Duvardan düşen bir taş

Duvarlardan düşen bir taş çoğu zaman önemsenmez. Ama öyle olur ki o taşın açtığı gedik yüzünden koskoca duvar yıkılabilir. Politikacıların bazen düşüncesizce söyledikleri bir söz, onun bütün itibarını, siyasi birikimini yok edip gider.

Recep Peker Türkiye''de çok saygın politikacılardan biridir. Siyasi tarihimizde çok etkili roller oynamıştır. Ancak onun muhalefet partisi liderine psikopat demesi adeta siyasi hayatını bitirmiştir.

Rahmetli Turan Güneş çok etkili bir politikacıydı. Fransızca''yı da Türkçe kadar maharetle konuşurdu. Avrupa Konseyi''nde Türkiye''deki askeri müdahaleler tartışılıyordu. Konuşması sırasında birden bire üyelerin masaları yumruklaması duyuldu. Bir kısmı da salonu terketti. Başlangıçta bunun ne olduğunu anlayamamıştık fakat protesto edenlerden öğrendik ki Türkiye''yi tenkit edenler için “embesil” yani aptal kelimesini kullanmıştı. Oysa Turan Güneş''in konuşmasında demek istediği şey konuşanların hakkında bilgisiz demekti. Dikkatsizce kullandığı bu kelime başına büyük sorunlar açmıştı.

Bunun gibi politikacılar bazı kelimeleri kullanırken çok dikkatli olmak zorundadır. Rahmetli Adnan Menderes''in “Ben kendime sabık başbakan dedirtmem” lafı politika tarihine hatalarının biri olarak geçmiştir. Rahmetli Turgut Özal''ın “Anayasayı herkes çiğniyor bir defa da ben çiğnesem ne yazar” sözü onun siyasi kariyerine düşen bir gölge gibidir.

Tayyip Erdoğan''ın İsmet İnönü''yü Adolf Hitler''e benzetmesi bunun kadar hatalı bir deyiş olmuştur. Daha şimdiden bu sözü birçok yazar tarafından tenkit edilmeye başlanmıştır. Fakat konu bugünü aşacak kadar ağırdır. Belki de yukarıda saydığımız politikacılarla özdeşleşecek kadar önemlidir.

Duvardan düşen taş deyimimizle kastettiğimiz mana budur. Bahsettiğimiz gibi taşın açtığı gedik büyür ve duvarı yıkar. Politikacıların kelime dağarcıkları zayıfladığı zamanlar böyle yerinde olmayan deyimler kullanmaktadırlar. Öyle politikacılar vardır ki adından çok, yaptıkları yanlış konuşmalarla anılırlar.

CHP İçişleri Bakanlarından Faik Öztrak''ın, komünist propagandası yaptıkları sebebiyle gözaltına alınanları ziyaret ettiğinde söylediği söz çok meşhurdur: ”Siz kim oluyorsunuz? Bu memlekete komünizmi getirmek gerekirse, onu da biz getiririz.”

Nihat Erim başbakan olmuştur ama başbakanlığı ile değil de ”Gerekirse hürriyetler üzerine bir şal örtmesini de biliriz'' sözüyle tarihe geçmiştir.

Bu sebepten kendisine medyada ''şalcı Nihat''lakabı takılmıştır.

Türkiye de ilk defa serbest seçimlerin yapılması tartışılırken Trabzon Milletvekili Alaattin Tiridoğolu buna karşı çıkmıştır. Ve demiştir ki “Bu kabul edilirse TBMM “Hellolar... Cellollolar''la dolar” bu söz onun adeta kartviziti haline gelmiştir. Hatta o zamanlar, Türkiye''nin bir çok yerinde bu sözü protesto etmek için, “Hello... Cello...” mitingleri düzenlenmiştir.

Demokrat Parti''nin ilk milletvekillerinden birisinin, “Elimden gelse İsmet İnönü''nün derisini yüzer içine saman doldururum” sözü onun siyası hayatının sonu olmuştur.

Bu gibi sözlerin çoğu, söyleyen kimsenin dağarcığında yeteri kadar kelime bulunmamasından gelmektedir. Veya kendisini çok yüksekte görmesinden kaynaklanmaktadır ki, bu bir nevi “megalomani”dir. Bilinir ki, küfür ve hakaret, kendinden emin olanlara has bir davranış değildir. Küfür, hakaret ve şikâyet, güçsüzlük ifadeleridir. Ama çoğu zaman bunu kullananlar bu gerçeğin farkında değillerdir.

Süleyman Demirel, 12 Mart Muhtırası ile Başbakanlık''tan istifa ettirildikten sonra zamanın İçişleri Bakanı''na gazeteciler bir sual sormuşlardır, “Demirel tekrar Başbakan olabilir mi” sorusuna verdiği cevap çok enteresandır:

—Güldürmeyin beni.

Demirel tekrar Başbakan olmuştur ve vatandaşlar bu sözü söyleyene gülmüştür.

İnönü hakkında bu şekilde konuşan Başbakan Erdoğan bu sözleri söylerken, kendisini ömür boyu politikadan mahkûm eden kararları bir kenara itip, Başbakan yapan milletin gücünü hatırlamalıdır.