Böyle rüya görülmez mi?

Düşünüyorum da… Acaba bu maç Galatasaray"ın şampiyon olması için kazanması gereken bir maç olsaydı. Ya da Galatasaray son iki sezondur Trabzonspor"un içini boşaltan kulüp olmasaydı…

Hepsi bir kenara dostluk gösterileri altında sanki büyük olma kompleksinin dayanılmaz göstergesi maç öncesine damga vurdu. Öyle ki G.Saray"ın F.Bahçe kavgasında Arena"daki gösterilerin F.Bahçe"ye gönderilmesinde aracı kurum Trabzonspor oldu…

Ne alaka mı?

Alakası şampi-yonluğu çalınmış Trabzonspor, F.Bahçe ile uğraşırken G.Saray"ın bordo-mavili takımın geleceğini çalmak için yarım düzine futbolcuyu alarak içini boşaltmasına dikkat bile edilmedi. Türk futbolunun terörden kurtulması için bu tür pan-sumanların daha büyük tahribatları meydana getireceğini kimse aklın-dan çıkartmasın. Dün akşamki maçı izlerken 2. Meşrutiyet döneminde maarifin başına getirilen Emrullah Bey"in, "Şu okullar olmasa maarifi öyle rahat yönetirdim ki" lafı aklıma geldi..

Ve anladım ki İstanbul takımları arasındaki rekabetin dozu artıp, teröre dönüşürken Anadolu takımlarıyla dostluk tesellisi bulması, kafa yapmak gibi bir şey.

Üç gün sonra kupa maçı oynayacak bir takımın moral motivas-yonunu yerle bir etmek niyetinin asgarisini sergilemek inandırıcılığın derecesini de ortaya koydu. Kadın ve çocukların çoğunlukta olduğu bu gösteri maçının taktiksel anlamında ne özeti olur, ne de değerlendirmesi. Trabzonspor"da oynamayan futbolcular tatile çıkmadan ter atarken, G.Saray saha kenarında duran şampiyonluk kupasına kur yaparcasına gösterişliydi.