Öğrenme ve öğretme sanatı

Bütün dünyada olduğu gibi, Türkiye''de de üniversiteler öğrenme ve öğretme fonksiyonlarını giderek yitiriyorlar. Onların yerine gönüllü kuruluşlarla birlikte ticari işletmeler geçmeye başladı. Artık her örgüt ister ticari, isterse gönüllü olsun, başarılı olmak için, öğrenen bir kuruluş olmak zorunda.

İstanbul''da sözkonusu gönüllü kuruluşlara verilebilecek örneklerin başında, "Bilim ve Sanat Vakfı" geliyor. Doç. Dr. Ahmet Davutoğlu''nun yönetiminde vakıf bir "Açık Üniversite" gibi faaliyet gösteriyor.

Vakıf, özellikle lisans sonrası eğitim yapan öğrencilere dönük seminerler yanında, yurt dışından davet ettiği akademisyenlerin verdiği konferanslarla, eğitim ve öğretime bir üniversite kadar katkıda bulunuyor.

Seyid Hüseyin Nasr, William Chittick ve Perwiz Morewedge, vakıfta son aylarda seminer veren sözkonusu ünlü akademisyenlerden yalnızca üçü.

Öğrenme ve öğretme faaliyetlerinde bütün dünya yeni bir dönüşümün arifesinde. Son elli yıl içinde ekonomiler, sermayenin etkili olduğu bir dönemden, öğrenme ve öğretmenin etkili olduğu bir döneme giriyor.

Son bir kaç yılda öğrenen kurumların öne çıkması ve öğrenmenin üniversitelerden örgütlere taşınması, sözü edilen dönüşüm ve değişimin ne kadar hızlı ve yoğun olduğunu gösteriyor.

Artık toplumların üretim gücü, büyük ölçüde işletme ekonomisi kitaplarında anlatıldığı gibi, topraktan kaynaklanmıyor.

Fernand Braudel ve Henri Pirenne gibi tarihçilerin ayrıntılı bir biçimde anlattıkları, üretimde ağırlığın topraktan sermayeye geçtiği süreç de tamamlandı.

Yirminci yüzyılın ikinci yarısında, özellikle Batı dünyası sermaye ağırlıklı ekonomiden, bilgi, tecrübe, misyon ve vizyonun ağırlık ve güç kazandığı ekonomiye geçtiler.

Günümüzün güçlü kurum ve kuruluşları öğrenmesini olduğu kadar öğretmesini de başaranlardır.

Öğrenmenin özü değişmeyen amaçlarla, değişen araçları görebilme yeteneğidir. Araçların hızla değiştiğini görenler, yeri ve zamanı gelince, kurum ve kuruluşlarını değiştirebilirler.

Türkiye''nin pas tutmuş siyasal, ekonomik ve kültürel yapısını değiştirecek olanlar, öğrenirken öğretmesini, öğretirken de öğrenmesini bilenlerdir.

Yirmibirinci yüzyılda, ister fiziksel, isterse de zihinsel olsun, üretim gücünün kaynağı öğrenen insan ve öğrenen kurumlar olacak.

Bilgi sahibi olmak için sermaye sahibi olmak gerekmez.

Güç kaynakları içinde herkesin kolaylıkla erişebileceği tek kaynak bilgidir.