Kosovalı çocuklar

Bosna Savaşı''nın en büyük acısını çocuklar çekti. Bir nesil belki de birkaç nesil o acının izlerini üzerinde taşıyarak yaşayacak. Savaşın evlerini yakıp yıktığı, ailelerini ortadan kaldırdığı çocuklar hem acımasızlığın hem de merhamet adına kendilerine uzanan ellerin kurbanı oldular.

Bosna''da on binlerce çocuk, nüfusu milyara varan İslam Dünyası''nın gözü önünde misyoner kuruluşların kucağına düştü. Binlerce çocuk Hıristiyan Sırplar''dan korunmak için kiliselerin himayesine sığınmak zorunda kaldı. Bugün yardım kuruluşu adı altında faaliyet gösteren kimi kuruluşlar tarafından kurtarılan(!) Bosnalı çocuklardan kaç bininin hangi misyoner yuvasında olduğunu bilen bile yok.

Daha da vahim olanı binlerce çocuk kayıp. Akıbetlerinin ne olduğunu bilen yok. Bosna''da dolaşan söylentilere göre uluslararası bir şebeke bu çocukları kobay olarak kullanmış ve bugün cesetleri bile ortada yok!

Bir derviş sabrıyla sessiz ve derinden Bosnalı çocuklara bir şeyler vermek için çırpınan dostumuz Mustafa Ruhi Şirin, Kosovalı çocukların da aynı akıbetle yüz yüze olduğunu söylerken içimden bir şeylerin koptuğunu hissettim

Şimdi aynı senaryo Kosova''da oynanıyor. Kosova''yı kan gölüne çeviren Sırplar''ın Bosna''yı viran eden Sırplar''dan daha insancıl olduğunu düşünmemizi gerektirecek hiçbir gerekçemiz yok. Hiç değilse, Kosovalı çocukların Bosnalı kardeşlerinin kaderini paylaşmalarına engel olmak için elimizde hala bir fırsat var. Çok uzaklarda değil kapımıza kadar gelen bu çocukların geleceği bir bakıma bizim ilgimize bakıyor.

Ruhi Şirin''in öncülük ettiği Çocuk Vakfı''nın mütevazı imkanlarını aşan boyutta bir dram yaşanıyor. Ve bu dram sadece Arnavutluk ve Makedonya kapılarına dayanan yüz binlerin yaşadığı dramla sınırlı değil. Türkiye''ye gelen binlerce Müslüman Kosovalı için benzer durum söz konusu. Bu muhaceretin ne kadar süreceğini kimse bilmiyor. Ama madem ki bunlar sağ kalmayı başarmışlar, o halde hayat devam etmeli bir şekilde. Özellikle çocukların eğitimi, bakımı öncelik taşıyor.

Birkaç aile bir araya gelip bir muhacir ailenin ihtiyaçlarını karşılayabiliriz. Bir çocuğun eğitimini, ihtiyaçlarının karşılanmasını üstlenebiliriz. "Ensar ve muhacir" menkıbe kitaplarında okunup göz yaşartılan ibretlik anı değil; bugün karşımıza çıkan bir gerçeklik, belki de bir fırsat...

Unutmayalım, tarih bunun hesabını herkesten çok bizden soracak.