..

Şimdi Gürüz olayında Demirel, "hesab ettim kitab ettim" diye söze başlayıp, vardığı sonucu ilan ediyor. Elbet Demirel hesapsız iş yapmamıştır. Yalnız bu hesabın "kimin hesabına" olduğu sorusu var ortada.. Bilmeliyiz ki şimdilerde ortada 28 Şubat süreci ile başlayan ve Demirel vakıası var...

Mesela Zincirbozan günlerinde bir Demirel olsaydı şöyle diyebilirdi:

"Hep böyle gidecek değil ya.! Türkiye hep mi susacak? Hiç mi konuşmayacak? Bugünün aktörleri bakalım o zaman nereye sığınacaklar?

"Zincirbozan''da ağaçlar var. Pek azı dik kalabilmiş. Rüzgar hep doğudan esiyor. Ağaçların çoğu yatmış. Koskoca kavak ağaçları, çamlar, çınarlar yatmış. Bir garip. Ama dik duranlar da var. Bir güzel, bir vakur, bir haysiyetli.

"Rüzgara dayanmak zor bile olsa, mümkündür." ( A.g.e. s. 165).

"Zincirbozan rehinesi"nden bir-iki cümle daha:

"Bugünün yarını vardır ve Türkiye kimsenin müstemlekesi değildir.....Zulmün sonu yoktur. Allah''ın laneti zalimlerin, haksızların, gasıbların üzerinedir." ( A.g.e. s. 163).

Bir gün bu memlekette 28 Şubat sürecinin "bir güzel, bir vakur, bir haysiyetli" ağaçları gibi "yamulanlar"ın hikayesini yazanlar da çıkacak. Acaba Demirel onları nerede okuyacak? Ve kiminle? Gürüz''le başbaşa mı?