"Yahudi Acılarının Tarihi"

- "Nazi soykırımına karşı ilgim başta kişiseldi. Babam da annem de Varşova Gettosu ve Nazi toplama kamplarından sağ kurtulmuşlar. Babam ve annem dışında sülalemizin tüm fertleri ise Naziler tarafından katledildi." (s. 13)

Bu satırlar, -dün sözünü ettiğim- "Soykırım Endüstrisi: Yahudi Acılarının İstismarı" (Söylem Yayınları, İstanbul, Şubat 2001) adlı kitabın yazarı Norman G. Finkelstein''a ait...

Finkelstein ilginç bir kişilik... Bu kitabı yazmasının nedenleri hakkında açıkça şöyle diyor:

- "Annem ve babam sık sık Nazi soykırımının sömürülmesine ve tahrif edilmesine neden çok içerlediğimi merak etmişlerdir. [1] Bunun en açık nedeni, soykırım''ın İsrail devletinin suçlarla dolu politikalarının meşrûlaştırılması ve ABD''nin bu politikalara desteğinin sağlanmasında kullanılıyor oluşudur. [2] Kişisel bir neden de vardır: Aileme yapılan zulmü umursuyorum. [3] "İhtiyaç sahibi soykırım kurbanları" adına Avrupa''dan para koparmak için Soykırım endüstrisinin şu an yürüttüğü kampanya, şehitliğin ahlâkî önemini bir Monte Carlo gazinosununkine indirgemiştir. [4] Bu kaygılarımın dışında, tarihsel kayıtların güvenilirliğinin sağlanmasına ve hatta bunlar için savaşılması gerektiğine de inanıyorum. Kitabın son sayfalarında, Nazi soykırımının çalışılmasıyla yalnızca "Almanlar" ya da "Yahudi olmayanlar" hakkında değil hepimiz hakkında birşeyler öğrenilebileceğini savunacağım." (s. 15)

Dikkat edilecek olursa Finkelstein kitabı yazmasının gerekçeleri sadedinde sırasıyla siyasî, şahsî, ahlâkî ve ilmî olmak üzere tam dört temel neden sayıyor: Siyasî; zira kendisi açıkça İsrail devletinin politikalarına karşı... Bu politikaların yahudilerin varolma mücadelesinin sınırlarını aşıp İsralli (siyonist) elitlerin elinde artık gayr-ı insanî bir hüviyete büründüğünü söylüyor. Şahsî; zira kendileri de birer soykırım mağduru olan ailesine ma''lûm soykırım endüstrisinin istismarcılarınca haksızlık yapıldığına inanıyor... Ahlâkî; zira soykırım mağduriyetinin maddî rant kapısı haline getirilmesini ahlâkî bir düşüklük olarak nitelendiriyor ve böylelikle trajedinin asıl anlamını yitirdiğini söylüyor. İlmî; zira abartmak, sahte hatıratlar kaleme almak, uydurma belgeler düzenlemek, metinleri tahrif etmek gibi yollarla tarih''in saptırılmasını bizatihi ilim adına/tarih adına esef verici buluyor.

Hiç de hak etmediği halde kendi cemaati tarafından antisemitist olmakla suçlanan ve mazlûm Filistinlileri savunduğu için bir anda "düşman" safına yerleştirilen Finkelstein''ın soykırım dolayımında önümüze koyduğu tablo gerçekten de tüyleri ürpertici!

Finkelstein âdeta şöyle diyor: "Ortaçağda hristiyanlar antijudaizm, en son olarak da onların torunları Naziler antisemitizm saplantısıyla halkımıza zulmettiler. Bu bir hakikat. Fakat bütün bu olup bitenler biz yahudilerde, insanlık dışı olan her türlü haksızlığa/zulme karşı çıkmak yerine, sadece bize yapılan haksızlıklara karşı çıkmak gibi "bencilce" bir refleks oluşturdu. "Seçilmiş halk" inancıyla da beslenen bu refleks, bize reva görülen haksızlıkları "biricik" olarak nitelemek gibi bir saplantının doğmasına yol açmakla kalmadı, bizi bizim dışımızdaki haksızlıklar karşısında duyarsız hale de getirdi."

Antijudaizm''in din taassubunun, antisemitizm''in ise ırk taassubunun bir neticesi olduğu erbabının ma''lûmu... Bu insanlık ayıbının Batı tarihinden silinmesine imkân yok... İşin hakikati, bizlerin -kendi metafizik ilkelerimize binâen- soykırım denen vahşeti, böylesine bir kin ve nefreti anlamamıza da, anlamlandırmamıza da imkân yok; tıpkı soykırım literatürünün klasiklerinden sayılan Fragments adlı kitabın onlarca dile çevrilip, "Yahudi Yılın Kitabı Ödülü", "The Jewish Quarterly Ödülü" ve "Prix de Memoire de la Shoah" ödüllerini kazandıktan sonra, kitabın yazarı olan soykırım yıldızı Wilkomirski''nin aslında II. Dünya Savaşı boyunca İsviçre''de olduğunun ortaya çıkması, hatta kendisinin Yahudi bile olmadığının tesbit edilmesi (s. 60-61) gibi savunmacı garabetleri anlayamamamız gibi...

Dörtbir tarafı düşmanlarla hâlelenmiş bir dünyada yaşayan, sürekli ezilip horlandığını düşünen, sürekli muhaceret kaygusuyla hareket edip ayaklarını basacak sağlam bir zemin arayan bir halkın yöneticilerinin beslediği bir "mit"in bizzat kendi insanlarına zarar verir bir keyfiyet kazanması gerçekten de çok düşündürücü... Binaenaleyh -sebebi her ne olursa olsun- Finkelstein''ın yazdığı kitap, insanoğlunun vicdanının derinliklerinde, kendisine dokunulduğu/dokunulabildiği takdirde ses verecek bir bam telinin saklı bulunduğunu gösteriyor.

Yeryüzünde siyasî hesaplar ne denli ağır basarsa bassın, yine de birgün insanî kayguların galip gelebileceğini umut edebiliriz. Çünkü umut edebilmek için hâlâ yeterli nedenlerimiz var.

Finkelstein''ın kitabını sadece Perez''in açıklamalarını safdilâne bir biçimde algılayan siyasetçilerin değil, bizatihi fikir ve vicdan sahibi yahudilerin de okumasında yarar görüyorum.