İhtilal nasıl önlenir?

Geçen haftaki yazımızda da arzettiğimiz gibi bugün Türk Ordusu politikanın dışına çıkma çabası içindedir. Ordu bu çaba içindedir diye bu ordu ihtilale teşebbüs etmez diyerek güvenmek büyük bir safdilliktir. Ordu politikadan çıkmak istediği halde onun mensuplarından bir kısmı tekrar politikanın içine girebilirler. Ve orduyu istedikleri yöne sevkederek ihtilal yapmaya teşebbüs edebilirler.

Ve yine Türkiye''de yapılan tahrikler belki semere verir. Belki silahlanmış bir grup insan darbeyle hükümeti devirmek teşebbüsünde bulunabilir.

İşte bu ihtimaller dahi ne kadar uzak olursa olsun bizleri tedbirli olmaya icbar eder.

İhtilali önleyebilmek için ihtilalin şartlarını bir araya getirmemek icabeder. Bu şartlardan bir tanesi siyasi fikirlerin silahla birleşmemesidir. Yani ordunun içerisine politikanın girmemesidir. Bu şartı yerine getirmek kısmen mümkündür. Fakat bunu tamamen bertaraf etmek imkansızdır. Her zaman ordunun içerisinde kendini siyasete kaptıran birtakım gafiller çıkabilir.

İhtilali arzu etmeyen onun memleketin zararına olduğuna inanan herkes Türk Ordusu''nun politikanın dışında kalmak çabasına yardım etmelidir.

İhtilalin şartlarından olarak saydığımız ikinci şart siyasi fikre sahip kitlenin mesela ordu içerisinde bir zümrenin iktidarı zorla devireceğine inanmış olmasıdır. Bunu da önleyici tedbirlerin alınması lazımdır.

Demokrasiye inanmış halk kitlelerinin ihtilali önlemek için alması gereken tedbirler şunlardır. Bunlardan bir kısmı bizzat halka ait vazifedir. Bir kısmı ise idare edenlere aittir.

Bizzat halka ait tedbirler şunlardır:

Halk demokrasi terbiyesine demokrasi şuuruna erişmelidir. Onu korumaya azimli olmalıdır. Bilhassa ihtilal geçirmiş memleketlerde insanlar radyodan “Dikkat Dikkat” diye bir ses duyarsa nasıl hareket edecek bunu düşünmelidir.

Bir gece yarısı kapısı çalınıp yaka paça hiç tanımadığı insanlar tarafından dışarı sürüklenirse ne yapacaktır bunu bilmelidir. Teslim mi olacak kendisini dışarı çeken kolu mu kıracak silahına mı sarılacak bunun kararını önceden vermelidir.

Bir sabah kalktığı zaman kendisini idare edenlerin hapse atıldıklarını seçtikleri milletvekillerinin başvekillerin vekillerin toplandığını gördüğü zaman ne yapacak bunu bilmelidir.

Kısacası büyük halk kitleleri sahip oldukları hürriyet müsavat v.s. gibi haklarını ve seçtikleri kimseleri korumasını öğrenmelidir. İşte bu yapıldığı taktirde bir memlekette ihtilal olmaz ve olamaz. Ve ancak bu gibi ahval de demokrasi emniyettedir.

Yukarıda da söylediğimiz gibi ihtilali yapmak isteyen kimseyi kararından korkudan başka hiçbir şey geri döndüremez. O vatanperverdir ihtilal yapmaz demek aptallık olur. Ancak milletler demokrasilerini yıkmak isteyen insanları ellerine sopalar alarak kovalamaya karar verirse ihtilaller olmaz.

Ancak burada bir noktaya da işaret etmek gerekir. Bu babda idare edenlere de büyük vazifeler düşmektedir. Her şeyden önce idare edenler halka bu şuuru bu terbiyeyi vermekle mükelleftir. Ve onlar kötü icraatları ile halkı bezdirmemeye rejimi müdafaaya azimlerini kırmamaya mecburdurlar.

İdareciler toparlanıp götürülürken bir millet oh(!) deyip sevinmiyorsa, vah deyip dövünüyorsa dava büyük çapta hallolmuştur. Bunu dedirtecek de idarecilerin tutumudur.

Tekrar ederek diyebiliriz ki bu memlekette ümidini ihtilale bağlamış partiler vardır. Ellerine kudret geçtiği gün ihtilal yapabilecek şahıslar, insanlar vardır. Bu bedbahtlar bilmelidir ki bu memleketin hakiki evlatları ellerinde sopa, kalplerinde iman beklemektedirler. Bunlar hem seçmeye kararlıdırlar hem de seçtiklerini korumaya.

Demokrasi yaşayacaksa bunların sayesinde yaşıyacaktır.

Selam bu kararı verenlere selam bu imanı taşıyan insanlara…