Derviş"e dostane tavsiyeler (II)

Bu kadarını itiraf edeyim ben de beklemiyordum. Kastettiğim, Kemal Derviş''in Hüsamettin Özkan''ı yücelttiği iddia edilen sözleri. Siyasetteki "acemiliği"nin itirafını yaptıktan sonra, bunu giderebilmek için, "Rasputin" hakkında "değerli hocam" nitelemesinde bulunmuş olmasının yol açtığı tepkiler ve hayal kırıklığı….

Kemal Derviş, bu sözü gerçekten sarfetmiş midir, yoksa bunu Kemal Derviş''i "yemek" amacıyla Hüsamettin Özkan mı, manipüle ettiği medyaya sızdırmıştır? Netice itibarıyla, "haber"in mahreci yoktur. Tıpkı, 28 Şubat günlerinde büyük medyada ikidebir manşetlere taşınan "üst rütbeli bir komutan", "dört yıldızlı bir yetkili" ve "üst düzey bir Genelkurmay yetkilisi" gibi… Ama bunların hepsinin kim olduğunu biliyorduk. İsimleri belki gizleniyordu ama kim olduklarından basın dünyası haberdardı. Ne var ki, basın geleneğinin böylesine ihlal edilmesi, manipülasyonu ve dolayısıyla gerçek dışı haberleri de mümkün kıldı. O yüzden, Kemal Derviş, çıkıp yalanlamadıkça, bu sözlerin gerçek olup olmayacağını bilemeyiz. Hüsamettin Özkan''ın bu tür "manipülasyon sabıkası"nın bulunduğunu ise, biliyoruz.

Derviş''e böylesine bir saçmalığı yakıştıramayanların üzerinde durduğu bir başka husus ise, bu sözlerle aslında "siyaset esnafı" ve bizzat Hüsamettin Özkan ile inceden inceye "alay etmiş" olduğu.

Ne olursa olsun, Kemal Derviş''e atfedilen Hüsamettin Özkan''ı "övücü sözler", herhalde kendisinin bile hayrete düşeceği bir "ışık hızı" ile yaygın biçimde insanların dillerine vurmuş, zihinlerini karıştırmış. Başarılı olarak nitelenen Hazine ihalesini bile gölgeleyerek…

Kendisine atfedilen ve birçok arkadaşının "yalan olduğunu" umut ettiği bu sözler, "günün konusu" haline geldiği sırada Kemal Derviş''i can-ı gönülden destekleyen YDH (Yeni Demokrasi Hareketi) kökenli eski dostları İstanbul''da biraraya geldiler. Belli başlı iki görüş egemendi:

1. Hayal kırıklığı. Birisi, bunu "aldatılmışlık" duygusuyla ifade etti.

2. Daha önemlisi, Derviş''in Özkan''a ilişkin söylediği iddia edilen sözlerin bir "milat" olarak görülmesi. Türkiye''ye ayak bastığı andan itibaren, attığı her adımda "kusursuz bir performans" sergilediğinde ittifak edilen yeni "siyasetçi"nin Hüsamettin Özkan övgüsünün "siyaset esnafının kucağına oturması miladı" olarak değerlendirilmesi.

İşte bu değerlendirme, Kemal Derviş''in başarısı açısından ciddi bir tehlike. Ona "açık çek" vermeye hazır olan insanlar, kendisi hakkında kuşkuya kapılırlarsa, ayağının sürçmesini ellerini uğuşturarak bekleyen kaşalotlara gün doğar.

Tabii, bu rahatsızlığın yansıttığı bir başka önemli gerçek, "perde arkası başbakan" gibi algılanan Hüsamettin Özkan''a tahminlerin ötesinde bir tepkinin birikmiş olması. Böyle bir tepki, sadece Hüsamettin Özkan''ı hedef almıyor. Özkan ile eş düzeyde ve benzeri bir tepki, Mesut Yılmaz''a da yönelik.

Nitekim, Mesut Yılmaz''ın son zamanlarda birdenbire "demokrasi havarisi" gibi açıklamalar yapması, "siyasisiz siyaset" isteyenlerden, bunların "Türkiye''ye ihanet içinde" olduğu gibi ateşli sözlerden dem vurması dikkat çekiyor.

Türkiye''nin asıl talihsizliği, "AB bayraktarlığı" ve "demokrasi havariliği"ni Mesut Yılmaz''ın üstlenmesi. Ne Hüsamettin Özkan, ne de Mesut Yılmaz, ağızlarıyla kuş tutsalar; kamuoyunun güvenini geri getiremezler. Çünkü, banka hortumlamalarının, yani "yolsuzluklar"ın "koruyucu meleği"nin Hüsamettin Özkan olduğu, artık deşifre edildi. Herhangi bir "yolsuzluk soruşturması" ve örneğin "beyaz enerji-mavi akım" gibi operasyonların, gelip, Mesut Yılmaz''ın kapısına dayanmamayacağına kimse inanmıyor.

Bu ikilinin diğer ortağı "üç maymunlar"ı oynayan Devlet Bahçeli. Onun ve partisinin, TBMM''de Derviş''in geçmesini elzem gördüğü 37 dolayındaki yasayı bloke etmek için "pusuya yattıkları"nı, Ankara kulislerinden birazcık haberdar herhangi bir kişi biliyor ve söylüyor.

Ya Başbakan Bülent Ecevit?

O, Hüsamettin Özkan''sız yapamayan bir "siyasi cenaze". Ama, Hüsamettin Özkan, Sokullu Mehmet Paşa''nın çapında değil; Ecevit ise Kanuni Sultan Süleyman değil. Dolayısıyla, bir "siyasi cenaze"ye dayanarak, "siyasi gelecek" aramak da akla uygun hiç değil.

Kemal Derviş, işte bu "ekip"ten olmadığı varsayıldığı ve öyle görülmediği için, halkın "olumlu beklentileri"nin adresi haline gelmişti. Bu "imaj"ı koruyamazsa; kendisine, uygulama aşamasına getirmekte olduğu programa ve sonuç olarak Türkiye''ye yazık eder.

Bu sebeple, eğer Kemal Derviş, Türkiye''nin bugününde ve geleceğinde varolmak istiyorsa, "tüm kredilerini tüketmiş" olan mevcut "siyaset esnafı"na adını, bunların "acemi çaylağı" olarak yazdırmamalıdır. Bir.

Tıpkı, Cumhurbaşkanı gibi, bunların "büyük medyadaki acentaları"ndan uzak durmalıdır. "Büyük medya"nın baştan çıkarıcı öksesine tutulmamalıdır. "Büyük medya"ya yakın olmak iflah etseydi; ona kapılarını kapatan Cumhurbaşkanı, bu kadar güvenilir ve sevilir olmazdı. İki.

Elinin altında hazır bir "siyasi mekanizma" bulunmadığına göre, toplum nezdinde itibarlarına halel gelmemiş namuslu, dürüst ve bilgili insanlardan bir "ekip" oluşturmalı ve bu ekibin her ferdini, sağındaki solundaki "siyaset esnafı"yla herhangi bir bağlantısı olmaması şartıyla, araştırıp seçmelidir. Üç.

Bunları yerine getirmezse, Amerika''nın "geçici yeşil ışığı" kurtarmaz. Türk toplumunun "kırmızı ışığı"ndan sakınmalıdır.