Özal ve Erdoğan

12 Eylül darbesi ardından 6 Kasım 1983 yılında yapılan genel seçimlerde Anavatan Partisi %45,14 oy oranı ile 400 üyeli TBMM"de 211 milletvekilliği kazanarak tek başına iktidar oldu. Özal 1983"te hükümeti kurduğunda demokrasiye geçilmiş olmasına rağmen askeri vesayetin siyasi irade üstündeki baskısı Köşk ve Milli Güvenlik Konseyi marifetiyle sürüyordu. Özal Cumhurbaşkanlığı döneminde Türkiye"nin de dünyadaki gelişmelere paralel olarak çağı yakalaması adına ikinci değişim programını hazırlatmıştı. Ekonomide, bürokraside, sanayide, eğitim ve öğretimde sağlıkta millete hizmeti öne çıkaran, devletin milletin emrinde olduğu perspektifinden hareketle hantal sistemlerin yeniden yapılandırılmasına yönelik çalışmaları başlatmıştı. Yabancı sermaye girişinin hızlandırılması, yerel yönetimlerin güçlendirilmesi, başkanlık sistemine geçiş süreci ile ilgili hazırlık çalışmaları, terörün sonlandırılması Türk ve Kürt kardeşliğinin yeniden tesis edilmesi vs. Türkiye"de devrim sayılabilecek bir dizi kararların hayata geçirilerek uygulanması bu program içerisinde yer almıştı. Özal 13 Mart 1992"de yapılan MGK toplantısında PKK terörünün bitirilmesi Kürt sorununun çözülmesi adına genel af da dahil olmak üzere siyasal-sosyal çözümleri içeren öneri paketlerini sunmuştu. Özal 1993 yılında Celal Talabani aracılığıyla Öcalan"la görüşmelere başladı. Öcalan Talabani"nin devletin kendisini ve PKK"yı muhatap alacağı yönündeki ısrarları karşısında ateş kes ilan etti. Ancak Bingöl"de PKK tarafından 33 askerin şehit edilmesi üzerine görüşmeler ve ateşkes bozuldu. 20 Mart 1993"te ilk tek taraflı ateşkes ilanını yapan PKK 19 yılda 7 kez ateşkes kararı aldı. Ancak bu ateşkesler Türkiye"de bu sorunun çözümünü istemeyen iç ve dış derin yapıların provokasyonları sonucu bir sonuca ulaşamadı. Özal"ın soğuk savaş döneminin paradigmalarını bir kenara iterek, askeri vesayeti sonlandırma, millet iradesini öne çıkarma adına yapmaya çalıştığı değişim, dönüşüm ve yeni ve büyük Türkiye projelerini ortaya koyması, askeri vesayetçileri ve onların kontrolündeki sivil elitleri ve derin yapıları oldukça rahatsız etmişti. Cumhurbaşkanı olarak Özal"a yapılan itibarsızlaştırma amaçlı 28 Şubat benzeri psikolojik harekatlar bu sürece de damgasını vurmuştu Özal"ın ve yakın çalışma arkadaşlarının geçmişte kaza süsü verilmiş cinayetlerle suikastlarla ortadan kaldırılmasının ana nedeni Kürt sorununun çözümü için yapılan çalışmalar ve çıkarılması düşünülen genel af olmuştu.

Özal"ın şüpheli ölümünden 20 yıl sonra Başbakan Tayyip Erdoğan şahsı ve partisi adına ciddi bir riske girerek Türk-Kürt kardeşliğini pekiştirmek, ülkede akan kanı durdurmak, büyük ve güçlü bir Türkiye için yeni bir açılım sürecini başlatmıştır. Bu süreçte ilk kritik eşik başarıyla aşılmış, eylemsizlik ve silahlı çekilme kararı terör örgütü tarafından kamuoyuna açıklanmıştır. Ancak çözümün ikinci ve üçüncü aşamalarında demokratikleşme yeni anayasa, normalleşme süreçleri ile ilgili yapılan açıklamalar ve istekler kamuoyunda açılım sürecine verilen toplumsal desteği menfi yönde etkileyebilecek türdendir. Çözümde taraf olan unsurların söylemleri barış ve kardeşlik dili olmalıdır. Çözüm sürecinin başarıya ulaşabilmesi; Türkiye"nin Avrupa standartlarında ileri demokrasiye geçmesi, teröre destek veren ülkelerin örtülü veya açık faaliyetlerinin durdurulması, süreci sabote etmesi muhtemel devlet içine sızmış legal ve illegal alanı birlikte kullanarak kaos ve istikrarsızlık yaratmaya muktedir derin yapılara yön veren kişilerin dış bağlantılarıyla birlikte deşifre edilerek adalet önüne çıkarılmaları karar verici ve siyaset mekanizmaları arasındaki işbirliği ve koordinasyon ile doğru orantılıdır.