Çocuklar futbol oynamak istiyor

- Hep futbol, hep futbol... Başka bir şey bilmez misiniz siz?

- Biliriz tabii.

- Ne mesela?

- Mesela, maç.

- Maç mı? O da aynı şey değil mi?

- Aynı olabilir ama, bu bizim kendi aramızda yaptığımız maç.

- Ne farkeder?

- Çok şey farkeder.

- Yaa...

- Elbette. Bizim maçlarımız televizyondan yayınlanmıyor ama, çok keyifli geçiyor, biliyor musun?

- Biliyorum. En son geçen gün top oynarken komşunun camını kırmışsınız. Kaçarken çok keyifli olduğunuzu duydum.

- Nerden duydun?

- Herkes görmüş.

- Öyle ama, sonra aramızda para topladık, biliyor musun?

- Ne için? Kırılan camın parasını ödemek için mi?

- Hayır, yeni bir top almak için.

- Çok ayıp.

- Hiç de değil. Eğer para artsaydı, cam parasını da verecektik. Artmadı. Üstelik biraz da noksan çıktı.

- Topladığınız para bir top almaya yetmiyor öyle mi?

- Yetmiyor. Zaten sana da bunun için geldim.

- Ne için?

- Sen de biraz para verir misin?

- Eee?

- Eee''si işte güzel bir top alalım.

- Yakan top oynarsak veririz.

- Olmaz. Yakan top değil, futbol oynamamız gerekiyor.

- Niçin gereksin ki? Pekala başka bir şey de oynayabiliriz.

- Hayır hayır. Bizim takım hazır. Herkes maç için hazırlandı.

- Fakat top alamadınız daha.

- Alamadık.

- Ben para verirsem top alacaksınız.

- Evet.

- Öyleyse ben de para vermiyorum.

- Ama neden oyun bozanlık yapıyorsun ki?..

- Ben oyun bozanlık yapmıyorum.

- Gel sen de futbol oyna...

- Peki beni takım kaptanı yaparsanız oynarım.

- Hoppala!.. Kızların takım kaptanı olduğu nerede görülmüş?

- Sen bilirsin. O zaman ben de size katılmam. Siz en iyisi o topladığınız paranın hepsini götürüp camını kırdığınız komşuya verin.

- Aslında doğru söylüyorsun ama, ya bizi kovalarsa?

- Niçin kovalasın canım, siz hatanızı tamir etmiş olacaksınız. Tam tersine, çok memnun olur.

- Sahi mi?

- Elbette. Belki içeri kaçan topunuzu da geri verir.

- Verir mi dersin?

- Tabii.

- Ne güzel olur. Keşke bizim oyun oynamamız için geniş alanlar olsa da, kimsenin camını kırmasak. Değil mi?

- Evet ama, yok işte.

- Biliyor musun, ben büyüyünce çok yetkili biri olacağım ve...

- Eee?

- Ve çocukların rahat rahat oyun oynayabilmesi için çok geniş alanlar yaptıracağım.

- İnşaallah büyüyünce bu söylediklerini unutmazsın.

- Hiç merak etme, unutmam. Göreceksin!..

Ruh Adem

Hayalet Oğuz''a benzeyen bir arkadaşımızdır Âdem.

Nerede, ne zaman karşınıza çıkacağını bilemezsiniz.

Bir gün Sarıyer''de yahut Beykoz''da, bir gün Ozanlar Kıraathanesi yahut Marmara''da "N''aber üstad?" diye selam verebilir.

Ne iş yaptığını, nasıl geçindiğini de anlamak zordur. Soyadını bilmiyorum, daha önceden tanışıklığı olanlara sordum, onlar da bilmiyor. Kısaca "Ruh Adem" diyebiliriz.

Bir vakitler büfe, kantin, çay ocağı gibi işler yaptığını konuşmalarından çıkartıyoruz.

Geçen sene, henüz ortada kriz falan yokken, işyerini kapatmak zorunda kalmış.

Borçlar birikmiş. Tüpçüyle, toplam 103 tüp borcunu ne yapacaklarını konuşurken, tüpçü dolara çevirip vadeye yaymayı teklif etmiş.

Bizimki kabul etmemiş.

"Doların fırlayıp gideceği muhakkak, biz en iyisi bunu tüp değeriyle kayda geçirelim" demiş.

Tüpgaza gün aşırı gelen zamların ardından, borcu üç katına ulaşmış durumda.

"Keşke dolar teklifini kabul etseydim" diyor, "neye el atsam kuruyor!"

Memleketin selametini düşünerek bir tavsiyede bulundum ona:

"Madem öyle, en iyisi bulabildiğin kadar borç bulup dolara yatırım yap" dedim, "Sen batarsın ama, hiç değilse memleket kurtulur."

Gelen her zamdan sonra tüpçü telefon edip kahkahayla gülüyormuş. "Doları kabul etmezsin ha?!." Geçenlerde Süleymaniye''de bir araya gelip çay içmişler.

Rahmetli Hilmi Oflaz''dan mülhem, bir durum değerlendirmesi yapmış Âdem, gevrek gülüşlerle hatır soran tüpçüye:

- Sana borcum olduğu gün gibi aşikar, tamam; ancak ödeme ihtimali, gökteki şu yıldızlar kadar uzak!..

Çocuğunuzun başarısını artırmak istiyorsanız...

Sorumluluk duygusunu artırmaya çalışın.

Dr. Safi Avcı

Hiç merak ettiniz mi?

Neden bir rahibe, başından ayak parmaklarına kadar kapandığı zaman, kendisini Allah''a adadığı için saygı görüyor da, bir Müslüman kadın bunu yaptığı zaman baskı görüyor?

Neden bir Yahudi sakal uzatabiliyor ve bununla sadece inancını pratiğe geçirmiş oluyor da, bir Müslüman bunu yaptığı zaman aşırı oluyor?

Neden Batılı bir kadın evde kalıp evine ve çocuklarına baktığı zaman, ailesi için iyi bir şey yapmış oluyor da, aynı şeyi bir Müslüman kadın yaptığı zaman özgürlüğü kısıtlanmış oluyor?

Neden bir çocuk kendisini herhangi bir şeye adadığı zaman o konuda potansiyelini göstermiş oluyor da, kendisini İslam''a adadığı zaman umutsuz oluyor?

Neden bir Hıristiyan, bir kişiyi öldürdüğü zaman, dini söz konusu olmuyor da (örneğin İRA), bir Müslüman bir suç ile suçlandığı zaman yargılanan İslam oluyor?

Bütün bunlara rağmen, neden tüm dünyada en hızlı büyüyen din İslam?

(Avustralya''dan Amerika''ya, Avrupa''dan Asya''ya kadar pek çok yeri dolaşan bu sorular, Fecre Doğru''dan Hüseyin Nazlıaydın''a oradan size ulaştı.)