Askeri lekeler hasır altı edildi mi?

AK Parti hükümetinin sivilleşme konusunda risk alan, kararlı, hedefe demokratikleşmeyi koyan politikalarını her zaman destekledik, destekleriz ve desteklenmesi gerektiğini söyleriz…

Türkiye, üzerinde demoklesin kılıcı gibi sallanan asker meselesini halledemedikçe, hiçbir sorununu çözemez.

AK Parti deneyimi bu açıdan önemlidir.

Sivilleşme yasaları, temel ve hak özgürlükler alanını genişleten hamleler, askeri muhtıraya meydan okuma onların döneminde yaşanmıştır. Ergenekon sürecine siyasi iktidarın verdiği yasal nitelikli ama siyasi kararlılık taşıyan destek ayrıca hayati önemde olmuştur.

Ve becerikli davranmıştır iktidar, askeri otoriteyle hem devlet içi ilişkiyi sorunsuz sürdürmüş, hem de askerden özellikle Ergenekon konusunda gelen baskılara kulak asmamıştır.

Elbet bunları Şemdinli gibi parantezleri, kimi haberler konusunda askerle birlikte basına çullanma örneklerini unutmadan söylüyoruz.

Ayrıca şunun altını özellikle çizmek gerekir:

Bir siyasi iktidarın doğru hatta ilerliyor olması, eleştirilmesine ve ondan daha fazlasının beklenmesine engel de değildir.

Yasemin Çongar ve Hasan Cemal dünkü yazılarında bu açıdan önemli bir noktaya değinmişler.

Söyle diyor Hasan Cemal:

"Tarih, 30 Mayıs 2003. MİT Müsteşarı Şenkal Atasagun''un ağzından, Cumhuriyet gazetesi Ankara temsilcisi Mustafa Balbay günlüğüne şu notu düşüyor: ''Eğer (kaynak) mektuplarsa, bize de geliyor. İstanbul''dan, Birinci Ordu''dan geliyor. Oraya baksan. Birinci Ordu''da her şey hazır. İhtilale hazırlanıyorlar.''…"

Yasemin Çongar ise şu soruyu soruyor:

"Acaba Atasagun, ''Birinci Ordu''daki ihtilal hazırlığı'' bilgisini, amirine, yani dönemin çiçeği burnunda başbakanı Erdoğan''a rapor etmiş miydi? Rapor etmediyse, bu en hafifinden görevi ihmal sayılmaz mı? … Yok, eğer Atasagun görevini yapıp, Birinci Ordu''nun darbe hazırlığına ilişkin bilgileri Erdoğan''a ilettiyse, sonrasında ne oldu? Erdoğan, bu darbe hazırlığına karşı ne yaptı? Neden bu bilgi üzerine yargı yoluna gitmeyi seçmedi?.."

Yanıtları zaman verecek…

Tayyip Erdoğan''ın o dönem asker içi hareketliliklerden haberdar olmakla birlikte işin derinliğini bilmiyor olması akla gelen ilk ihtimaldir…

Ancak önemli ve meşru sorulardır bunlar…

Nitekim başka noktalar da var. Sünger çekilmiş, önemsenmemiş ve bugün ülkenin karşısına daha büyük mesele olarak çıkan başka noktalar.

Fişleme skandalının patladığı günlerde sanırım bir Rize yolculuğunda başbakana eşlik etmiştim. Uçakta, sohbette fişleme ve EMASYA konu olmuş, durumu yazılarım dışında, sözlü anlatmıştım kendisine, yanıtı "Biz bunu hemen kaldırırız olmuştu…"

Ama olmadı…

Belki siyasi gereklerle, belki de önemsenmediği ya da asker direndiği için…

Örnekler sadece bununla sınırlı değil.

Fişleme skandalı, yani EMASYA bir kaymakamın ihbarı, daha doğrusu bilgi sızdırması üzerine olmuştu. Ve o dönemde asker ısrarla bilgi sızdıran kişinin cezalandırılmasını talep ediyordu. İçişleri Bakanı Abdülkadir Aksu, o kaymakamın hakkında işlem yapılmasına izin vermişti. Ve EMASYA perçinlenmişti…

Bunun, o gün ve bugün ifade ettiği anlamın farkında mı acaba, sorun odaklarını örtbas etmeyi, üzerine sünger çekmeyi tercih edip, meseleyi askerle iş tutmaya kadar götürenler, İçişlerinin "bazı sivilleri"…

Üstelik o siviller, 2002''den Mülki İdare Şurası''ndan bu yana EMASYA''nın anlamını biliyorlardı. Şura tutanaklarındaki en ciddi raporlar ve en ciddi eleştiriler* bu konuyla ilgiliydi.

Şunun altını bir kez daha çizelim: Siyasetçiyseniz ve söz konusu demokrasiyle, hukuk ilkeleriyle hasıraltı etmeyin, bazı konularda işbirliğine gitmeyin, açıklık güç demektir…

*Bugün Malatya Valisi olan Ulvi Saran, o tarihte Mülkiye Müfettişi olarak 1999''da ve 2002''de bu rapor ve eleştirileri kaleme alan kişiydi. Umarız protokolü tekrar ele alan EMASYA komisyonunda yer alıyordur.