Doğru olan ne?

Yıllar önce Ergenekon''u ilk gündeme getiren gazeteci oldu Can Dündar... NTV''de sunduğu son Canlı Gaste''de 12 Eylül''de Mamak cezavine atılan yönetmen Sırrı Süreyya Önder konuğuydu bu defa....

Mamak''ta yaşadıklarını şöyle anlatıyor Önder;

“Jop, falaka, kaba dayak, dışkı, içine koyma, dışkıyı yedirmeye çalışmaya, bir yerlerinize birşeyler sokma, tabutluk, tabutluğa koyma, görüş yasağı, mektup yasağı, yemekle öldürme, havalandırma ile öldürme... Herşey yani...”

Alparslan Türkeş''in sağ kolu Yaşar Okuyan da konuktu programa. O da 12 Eylül darbesinde Mamak''ta geçen günlerini anlatıyordu:

“İnsanlık onurunun zerresinin bırakılmayacağı metodlar uygulandı orda yüzlerce insana... 12 Eylül sonrası sağ sol ayrımı yapılmaksızın tüm cezaevlerinde en iğrenç, en alçakça işkenceler zulümler yapıldı herkese. O cezaevlerinde o işkenceler sonucunda onlarca tutuklu insanlar öldürüldü. Sadece Mamak''ta beş kişi katledildi, döve döve öldürüldü. Rapor tutuldu sonrasında intihar ettiler diye... Birçok da intihar edenler oldu”

Yani birilerinin döve döve cinayet işlediğini iddia ediyor.. Ve devam ediyor:

“Kendimi bildim bileli en ufak toplantıyı bile İstiklal Marşı ile açan biriydim. Ama ihtilalden sonra bizi Mamak''ta eksi 20 derecede soğukta dışarı çıkardılar. 20 defa, 30 defa üst üste istiklal Marşı ile terbiye edilmeye isyan etmemek mümkün değil. Mamak''ta kafes denilen bir yer var. Çok afedersizin hayvanları içine aldığı hayvanat bahçesindeki kafesleri düşünün. Onların içinde insanlar, asgari 24 saatle bir aya kadar da uzayan süre içinde eğitiliyordu. Altını çiziyorum. Sizi insanlıktan çıkartıyorlardı. İnanılmaz şeyler oluyordu.”

Kafeslerde hayvanlar gibi eğitilen insanlar... O günleri yaşayan binlerce insandan biri Yaşar Okuyan... Ve darbe yıllarında üzerinde jilet taşıyarak geçen bir yaşam...

“2 sene yattım cezaevinde, sonra tahliye oldum. Ardından 5.5 senelik mahkeme sürecinde elbiselerimin vatkası arasına jilet sardım. Çocuklar görmesin diye geceyarısı sardım ceketlerimin vatkaları arasına. 5.5 sene üzerimde jiletle dolaştım. Niye? Eğer yeniden tutuklanırsam diye... İdam edilirim diye değil. Yeniden Mamak''a gönderilirim diye. Vatkalarımın arasındaki jiletler benim kurtuluş reçetemdi.”

Darbe mağdurlarından sadece ve sadece iki kişinin anlattıkları bunlar. Kimbilir daha neler var.?

Yaşananlar kabak gibi ortada...

Şimdi ortaya bir takım planlar çıkıyor. İnsanların gece yarısı evlerinden alınacağı, 200 bin kişinin stadyumlarda toplanacağından bahsediliyor.

Mamak''ta joplar, dışkılar, hayvan gibi kafeslere kapatılmalar, döve döve öldürülme iddiaları...

Tüm bunlara bakınca... Stadyumda bir gecede 200 bin kişinin toplanacağı iddiaları insanı dehşete düşürüyor...

Ne yapmak lazım?... Ortada bir iddia varsa kalbimize taş, gözümüze çivi basıp duygusuz bir kör mü olmamız lazım?...

İddiaların üzerine gitmek en doğru olanı değil mi?...

Araştırılır, yargı süreci işletilir... Eğer bu plan fasa fisoysa, gözaltına alınanlar aklanır... Hepimiz bağrımıza basarız onları...

Toplum olarak özür dileriz. Bu iddiaları kim atıyorsa ortaya, savcılar onları bulmak üzere harekete geçer.

Doğru olan bu değil mi?...

Doğru olan ne?