G.Saray ve F.Bahçe modelleri

Türk futbolunda büyük kulüpler açısından krizli, sarsıntılı dönem bir türlü sona eremiyor.

Fenerbahçe, Galatasaray, Beşiktaş... Bu yıl bu takımların hiçbiri, bir iki istisna maç dışında, taraftarını mutlu edecek, gözlemcileri tatmin edecek bir çizgi yakalayamadı.

Avrupa''da maçlarında açısından karneleri kırıklarla dolu... Türkiye''de izledikleri grafik inişli çıkışlı... Nitekim tartışmalar hâlâ oturmamışlık üzerine, daha doğrusu bitmek bilmez, sistem meseleleri üzerine kurulu... Taraftar Tigana ve Zico''nun istifasını istiyor ve bekliyor... Gerets bile itilir kakılır hale geldi...

Bu yıl sahadaki oyun açısından futbol ve futbolcudan çok, istikrarsızlık ve düzensizliği tartışıyoruz...

Nereden nereye?

80''li ve 90''lı yıllar Türkiye''nin futbolda gerek sportif gerek idari açısından çağ atladığı yıllar oldular. Başarı grafiği 2000''li yılların başında zirveye çıktı. Türkiye''nin Ümit Milli Takımı''yla Avrupa''ya meydan okuduğu, A Milli Takım''la dünya üçüncüsü olduğu dönem komple bir başarı tablosunu oluşturuyordu.

Ama ardında bilinen çöküş başladı...

Bu çöküş milli takım kadar, kulüpleri de kuşattı.

Neden?

Yükseliş döneminin iki önemli itici gücü vardı.

İlki Şenez Erzik''in Futbol Federasyonu Başkanlığı''yla başlayan bağımsız futbol federasyonu modeliyle milli takımlar düzeyinde profesyonel ve rasyonel bir yönetim anlayışı...

Diğeri Galatasaray''ın Derwall ve Denizli''yle başlayan Terim''le zirvesine çıkan, Lucescu''yla devam eden "sportif taşıyıcılığı"...

Bu taşıyıcılık Galatasaray''ın Türk futbolunda hırs, özgüveni yeniden tanımlaması, prese dayalı dar alan futbol düzenini ülkede model haline getirmesi, bu model ve Avrupa''da kazandığı başarılarla yetişen genç futbolcu kuşağını kökten etkilemesiyle ortaya çıkmıştır. Lucescu zamanında Victoria''lı, Florquin''li vasat bir takımla Avrupa Şampiyon Kulüpler Ligi''nde çeyrek finale kadar ulaşabilen bir Galatasaray aslında böyle bir sürecin bir ürünüydü.

Ardından Galatasaray çöktü...

Zira bu sportif modelin gerektirdiği alt yapıyı oluşturamadı. Kulüp işletmeciliği, finansal yapı açısından çağın gerisinde kaldı. Bu boşluk Terim''in kurmak istediği bir "kişisel başbuğ modeli" yle doldurulmaya çalışıldı. Bu ise tam iflasa yol açtı.

Bu eski Galatasaray modeline, bu yıl Beşiktaş öykündü. Ama başarısızlık daha yolun başında geldi, herkes Süren kadar şanslı olamazdı...

Ve Türk futbolu açıkçası taşıyıcısız kaldı.

Galatasaray''ın yerine en önemli aday Fenerbahçe''ydi.

Nitekim Fenerbahçe, sarı kırmızılıların çöküşünün ardından, ülke içi sportif başarıyı bir tür tekeli altına aldı.

Ve asıl önemlisi Aziz Yıldırım''ın politikalarıyla mükemmele yakın bir kulüp işletmeciliğine kavuştu. Müthiş tesisler, Türkiye''nin en iyi ve modern stadyumu, bunlarla seyirci kalitesini ve sayısının kökten değişmeye başlaması, bir marka yaratımı, buradan hareketle seri ürün üretimi, ürün satışı ve Anelka''yı, Alex''i, Kezman''ı sıkıntıya düşmeden transfer ve istihdam edebilecek güçlü bir finansal yapı...

Tüm bunlara Türkiye, ilk kez Fenerbahçe sayesinde tanık oldu... Sarı Lacivertliler, Galatasaray''da eksik olan yönü adeta ince ince inşa etti.

Ne var ki işin sportif tarafında tüm iyi niyetine, örneğin teknik direktör istikrarına rağmen yol alamadı, model oluşturamadı, ülke futbolunun taşıyıcılığına soyunamadı.

Sorun burada...

Ama unutmamak gerekir ki, taşıyıcılığın en büyük adayı hala Fenerbahçe''dir.

Önümüzdeki yıl akılcı ve uzun vadeli bir teknik direktör seçimi bu yolda atılacak ilk adımdır. Fenerbahçe''ye "kurumlaşmış bir futbol anlayışı" gerekmektedir.

Fenerbahçe''nin Zico''yla ara bir dönem geçiriyor olmasını umuyoruz.

Aksi takdirde taşıyıcı olarak sadece milli takıma mahkûm kalır.

Zira Galatasaray ve Beşiktaş''ın kulüp işletmeciliği, kulübün finans yapısı açısından alması gereken çok uzun bir yol var önlerinde...

Soru aklıma Manisa Vestel-Fenerbahçe maçını seyrederken geldi:

Fenerbahçe''den önce Beşiktaş''a hiç pozisyon vermeden sahayı dar etmiş, Galatasaray''a karşı 2-0 öndeyken ve yine rakibe doğru dürüst pozisyon vermemişken iki ters golle maçı berabere bitirmiş, Trabzon''da bir puanı söküp almış Manisa Vestel, bu maçlardaki "hızlı ama temkinli futbolunu" Fenerbahçe karşısında neden ortaya koymadı?

Soruyu çeşitlendirelim...

Neden Ersun Yanal, üstelik rakibi bu denli tehlikeli olduğu ve geniş alanları sevdiği halde, rakibi ablukaya alarak nakavt etmeye kalkıştı?

Aksi halde, daha temkinli bir futbolla, istediği puan ve puanlara daha yakın olmaz mıydı?

Yanal''ın gündemin birinci maddesi olmak, Fener''i yıkarak kahraman kalmak için olmasın... Öyleyse yazık...