Tarih 2007"yi yazacaktır

2007''nin son günlerine geldik. Cumhuriyet tarihi içinde taşıdıkları önem itibariyle birçok önemli yıl vardır.

2007''nin onlar arasına gireceğinden kuşkumuz yok.

Zira 2007, 2000''li yıllarda başlayan "değişim ve dönüşüm hamlesi"nin toplum tarafından tescil edildiği, "toplumsallaştığı" bir yıl oldu.

Malum, 2000–2007 arası Türkiye önce hukukun, sonra siyasetin taşıyıcılık yaptığı bir reform dönemi yaşadı.

Reform süreçlerinin bir dizi direnç içermesi kaçınılmazdır.

Öyle oldu.

2003–2004 yıllarında iki darbe girişimi, sokak çeteleri ve devlet içinde yuvalanan çetelerin el ele vermesi, 301. madde etrafında yaşanan Hrant Dink''in öldürülmesine kadar giden milliyetçi ve devletçi kabarma, laikçi anlayışının askeri müdahaleye davet eden hamleleri bir "direnç silsilesi" olarak karşımıza çıktı.

Direncin tepe noktası da 2007 yılına rastgeldi.

28 Şubat 1997''den tam 10 yıl sonra Silahlı Kuvvetler 28 Nisan Muhtırası''yla sisteme ve siyasete yeni bir müdahale girişiminde bulundu.

Ama bu tarz bir girişim Türk siyasi tarihinde ilk kez toplumun siyasi alana ağırlık koymasıyla karşılıksız kaldı.

2007 yılının önemi ve değeri işte bu noktadan, "değişimin taşıyıcılığında siyaset ve hukukun yanına toplum"un, "iç dinamikler"in eklenmesinden kaynaklanmaktadır.

2007 yılında toplum sadece devletçi, içe kapanmacı, statükocu bir kast düzenine itiraz etmekle kalmamıştır.

Sağ ve sol ikili siyasi yapıların yok olduğu, çoğulculuk ile çoklaşma ve çeşitlenmenin iç içe yaşandığı bir dönemde, son derece önemli bir demokrasi sınavı vermiş, tarihinin en büyük ve en zengin demokrasi ittifakını gerçekleştirmiştir.

İrtica ve bölücülük tehlikesi üzerine kurulu, tehdide dayalı meydan okumalar, suikastlarla gelen bir otoriterleşme dalgasına bir bütün olarak göğüs gerilmiş, askere ilk defa bu denli açık ve kitlesel bir tavır konulmuştur.

Son beş yılın değişim politikalarına sahip çıkılmış, AB projesine, siyasetin alanını genişletmesi ve meşruiyetine destek verilmiş, siyasi iktidarın reformcu politikaları onaylanmıştır.

"Beyazlar", "liberaller", "solcular", "azınlıklar" bu ülkede belki de ilk kez herhangi bir kompleks duymadan, ait oldukları kesim ve geleneğin dışında, hatta karşısında yer alan bir siyasi partiye destek vermişlerdir.

2007 uzunca bir süredir yaşanan toplumsal bir değişmenin derinliğini göstermiştir.

Nitekim bu değişme, laik kesimin demokratlaşmasını, İslami kesimin sekülerleşmesini ifade eden bu gelişme, bugün, bir kez daha kanıtlanmıştır…

Öte yandan görmek gerekir ki, "toplumsal çevreden yola çıkan bir siyasi parti, üzerindeki tüm soru ve kuşkulara rağmen merkezi hem siyasal hem toplumsal anlamda doldurmayı bilmiştir." Bu siyasi parti, yani AK Parti bugün İslamî duyarlılığı yüksek ve muhafazakâr kesimlerin partisi olmayı aşan bir yapıya kavuşmuştur.

Daha doğrusu İslami kesim yaşadığı dinamizm ve değişme sonucu kendi içinden, kendisini aşan merkez bir parti üretmeyi başarmıştır.

Bir süre sonra bu kazanımlardan hangisi kökleşecektir, bilinmez…

Ama tarih 2007''yi yazacaktır.