Ölümlerden ölüm beğenmek...

Washington''da Amerikan cephesinden de, "bizim" cephemizden de bakıldığında kesişen bir gerçek var: 57. hükümetin ömrünün uzun olmadığı... Amerikalıların "esas" sorunu, Kemal Derviş''le değil. Hükümetle. Haksız sayılabilirler mi? Kendi halkının güvenini tüketmiş, kendi halkını "aldatmış" görüntüsündeki ve bu yüzden "güven erozyonu"na uğramış bir hükümete Amerikalılar niçin güvensin? Siz, güveniyor musunuz?

İşte bu yüzden, Kemal Derviş''e "para taahhüdü"nde bulunmak yerine, "önce programı getir görelim" dediler. Aslında "program"dan da önemlisi, "uygulama". Program dediğiniz "kuş konduracak" cinsten birşey değil. Bunca yıldır zaten yapılması gereken ve bilinen bir dizi hususu ihtiva edecek. O yüzden, Kemal Derviş''in "program"la "şapkadan tavşan çıkaracağını" da beklemeyin. "Uygulama" görmek istiyorlar.

15 Nisan''a kadar 15 adet deve dişi gibi yasanın değişmesi gerekliliği de, işte "uygulama"nın görülmek istenmesıyle ilgili. Hükümeti "sınava" sokan yalnız Amerikalılar olsa hadi neyse: bizzat Kemal Derviş de içinde yer aldığı hükümeti "sınav"a tabi tutuyor. İkidebir, "Bakan arkadaşlarımın gereken desteği vereceklerini bekliyorum" demenin anlamı ne? Bunu şöyle "tercüme" etmek de pekala mümkün: "Bakan arkadaşlarımın ne yapacaklarından emin değilim..." Bu sebeple "alarm zilleri"ni çalıyor. Bu sebeple, aslında, bir ekonomi bakanının asla başvurmayacağı, başvurmaması gereken yöntemleri kullanarak, tarih açıklıyor ve 15 Nisan diye sınır koyuyor. 15 Nisan''a kadar 15 yasa değişikliğini şart olarak koşup, "bakan arkadaşları"nı sıkboğaz ediyor.

Nitekim, ortada somut bir rakam ve "uygulama"ya "güvensizlik" olduğu için, fevkalade hassas, tepkisel ve "asabi" piyasalar bu özelliklerini koruyorlar. Washington''dan öylesine pompalanmış beklentilere rağmen, "yeni" ve "somut" birşey çıkmayınca, İMKB 8000 sınırının altına indi; dolar ve faizler yükseldi. Oysa, artık bu "Washington seferi"nde bunun tam tersinin gerçekleşeceği umuluyordu.

Piyasalardaki "asabiyet" Washington''da aynen ATC toplantısına katılan Türk is adamlarına yansıyor ve onlar tarafından Washıngton''da yansıtılıyor. Hiçbir ATC toplantısında bugüne dek görülmemiş biçimde, Türk iş adamları, akılları ve gözleri Türkiye''de. Tedirgin ve kaygılı günler geçiriyorlar. Ne garip bir paradoks ki, Türkiye''nin de gözü Washington''da; dikkatleri Washington''a odaklanmış durumda.

Kemal Derviş Washington''da bulunduğu için, bu böyle. Türkiye, Kemal Derviş''in Washington''dan vereceği haberleri bekliyordu. Aldığı "sinyaller"de yeni birşey bulamayınca, "asabi" piyasalar "olumsuz" tepkilerini ortaya koydular. Türkiye''deki piyasalardan gelen "olumsuz" tepkiler ise, Washington''a doluşmuş iş adamlarını "asabiyet"e sevketti.

Bu kısır döngüden çıkmanın tek yolu, jet hızıyla 15 yasayı Meclis''ten çıkatmak. Ama Meclis''ten çıkartmadan önce, bu yasaların Bakanlar Kururlu''na sunulması ve imzaya açılması lazım. Birbiriyle hırlaşma halindeki hükümette bu nasıl olacak?

Diyelim ki oşdu: bu. Hükümete Kemal Derviş''in durum empoze etmesi anlamına gelmez mi? Kemal Derviş''i "hükümet üzerinde hükümet" konumuna yerleştirmez mi? Öyle olduğu için, Devlet Bahçeli mızıldanıyor. Ama, adama. "Bunu Kemal Derviş''i getirip başınıza oturttuğunuz zaman düşünseydiniz" diye sorarlar. Ayrıca, Kemal Derviş böyle yapması için getirilmedi mi? O halde, bu münasebetsizliğin sebebi ne?

Kemal Derviş''in Washington''da dikkatimizi çeken rahatlığı buradan geliyor olmalı. Washington''da yaptığı her konuşmada. Hükümete "mesaj" yolluyor ve "Para için yapılması gerekenler bunlar; yaptınız yaptınız. Yapmazsanız para yok. Daha da derinleşecek kriz var. Gerisini siz düşünün" demeye getiriyor.

Daha da derinleşecek kriz -derinleşmekte zaten- bu hükümeti silip süpürür. Washington''daki iş adamları ve bürokratların izlenimi bu yönde. Peki bu derinleşecek kriz, bu hükümetle birlikte Kemal Derviş''i de önüne katıp götürmez mi?

İşte orada durun. Kemal Derviş, birkaç gün "kenarda otursa" bile, bir "teknokratlar hükümetinde, hatta onın başında" yerini alır. Belki hesabı veya "oyun planı" bu...

İşin başına dönelim; Amerika, radikal bir programı "uygulama yeteneği" ve devamlılığı pek kuşkulu bu hükümete milyarlarca dolar para akıtır mı? Siz olsanız, bu hükümete 5 cent''lik yatırım yapar mısınız?

Buna benzer bir soru, bana, burada önemli bir kuruluşta verdiğim konferansta, Amerikalı yetkililer tarafından soruldu: "hükümetin programı disiplinle ne kadar süre uygulacağını" sordular. Washington''da en kestirme itibar yitirme yollarının başında, muhataplarınızın gözlerinin içine bakarak, yalan söylemek gelir!

Bir başka soru, "Yardım için, örneğin Irak konusunda siyasi şart ileri sürülürde, Türkiye''nin tavrının ne olacağı" idi. "Kemal Derviş, siyasi şart koşulmasını kabul etmiyor" dedim. Tebessüm ettiler.

Zira, ilk yasa değişikleri dalgasının hemen ardında "siyasi partiler ve seçim kanunu değişiklikleri"nin söz konusu olacağını duymayana bu günlerde Washington''da raslamak güç.

"Banka reformu" ve "siyasi partiler ve seçlm kanunları" bu hükümeti ve onunla birlikte siyasi yapıyı bitirir. Bu sebeple. "yasal değişiklikler"e direnecekler. Direndikleri sürece, para yok; kriz var...