O devlet...

Kara defterlere not düşmeli: 31 Mart 2008 günü AK Parti''ye, hükümet partisine açılan kapatma davası kabul edildi…

İnanılır gibi değil...

Anayasa Mahkemesi''nin oy birliğiyle AK Parti hakkındaki kapatılma davasını kabul, üstelik "siyasetten sorumsuz Cumhurbaşkanı"nı Anayasa''ya aykırı bir tutumla işin içine dâhil etmesi inanılır gibi bir karar değildir.

Karar en az Yargıtay Başsavcısı''nın girişimi kadar siyasidir.

11/11''lik bir oy oranıyla alınan karar kapatma davasının kabulü değil, adeta kapatma kararının verilmesidir.

Oy birliği hukukiliği akla getirmesin…

Kanuni ya da kanuna uygun her adım, özellikle bu ülkede her zaman hukuki değildir, demokratik ise hiç değildir.

Ortada değil midir şu: Bu ülkede yüksek mahkemeler yıllardır adeta siyasi karar organı gibi çalışırlar. Yargıç ataması, yapısı ve dengesi dahi ideolojik işlev etrafında şekillenir.

Son yıllarda her siyasi dosyada kararın 7''ye 4, 8''e 3 gibi oranlarla çıkması bu durumun açık kanıtı değil midir?

Böyle olan yapı elbet siyasi, dahası dış siyasi etkilere de açık olur…

367 kararının alındığı günleri hatırlayalım…

Belli bir yerden, üst düzeyden gelen "ya siz çözün ya biz çözeceğiz" mesajının mahkeme koridorlarını nasıl etkilediği iddiaları günlerce konuşulmuştu.

İddia ve konuşma bile siyasallaşmanın göstergesidir.

Peki ne demektir bu karar? Bu siyasi konjonktürde ne anlama gelir?

Bu, yargı üzerinden atılan bir 28 Şubat adımıdır. Devletin kimi kurum ve aktörlerinin, devletin işletmecisine karşı kalkışmasıdır, bir darbe girişimidir. Son kararla "o devlet", yüzde 47 oy almış bir siyasi iktidarı, hükümeti, yürütme gücünü gayri meşru ilan etmiştir.

Ülkede 2003 itibariyle başlayan siyasi değişim süreci ile bu sürece yönelik aktif direnç hâlâ Türk siyasi hayatının belirleyici çatışma ekseni olmayı sürdürüyor. Bu çatışma ekseni etrafından cereyan eden güç ve iktidar mücadelesi bugün, Anayasa Mahkemesi''nin son kararıyla yeni ve ciddi bir safhaya ulaşmıştır.

2003''te başlayan kavga Çankaya''ya Gül''ün çıkması, üniversitede tesettür yasağının kalkmasına yönelik hamleyle bugün son aşamasına ve en irrasyonel ve tehlikeli noktası gelmiştir…

Şu açık ve bizce tartışmasız:

"Mevcut koşullarda AK Parti''yi kapamaya kalkmak, siyasi, ekonomik, politik her türlü rasyonaliteyi aşmakta, ahlaki çizgileri altüst etmektedir…"

Altı ay kadar önce uyguladığı politikalara yüzde 47''lik bir onay almış, son beş yılda, kimi aksaklıklara, duraklama dönemlerine ve bir süredir yaşanan açık durgunluğa rağmen seküler ve reformcu politikalar izlemiş bir siyasi iktidarın, daha doğrusu siyasetin devre dışı bırakılma gayreti, merkeziyetçi ve vesayetçi bir devlet anlayışının, çağa ve topluma da meydan okumasıdır…

Vesayetçi cephenin galebe çalmasının bedelleri ülke üzerinde çok ağır olur…

AB Birliği, demokrasi, insan hakları konusunda geri gidiş çok derin olur…

Yasemin Çongar, Taraf Gazetesi''nde 28 Mart 2008 tarihli, "Darbecilerle uzlaşmak darbeyi davet eder" başlıklı yazısında, İlhan Selçuk''un kimi konuşmalarından örnekler vermişti. Şöyle demiş İlhan Selçuk, 7 Şubat 2008 günü, yani AK Parti aleyhinde kapatma davası açılmasından önce:

"Her şey elden gidiyor. Tuhaf bir durum var. Bakalım ne olacak? Şimdi yalnız iki tane şey var. Eğer kapatma davası açılırsa, bir de üstüne ekonomik kriz gelirse, Türkiye biraz karışırsa belki bir umutlar doğabilir yani. Çünkü normal yollardan bunları mümkün değil yani."

8 Şubat''ta daha da geliştirmiş bu formülü:

"İç savaş olmaz da, yani bir noktada eğer ortalık karışırsa, hem ekonomik hem siyasi olarak. Belki asker gelirse bir şey olabilir."

Artık adını koyalım: Mevcut iktidar mücadelesi, bundan böyle, demokrasi yanlıları ve demokrasi karşıtları arasındaki mücadele halini almıştır.

Mücadele siyasi alanı, siyaseti ve demokrasiyi koruma mücadelesidir…