İsrail"in öbür yüzü

Filistin-İsrail arasında giderek tırmanan çatışmalar, bu gidişle Türkiye''nin başını bir hayli ağrıtacak bir nitelik taşıyor. Haftabaşında açıklanan "Mitchell Komisyonu Raporu"na dayanarak, "yangını söndürmek" pek mümkün gözükmüyor. Bu durumda, yakın gelecekte, Ortadoğu''da bugün olan-bitene rahmet okutacak ölçüde çok tehlikeli gelişmelerin meydana gelmesi ihtimali yükseliyor. Türkiye''nin adı İsrail ile birlikte anılır oldu. Bu bir "stratejik zaaf". Ankara diplomasisi, şimdi kalkıp, yarınki İslam Konferansı Örgütü''nün Dışişleri Bakanları toplantısında "İsrail''i kollayan" bir görüntüye girerse, bunun faturası gelecekte her daim önüne uzatılacaktır.

Filistin-İsrail çatışması niçin durdurulamıyor ve sürekli alevlenerek tırmanıyor?

İsrail propaganda makinası ve Amerika''nın etkili Yahudi çevrelerinin -başta belli başlı köşe yazarları- buna cevabı hazır: Çünkü, Filistinliler şiddete başvurmaktan vazgeçmiyorlar ve Yasir Arafat diye bir "sorun" her musibetin başında geliyor. Arafat, Temmuz 2000''de Camp David''de Ehud Barak''ın son derece cömert uzlaşma önerilerini geri çevirerek tarihi bir fırsatı kaçırdı ve ardından da (Thomas Friedman''ın New York Times''da kullandığı deyimle) bu "budalaca İntifada"yı başlattı.

Türkiye, İsrail ile yakın askeri ilişkiler başta olmak üzere, Amerika''daki temsilini de adeta İsrail yanlısı etkili Yahudi çevrelere "rehin bıraktığı" için, bu cins "tezleri" fazla eleyip dokumadan yutacak ve kendi kamuoyuna da yutturacak bir tavrın kendiliğinden içinde.

O yüzden, aradan günler geçtikten sonra İsrail''in onaylanamaz bir davranışına karşı çıkan bir Dışişleri açıklaması, Filistinliler''i kastederek illa bir "terörizm kınaması" ile başlıyor. Tam İsrail''in hoşuna gidecek şekilde.

Uluslararası medyada ustaca marke edilse de, gerçekler, ne Camp David''deki tavrından ötürü Arafat''a yönelik ithamları doğruluyor; ne de şu sırada çatışmanın alevlenmesinin Filistinliler''in "şiddet"e başvurmalarından kaynaklandığını.

İsrail''de güçlü bir "barış hareketi" olduğunu hatırlamak gerekiyor. İsrail aydınları arasında son derece adil ve cesur davrananlar bulunduğunu herkes hesaba katsın. Filistin-İsrail çatışmasına dair gerçekleri onlar ortaya çıkarıyorlar.

İşte, "Şimdi Barış" Hareketi''nin gelişmelere ilişkin açıklaması:

"Şu sırada Filistin kurtuluş savaşının ortasında bulunuyoruz. Bu acımasız ve gereksiz savaş, İsrail''in kuvvet kullanarak 1967''de işgal ettiği ve bu işgal 2 milyon Filistinli''nin baskı altında tutulmasının devamı anlamına gelse bile, topraklarda zorla tutunmak istemesinden çıktı. Bu savaşın sadece bir tek sonu olabilir: İsrail''in işgal ettiği topraklardan çekilmesi ve başkenti Doğu Kudüs olacak bağımsız Filistin devletinin kurulması. İşgalin ve baskının sona ermesiyle, bu bölgede barış dönemi başlayabilir." (www.gush-shalom.org)

İsrail''den gelen bir ses bu… Ama daha da önemlisi, Uri Avnery''nin Haaretz''de çıkan tarihi makalesi.

Uri Avnery, ömrü Araplar''la savaşla geçmiş ve İsrail''in kuruluşundan önce yeraltı örgütlenmelerinde yer almış birisi. Ama şimdi Filistin halkının 1948''de olduğu gibi, topraklarından sürülmesinden(750 bin kişi sürülmüştü) korkuyor. İsrail''in çatışmayı bilinçli ve planlı bir biçimde o yöne sürüklemekte olduğunu gözlüyor. Bakın ne diyor:

"(İsrail Genelkurmay Başkanı) Mofaz ve subaylarını harekete geçiren nedir? Saf cevap şu: Herhangi bir sömürge savaşında subayların davrandığı gibi davranmaları. Bir halk ayaklanmasıyla yüzyüze kalan generaller, bu olguyu anlamıyorlar ve bununla başedecek biçimde eğitilmemişlerdir. Şaşırıp kalmışlardır. Buna tek cevapları, güç kullanmaktır. Daha fazla güç kullanmak, daha da fazla güç kullanmak. Tüm sömürgeci cihaz parçalanana kadar. Cezayir''de Fransızlar''a, sömürgelerinde İngilizler''e, Vietnam''da Amerikalılar''a, Afganistan''da Sovyetler''e, Çeçenistan''da Ruslar''a olan budur. Aynı şey şimdi bize oluyor.

Fakat bu son tırmanma için daha hinoğluhince bir sebep söz konusudur. İkinci bir nakbayı mümkün kılabilmek için, tırmanma gereklidir. Bu; bilinçli, yarı-bilinçli ya da hatta bilinçsiz bir niyetle olabilir."

"Nakba", Arapça "felaket" anlamına geliyor ve Filistinliler tarafından 1948''deki büyük mülteci akını için kullanılıyor. Yani, İsrailli Uri Avnery, İsrail''in çatışmaları bilinçli olarak tırmandırdığı kanısında.

Böyle bir ihtimalin önüne geçilebilmesi için "uluslararası kamuoyu" ve İsrail kamuoyuna güveniyor. Avnery''nin satırları:

"İsrail güçlü bir ülkedir, ama ayağa kalkmış bir dünya kamuoyunun saldırısına karşı koyacak kadar değil. İsrail ordusunda bir tugay komutanı olsaydım, şu sırada yapacağım iş Lahey (Savaş Suçları) Mahkemesi''nin protokollerini dikkatle okumak olurdu.

Bir İsrailli olarak, İsrail kamuoyuna güveniyorum. Bugünlerde İsrail''de cereyan eden beyin yıkamaya rağmen, işgal altındaki topraklarda her gün çok kötü şeyler olurken kuzuların genel sessizliğine rağmen, medyamızdan duyduğum derin hayalkırıklığına rağmen; Filistinliler''in kitlesel sürülmesine kalkışıldığı takdirde İsrail kamuoyu ayağa kalkacaktır. Mofaz-Şaron-Peres''in eylemlerine karşı hergün gösteri yapan yüzlerin sayıları, Sabra ve Şatila''nın ardından olduğu gibi yüzbinlere ulaşacaktır."

Türk Dışişleri, İsrail ordusunun alt birimi değildir. İsrail halkını unutmasın. Filistin halkını hele hiç…