Cocu’dan gelen temiz koku…

Ahmet Çakar, geçen hafta Beyaz TV’deki programda ağzından bir şey kaçırdı.

Dedi ki: Fenerbahçe, görevine son verdiği Cocu’ya ödeyeceği tazminatı, kulüp hesabı dışında farklı hesaplardan ödemeyi teklif etmiş, fakat Hollandalı teknik adam bunu kabul etmemiş.

Niye kabul etmemiş?

Ahmet Hocanın tabiriyle söyleyeyim.

Cocu demiş ki: Ben öyle abidik gubidik işleri bilmem, Fenerbahçe Kulübü, resmi hesaptan, benim paramı Hollanda’daki banka hesabıma yatıracak. Çünkü ben Fenerbahçe’den aldığım tazminatın vergisini ödeyeceğim devletime. Onun için kaynağı belirsiz, ne olduğunu bilmediğim bir parayı alamam.

Ya arkadaş…

Canını, ciğerini yiyeyim senin…

Daha nasıl anlatayım…

Daha ne kadar açık söyleyeyim ben sana…

Bize lazım olan şey Cocu değil, Cocu değil ki…

Bize lazım olan şey Cocu’ya ve Cocu gibilere kazandırılan dürüstlük, şeffaflık, berraklık.

Ne derseniz deyin buna, ister ahlâk deyin, ister gelenek deyin, ister kanun deyin, ister saygı deyin, ne derseniz deyin.

Bize lazım olan şey o işte…

Adam küçücük bir atölye açıyor, stopajından, gelirinden, giderinden on kalem vergi ödüyor, bir kuruş ödemese, elli tane kâğıt geliyor.

Bu memlekette tombalak bir çocuk çıktı.

İneklerin, öküzlerin önünde poz verdi, bir buçuk milyara yakın para topladı.

O paraları dünyanın öteki ucundaki bir bankaya aktardı.

Sonra da buradaki inekleri ve öküzleri ve sevgililerini bıraktı, uçtu gitti.

Köyde ürettiği iki kilo çökeleği, yirmi tane yumurtayı ilçe pazarına indirip satan teyzenin başına dikilip işgaliye parası isteyen zabıtanın devleti, ineklerin önünde poz verip, o ineklerin üstünden söğüşlediği milyarlarca lirayı yurt dışına kaçıran tombalağı göremedi mi?

Adama bak adama...

Bana vereceğiniz tazminatın vergisini vereceğim, diyor.

Herifteki ahlâka bak, sadakate bak, saygıya bak, devletine olan inancına bak.

Sinirimden dilimi koparacağım arkadaş!..

Kovulduğunu, hakarete uğradığını dert etmiyor, alacağı tazminattan devletine vereceği vergiyi hesaplıyor.

Modern insan budur işte, modern toplum budur, bu işin tarifi de bu kadar kolaydır.

Modern toplum, hesap soran toplumdur, modern idareci hesap veren idarecidir.

Gelir dağılımındaki dengesizliğin esas sebebi, kazanırken yapılan usulsüzlüktür.

Yerel seçimler yaklaşıyor, izliyorsunuz, partilerde büyük bir telâş var.

Nedir bu telâşın sebebi?

Herkes temiz aday arıyor, kirlenmemiş, adı şaibeli işlere karışmamış, temiz aday bulma telâşı bu.

İnsanlar bazı şeylere inanmıyor artık, güven kavramı pamuk ipliğine bağlı.

25 bin lira maaş alan bir milletvekilinin 5 yıldaki toplam kazancından daha fazlasını, sadece bir seçim çalışmasında harcamasını, bunu neden yaptığını bilmek istiyor insanlar.

10 bin kişinin yaşadığı küçücük bir ilçeyi yönetmek için 12 tane belediye başkan adayının ortaya çıkmasını, bu hizmet aşkının(!) nasıl da depresif bir vakaya dönüştüğünü anlamak istiyor insanlar.

Kim, ne kadar farkındadır bilemem, fakat şu yeni dönem belediyeler açısından yatırımlar dönemi değil artık.

Yeni dönem şeffaflığın, hesap verebilirliğin ve bunları talep eden açık toplumun dönemidir.

Herkes hesabını ona göre yapsın.