MHP"nin kıyameti

Kur''an eğitimi ile ilgili Meclis tartışmalarında Mukadder Başeğmez, klasik değerde bir söz söyledi.

"Dayatmalar karşısında tereddüt göstermek hayır getirseydi Refah Partisi''ne getirirdi, Fazilet Partisi''ne getirirdi. Ecevit''e sırtını dayamak hayır getirseydi ANAP''a getirirdi."

Bu bir özeleştiri idi ama, o gün orada MHP''yi uyarmak için seslendirilmişti. Belki Sayın Başeğmez, Ecevit''le işbirliğine bir başka örnek olarak 1974''teki CHP-MNP ortaklığını da gösterebilirdi. Çünkü o ortaklıktan sonra da MNP''nin oyları ilk seçimde yarı yarıya düşmüştü.

Aslında halk eğilimlerine rağmen yapılan yanlış koalisyonlar, kimi güç odaklarını tatmin için gerçekleştirilen, ama bu arada toplum iradesini dışlayan her icraat halktan şamarı yiyor. Hiç kimse Ecevit''in oy yükselmesini bu kuralın istisnası olarak göstermesin, Türkiye''deki sol oyların perişanlığına bakmak bu konuda daha öğretici olur.

Şu an MHP bir iktidar ve koalisyon denemesi yapıyor. İktidardaki MHP çizgisini iki dinamik belirliyor... Birisi 28 Şubat sürecinin genel toplum projesi ile uzunca süredir bu projenin taşeronluğu işlevini üstlenen DSP ile yanyana bulunmak... İkincisi ise, oy aldığı toplum zemininin duyarlıkları...

MHP şunu biliyor olmalı: Oy aldığı tabanın duyarlıklarını gözettiği ölçüde büyüyecek, ki bu taban 28 Şubat sürecinde önemli ölçüde yaralanmış bir toplum kesiminden oluşmaktadır- buna karşılık, 28 Şubat projesine yaslandığı ölçüde bir yandan DSP''ye puan taşırken, diğer yandan da kendi zemininden kopacak...

Ben, Kur''an eğitimi ile ilgili kanun çıkarma hareketinde MHP''nin de, bu konuyu ilk seslendiren ANAP''ın da, iyi niyetli olduğuna inanıyorum. Özünde, 28 Şubat yangınından bir parçacık eşya kurtarma amacı vardır. Ama üzerine 28 Şubat sürecinin gölgesi öylesine düşmüştür ki, yapılan hayır ürkütülen kurbağaya değmemiştir.

Sanırım her iki parti, konunun halk vicdanını ne kadar yaraladığının yeteri ölçüde farkında değildir.

Bir yıl içinde cıvıl cıvıl çocuk seslerinden koparılan Kur''an Kursu binaları öksüz bir çocuk gibi mahzunlaşmıştır.

İmam Hatip Okulları''nda derin bir hüzün yaşanmaktadır.

Hafızlık müessesesi, Türkiye''nin ancak tek parti döneminde gördüğü bir tükeniş içine itilmiştir.

Her şeyden öte, toplumda "kız çocuklarının eğitimi" alanında tam bir tıkanma yaşanmaktadır.

28 Şubat''la gelen tüm bu düzenlemelerin mantığında halk iradesine zıt, tepeden inme, "halka rağmen halk için" yaklaşımından kaynaklanan dayatma zihniyeti vardır.

Halk, bu alandaki uygulamalara paralel her hareketi, 28 Şubat''ın uzantısı gibi algılamaktadır.

Kur''an eğitimi ile ilgili son kanuni düzenleme, kısmi bir özgürlük yanında, derin yasakları kanun metni haline getirmektedir.

Beşinci sınıfı bitirene, sadece yazları, sadece camilerde Kur''an eğitimi serbest bırakılırken (burada "serbest bırakılırken" ifadesinin Türkiye gibi Müslüman bir ülke için ne kadar yaralayıcı, utanç verici olduğunu ayrıca düşünmek gerekiyor) hafızlık ve daha kapsamlı din eğitimi, ancak 8 yıl kesintisiz eğitim sonrasına, yani 15 yaşın üzerine bırakılıyor... 12 yaşına kadar Kur''an eğitimi yasak, 16 yaşına kadar da hafızlık ve daha geniş din eğitimi yasak... "8 yılın delinmesi"nden söz ediliyor; neden? Çünkü 8 yıl mantığı, rüşd yaşına kadar çocuğun zihni dokularına vahiy ölçülerinin girmesini laik bilinçlenme açısından "zararlı" buluyor... Hatta bu sebeple okullardaki din kültürü ve ahlak bilgisi dersleri bile eleştiri konusu yapılıyor.

Amerika''da konu, yani tüm bir zorunlu eğitim döneminde -ki bu çocuğun temel kişilik değerlerinin oluştuğu dönemi kapsıyor- çocuğu din eğitiminden yoksun bırakmak, başka bir din haline getirilmiş laiklik uygulaması olarak görülüyor ve yoğun bir eleştiri alıyor...

İşte konunun böyle boyutları var. Ve halkımız, işin bu boyutlarının farkında veya değil, ama derin bir sezgi ile, yapılan uygulamaların, bu memleketin geleceğini, tıpkı tek parti dönemindeki gibi kararttığını görüyor. Buna sebep olanlara karşı da derin bir öfke duyuyor.

MHP, son uygulama ile, özdeki iyi niyetine rağmen dayatma sürecinin yanında göründü... "Bu kadarını yapabiliyoruz" söylemi, dayatmayı meşrulaştırma dışında bir anlam taşımıyor. "Bir olması gereken, bir de olabilir olan var" söylemi de öyle... Halk soruyor: Neden "olabilir olan" hep halkın hissesine düşüyor da, "olması gerekenler"i başkaları tayin ediyor? Neden toplumun "olmazsa olmazlar"ını görmez yetkilerini halktan alanlar?

28 Şubat sürecine gidişin tüm vebalini RP''nin sırtına yükleyip, ondan sonra yapılacak tüm yanlışlara meşruiyyet kazandırma eğilimi MHP''nin kendi kendine ördüğü tuzağa dönüşmeye başlamıştır. MHP''li sözcüler, bu yaklaşımı çok haklı görmelerinden olmalı, bıçkın bir üslup sergiliyorlar. O noktada RP''nin vebal boyutunu Mukadder Başeğmez kabullendi. Demek ki FP kendi içinde bir özeleştiri sürecini işletiyor. İşin üzücü yanı, bu tür özeleştirilerin genellikle ba''de harab-i Basra ortamına kalmasıdır. Acaba hangi MHP''li, hangi zaman çıkıp da, Başeğmez türü bir uyarıyı, iktidar tutkusu uğruna, kendi önceliklerini ve halk duyarlıklarını feda etmeyi göze alan bir başka parti grubuna karşı yapacaktır?

Sevgili Peygamberimiz''in, toplumsal olayların izahında anahtar niteliğinde bir sözleri var. Buyuruyorlar ki: Ertelemeciler helak oldu...

Herhalde en çok helak olan "ertelemeciler" de kendi eylemlerini sorgulamayı erteleyenlerdir...

MHP''nin şu ana kadar gösterdiği en net duyarlık "uyumlu görünme, problem çıkaran parti olmama" duyarlığıdır... Bunun iki amacı olabilir: Birinci yukardan bakıp partileri egemen değer yargılarına göre tasnif eden güç odaklarına şirin görünme, ikincisi ideolojik parti imajını silip, merkez partisi rolüne soyunma...

İki alanda da, yolların çok açık olmadığını belirtmek isteriz. Egemen güç odaklarının homojen bir yapı oluşturup oluşturmadığı da, böyle homojen bir yapı varsa bile, onun Türkiye için ne kadar tahammül edilebilir olduğu da tartışmalıdır. MHP öyle bir projenin taşıyıcısı olabilir mi, bunu yaptığında bugüne kadar oy aldığı toplum zemini ile ilişkileri nasıl etkilenir sorusu üzerinde de düşünülmelidir. Merkeze oynama ise, birçok siyasi parti tarafından arzu edilse bile, merkezin kimlik değerlerinin yeterince tanımlamaması sebebiyle "oynak" bir yapıya talip olmakla eşdeğer hale gelmiştir... Bugün böyle, yarın şöyle... ANAP oynuyor ve kaybediyor... Ecevit''in başı döndü... Doğru Yol, nerede duracağını bilmiyor... Merkez ne? Merkezin ideolojik değerlerini kim, nasıl belirliyor? Merkez, halkın kültür ikliminden başka bir yerde mi oluşuyor? Merkeze neden Kur''an eğitimi ve inanç, düşünce, örgütlenme özgürlükleri girmiyor da üstsüz güneşlenme, gece klüplerinde çılgın partiler düzenleme, köşeyi dönme, faiz hortumlama eylemleri giriyor?

Herkes kendi kıyametinin bombasını kendi elinde taşıyor kanaatimce... Belki bombanın patlaması için gerekli olan şey, yeterli ısının birikmesidir. MHP, kendi kıyamet bombasına odun taşıyor. Keşke bunu erken anlayabilse... Mukadder Başeğmez rakip bir partiye belki hiç bu kadar dostça bir uyarıda bulunmamıştır...