Çözüm sürecine hönkürenler

Geçen haftaya damgasını vuran en önemli olay şüphesiz Başbakan Erdoğan"ın, Kuzey Irak Bölgesel Kürt Yönetimi Başkanı Mesut Barzani ile birlikte Diyarbakır"a yaptığı çıkarmaydı diyebiliriz. Bu ziyaret ve ön çalışmasının hassasiyetle gizli tutulması, çözüm sürecine karşı hönkürenler açısından yarattığı şok ve panik havasını gözler önüne sermesi bakımından bir hayli anlamlıydı.

Oslo sürecinde yaşanan kırılmalar sonrasında "''Türkiye"nin Yeni Kürt Açılımı"''politikası tamamen yerel, siyasi iktidarın inisiyatifi ve risk alması sonucu başlatılmıştı. "''Barış ve Kardeşlik Projesi"''gereği Öcalan"ın Nevruz"da, Diyarbakır"da okunan mektubu ile örgüte silahların bırakılması ve örgüt mensuplarının sınır dışına çıkması çağrısı yapılmıştı.

Öcalan"ın yeni süreç ile ilgili olarak görüşmeciler üzerinden devlete "''demokratik özerklik ve ayrı bir devlet kurma"'' yönünde bir faaliyet içinde olmayacakları yönünde söz verdiği güvenilir kaynaklardan alınan bilgiler ışığında kamuoyuna yansımıştı.

Ancak Kongra-Gel"in son toplantısında alınan kararların açıklandığı Siyasi Tutum Belgesi"nde "''Suriye"de özerk bir yönetim oluşturulmasının"'' PKK"nın önümüzdeki süreçte en önemli hedefleri arasında yer alıyor olması, PYD"nin Barzani ve Erdoğan"ın Diyarbakır gezisine denk gelen bir tarih ve saatte Rojava"da geçici bir yönetim kurulduğunu açıklaması kafaları karıştırdı.

Türkiye"nin, Suriye"nin toprak bütünlüğünün korunması yönündeki stratejisi ve PYD Eş Başkanı Salih Müslim"in Türkiye"ye çağrılarak özerklik ve statü konusunda ikaz edilmesine rağmen, Rojava"da geçici bir yönetim oluşturulması Öcalan"a rağmen mi? Yoksa onayı ile mi gerçekleşmişti.

Öcalan–Barzani mücadelesi veya çekişmesinin geçmişe dayanan psikolojik bir eşiği olduğu biliniyor. En azından Öcalan ve PKK"da bu yönde bir algı olduğu gerçek.

Öcalan"ın, yakalanıp Türkiye"ye teslim edilmesi önerisi, Ankara CIA masası şefi tarafından 4 Şubat 1999 tarihinde MİT Müsteşarı Şenkal Atasagun"a teklif ediliyor. Ancak Öcalan"ın paketlenip, Türkiye"ye teslimi için yapılan protokolde sağ kalma şartı önemli bir madde olarak yer alıyor.

17 Eylül 1998 tarihli Washington anlaşması Kuzey Irak"taki Kürt liderleri bir araya getirmiş, Mesud Barzani, Celal Talabani ve ABD yönetimi adına dönemin, Dışişleri Bakanı Madeleine Albright tarafından imzalanmıştı. Bu anlaşma o süreçte Türkiye"nin ayrılıkçı terör ile mücadelesinde elini kolunu bağlayan birçok önemli maddeden oluşuyordu. Bu anlaşma ile Kuzey Irak Kürt liderlerinin hamisi değişmiş, Türkiye"nin yerini ABD almıştı.

Washington anlaşmasının doğal bir sonucu olarak Öcalan 16 Şubat 1999"da CIA-MOSSAD-MİT işbirliği sonucu yakalanıp Türkiye"ye teslim edilmişti.

Öcalan ve PKK"nın Misyonu"nu tamamladığına kanaat getiren ABD uluslararası arena ve platformlarda söz sahibi olabilecek, 4 ayaklı federe bir devlet kurabileceklerine inandıkları Barzani ve Talabani kartını devreye sokmaya karar vermişti.

Ortadoğu"daki son gelişmeler ve ittifaklar, Batı"nın geçmişte olduğu gibi "böl-parçala-yönet" stratejisi ile Yakındoğu"yu yeniden Dizayn etme niyet ve faaliyetlerini açıkça ortaya koyuyor.

Bu bakımdan BDP"nin zoraki katkısına rağmen, Barzani ve Erdoğan"ın Diyarbakır buluşması bu oyunu bozmaya yönelik bir taktik olarak, Türkiye"de çözüm sürecini perçinlerken, Ortadoğu"da gerçekleştirilebilecek, Türk-Kürt-Arap ittifakının barış huzur ve istikrar için işbirliği ve diyalogun ne kadar önemli olduğuna işaret ediyor.