GÜLE-GÜLE FATİH

UEFA Kupası''nı Türkiyemize taşıyan Fatih Terim, zaferin sevincini doyasıya yaşıyamadan İtalya yollarına vurdu. Bir kısım medya, Kopenhag Fatihi''ne bu "onur"u çok görerek, "Başarıda Piontek''le Derwall''ın payı var" diye yazdı. Devlet Üstün Hizmet Madalyası Protokolu da O''nu üzdü. Galatasaray, Fatih''le bir an önce anlaşmak yerine işi sallantıya almayı tercih etti. İtalya''ya 2 kez Dünya Kupası''nı kazandıran Vittorlo Pozzo (1932-1936) gibi bir büyük hocanın yetiştiği ülkede şimdi Fatih Terim antrenörlük yapacak, hem de Fiorentina''nın başında yer alarak.

Türkiyemiz yıllarca "yabancı antrenörlerin" pazarıydı. İtalyanlardan Maezza, Sandro Puppo, Giovanni, Vanglianni ve son olarak da Zeman, medyamızın "ham maddesi" oldular. Bazı antrenörlerimiz yabancı meslekdaşlarından yararlandılar, hatta onları "taklid" ettiler, mesela: Karagümrüklü Küçük Halil, iyi hoca olmanın kuralının Türkçe''yi bozuk konuşmaktan geçtiğini sanarak idmanlarda sporcularına "Var sen atmak bana topu" şeklinde hitabetmeyi alışkanlık haline getirdiler. Fatih, hem Türkçesini bozmadı hem de İngilizceyi belledi, hep kendisini yeniledi. Torino''dan "Bumerang" gibi aniden geri dönen Hakan Şükür''le İtalya''da darbe üstüne darbe yiyen Helenio Herrara''nın başına gelenleri hatırlayınca bu acımasız futbol pazarında Fatih''in işinin zor olacağını sanıyorum. Ne var ki, Türk Futbolu''na meslekdaşlarına yeni bir ışık getiren bu değerli sporadamı "zor"u seviyor, başarısı hepimizin başarısı sayılacak. Güle-güle Fatih Terim, seninle gurur duyuyoruz.