Mevsim bu mevsimdir

"Sizin en iyileriniz Kur"an"ı öğrenen ve öğretenlerinizdir"

Bu sözün bir hadisi şerif meali olduğunu hepimiz biliyoruz.

Şimdi mevsim en iyilerden olma mevsimi.

Anlamak yaşamaktır, anlamayan öğrenmiş olmaz.

O halde Kur"an-ı Kerim"i öğrenenler, onu bilenler ve yaşayanlardır. Öğretenler de böylece yaşanmasını sağlayanlardır.

Her halükarda, Kur"an-ı Kerim"i kendi harfleriyle okuyabilmek, onun öğrenilmesinin birinci adımıdır ve her Müslümana farzdır.

Kur"an-ı Kerim, Allah"ın seçip gönderdiği dille ve yazı ile Kur"an-ı Kerim"dir. Türkçe ya da İngilizce Kur"an-ı Kerim olmaz. Mealler ve tefsirler yazarlarının ondan anladıklarıdır, Kur"an değildir.

Kur"an-ı Kerim Allah"ın kullarına bir mektubudur; Allah"ı sevdiğini söyleyip de O"ndan gelen mektubun okunmasını ve içeriğini bilmemek bu sevgi iddiasının gerçek olmadığının kanıtıdır.

Türkiye laik bir ülkedir ve sizin çocuklarınıza Kur"an-ı Kerim öğretme gibi bir görevi yoktur. Zaten bu görev bir İslam ülkesinde bile kurumların, okulların, medreselerin değil, annelerin ve babaların görevidir. Çünkü Allah (cc) onlara hitaben: "kendinizi ve çoluk çocuğunuzu ateşten koruyun" buyurmuştur.

Bu sebeple hep söylüyoruz, dinin temel meselelerini çocuklarına öğretme durumunda olanlar anneler ve babalardır. Bu görev ailenin görevidir. Günümüz sosyologlarından Antony Giddens, "ailenin görevleri kurumlara bırakılırsa aile dağılır" diyor.

Benim ve bütün kardeşlerimin ilk Kur"an-ı Kerim ve tecvid hocamız babamdır. Hiç öğretim görmeden dağın başında başarmıştı bunu.

Zayıf da olsa bir hadiste şöyle denir:

"Çocuklarınızı üç hasletle eğitin: Peygamber sevgisi, onun ehlibeytinin sevgisi ve Kur"an okuyabilmek…"

İslam ailesinin temel özelliklerinden birisi onun bir mektep oluşudur.

Kur"an-ı Kerim"i önce ailede öğrenmenin ve öğretmenin yollarını aramalıyız. Beceremiyorsak başka çarelere bakmalıyız. Nezih mekânlardaki kamplar, yayla evleri, her bir sitenin, apartmanın münasip bir köşesi, çocuklara eğlenme imkânı sunan özel mekânlar, bu iş için düzenlenmiş evler, açık alanlar Kur"an-ı Kerim"in öğretileceği yerler olabilir. Din görevlilerinden de ihlas ve heyecanla bu işi yapanlar vardır.

Öğreticiler Kur"an ahlakıyla tanınan insanlar olmalıdır. Bu işi Allah rızası için yapabiliyorsa ne ala, yoksa ahlakı güzel öğretmenlere bir yaz harçlığı verilebilir. Ağniyamız bu konuda da cömert olmalıdır.

Anne babalar, çocuklarının elli altmış yıllık geleceğini kurtarma adına ne sıkıntılara katlanıyorlar. Ders süresince elinden tutup her gün okuluna götürenleri var. Bir İngilizce, matematik dersi için özel hoca tutup dünyanın parasını verenler var.

Bunları "çocuğumun istikbali adına" deyip yapanlar, ondan sonraki istikbali, yani biraz daha uzak geleceği göremezlerse bu bir görme bozukluğu olmaz mı? Basiretsizlik olmaz mı? Basar/göz kadar basiret de açık olmalı değil mi?

İyi düşünemiyoruz; kendimiz belki namaz kılıp Kur"an-ı Kerim okuyoruz ama çocuklarımıza gelince marazi bir merhametle ya da işin farkına varamadığımız için onlara bunu yaptırmanın yollarını aramıyoruz.

Anne ve babalar şöyle bir düşünseler: Sonunda kendileri cennete girseler dahi, eğer çocukları ve çocuklarının çocukları orada değilse cennet bile onlara dar gelmez mi?

O halde tam mevsimi, herkes kendini bir seferberlik içerisinde görmeli ve hiç kimse bu işin sorumlusu başkalarıdır diye düşünmemeli.

"Yarışanlar bu konuda yarışsınlar" anlamındaki ayeti kerime buna da ışık tutuyor.

Sa"yınız meşkür olsun, evladınız mümin kalsın. Efendimiz buyurur:

"İnsan ölünce amel defteri kapanır. Ama üç yolla ona sevap gitmeye devam eder: Faydası sürekli bir sadaka, kendisine dua eden evlat, ya da yararlanılan bir ilim".