Sembol isimlerde itibar aşınması

Atilla Taçoy, Yekta Güngör Özden, Kemal Gürüz, Kemal Demir, Kemal Alemdaroğlu, THK, Kızılay, Hikmet Uluğbay, Vural Savaş... ve bazı generaller...

Bunlar, 28 Şubat 1997 sonrasında en çok gündemde olan isimler... Gündem oluşturdular, tartışıldılar...

Hemen hepsi, 28 Şubat süreci içinde laik ve Kemalist söylemin sözcüleri gibi hareket ettiler... Herbiri bir icraata imza attı.

Tabiî eleştiri de aldılar. Biz de eleştirenler arasındaydık. 28 Şubat sürecindeki uygulamalardan canı yanan inançlı insanlar da, bu isimleri sevmediler, eleştirdiler.

Eleştirilerin amacı, bu isimler etrafında yürüyen icraatın sağlıklı olmadığını, ülke barışını bozduğunu, toplum-devlet ilişkilerini yaraladığını ortaya koymaktı.

Ancak kimseye meram anlatılamadı ve toplumu yaralayan eylemler sürüp geldi.

Bir THK ve kurban derileri etrafında yaşanan gerilimi düşünün. MGK, hükümet, Danıştay vs... vatandaşın derisine el koyup, THK''ya vermek için seferber oluyor, Kurban bayramlarında sokaklarda devlet marifetiyle THK terörü estiriliyor.

Kemal Alemdaroğlu''nun operasyonlarını hatırlayın... İstanbul Üniversitesi gibi köklü bir kurumun kapılarında coplanan öğrenciler, çığlıklar, göz yaşları ve rektör diye konulmuş bir şahsın aşılamaz inadı...

Ya Kemal Gürüz...

YÖK''ü, başörtüsü ile mücadeleye endeksleyen ve her eylemine "devlet mührü" basan bir sembol adam... Onbinlerce öğrenci ve ailesinin yüreğinde onun ayak izi var.

Yekta Güngör Özden, Vural Savaş, hukuk alanındaki üsluplarıyla tartışıldılar...

Hikmet Uluğbay, İmam Hatipler''in ipini çeken icraatın mimarı... Uluğbay''ın marifeti ile ortaya çıkan onbinlerce İmam Hatipli öğrenci ve ailesinin çığlığını kimse duymadı.

Bazı generaller, zaten işin patronu idiler ve onların yön belirlediği bir süreçte, onlara yönelik sınırlı eleştiriler bile boğuldu gitti.

Şimdi bakın bakalım, söz konusu kişilerin itibar seviyesine...

Acaba Atilla Taçoy''un yanında görünmek isteyen bir laik-kemalist vatandaşımız var mı? Gazetelerinde "Kurban derilerinizi irticai vakıflara değil, Atilla Taçoy''a verin" diye kampanya düzenleyecek medyatör mevcut mu? Aksine "Bizi irticacılar karşısında utandırıyorsun" diye yazıyorlar...

Bu isimler hakkında bir "güven-itibar soruşturması" yapılsa, acaba itibar seviyeleri yüzde kaç çıkardı?

Meselâ Vural Savaş için "Davranışlarını ve üslûbunu bir başsavcıya yakışır buluyor musunuz? sorusu sorulsaydı halkın tepkisi nasıl olurdu?

Hikmet Uluğbay, Milli Eğitim''deki icraatında sırtını 28 Şubat''a dayadı ve eleştirilere karşı inatla direndi. Ama daha sonra, yolu intihar teşebbüsüne çıktı ve bütün güzellemelere rağmen, önemli yara aldı. Şu anda "Milli Eğitim Bakanlığı''nın yeniden Uluğbay''a verilmesi" düşüncesini, dün onu oraya getiren ve idealize edenler bile kabul edebilir mi?

Alemdaroğlu''nun itibarı İstanbul Üniversitesi''nde, dün onun çizgisini paylaşanlar nezdinde bile hangi seviyededir?

Kemal Gürüz için, hemen her çevrede sorulan soru "Kim tutuyor onu orada?" şeklindedir. Bu sorunun altında "Yani bunca yıpranmaya rağmen orada kalabiliyorsa, arkasında kolay yıkılmayacak birileri olmalı" değerlendirmesi yatıyor.

Ve generaller... Hani Sabah yazarı Can Ataklı''nın "28 Şubat''ın tüccar generalleri" dediği kişiler... Can Ataklı, bu kanaate son günlerde ulaşmış olamaz. Peki dünlerde neden seslendirmedi bu kanaatini? Zülf-i yar meselesi olmalı... Ama olsun, hiç olmazsa bugün ifade ediyor ya... Bugün, 28 Şubat generallerinden hangisinin yanında görünmek bir itibar kazandırır insana? Teoman Koman''ın mı Güven Erkaya''nın mı? Nasıl aşındı itibarlar?

28 Şubat sürecinin sembol isimleri, özel bir gayrete ihtiyaç hissedilmeden, sadece kendi kişisel dosyaları sebebiyle gündeme girdiler ve itibarlarını törpülediler. Dileyen "kaderin cilvesi" der, dileyen başka yorumlar. Hiç düşündünüz mü, meselâ 28 Şubat''a destek verip de itibar seviyesi yükselen bir sembol isim hatırlıyor musunuz? Mesut Yılmaz, boşuna uzaklaşmaya çalışmıyor 28 Şubat hinterlandından...

Amacım, kişilerin itibarlarını tartışma konusu yapmak değil. Ama, böyle kıran kırana bir mücadeleyi göze alan bir sürecin aktörleri sütten çıkmış akkaşık olmak zorundalar. Birilerini "iç düşman-iç tehdit" diye niteleyebiliyorsanız, yani herkesten fazla vatansever, herkesten fazla yargılayıcı iseniz, herkesten fazla devlet adına konuşabiliyorsanız, o zaman herkesten fazla berrak olmaya mecbursunuz. Hani "İlk taşı en günahsız olanınız atsın" demiş ya Hazreti İsa... Aynen onun gibi... Aynı hassasiyet dindar olandan, ahlâk öğreticisinden, öğüt verenden de istenir... "Ele verir talkını, kendi yutar salkımı" özdeyişi, böyle ortamlar için söyenmiştir.

Burada ısrarla, "28 Şubat sürecinin özeleştirisi yapılmalı" çağrısında bulunuyorum. İşte bu 28 Şubat süreci aktörlerinin itibar kaybı da, 28 Şubat''ın özeleştiri ihtiyacı için yeterli gerekçedir. 28 Şubat''ın arkasındaki irade, Taçoy''u taşımamaya karar vermiş ve onu toplum vicdanına havale etmiştir. Aynı şekilde, "Tüccar generaller"e ilişkin bir 28 Şubat savunması göze çarpmamaktadır. Peki Gürüz''ü, Alemdaroğlu''nu taşımaya devam edecek midir? Kaldı ki, Gürüz-Alemdaroğlu çizgisinin açtığı toplumsal yara, Taçoy''unkinden çok daha derinlerdedir...

Bana göre, 28 Şubat sürecinin şu an taşıdığı en belirgin yük, Gürüz-Alemdaroğlu yüküdür. Bu vatandaşlar, kendileri ile birlikte, 28 Şubat''ın itibarını da aşağılara doğru çekiyorlar... Bizden söylemesi...