Az cesaret değil bu...

Milli Güvenlik Kurulu''nun son toplantısı devam ederken, Türk Silâhlı Kuvvetleri (TSK) bünyesindeki en gizli birim olan Seferberlik Tetkik Kurulu''nun (STK) arşivi savcılar ve yargıçlar tarafından didik didik ediliyordu dün... Üç gündür süren incelemelerin sonucu bütün kamuoyu tarafından merakla bekleniyor.

Bu noktaya nasıl geldiğimizi biliyoruz: Başbakan Yardımcısı Bülent Arınç ile bazı başka bakanların oturdukları muhitte ellerinde krokili not kâğıdıyla yakalanan iki rütbelinin evinde yapılan aramalarda ele geçen belgeler, bağlı oldukları birimi yargının dikkat alanına soktu. Karargâhın kısa bir tereddüdü sonrası birimin açılan kapılarıyla içeri giren yargı mensuplarının araştırmaları kısa sürede sona ereceğe benzemiyor.

Doğal karşılamamız gereken bir durum bu. 1950''li yılların ilk yarısında NATO kapsamında Amerikalı ve İngiliz istihbarat uzmanlarınca kurulan birim her zaman tartışma konusu olan eylemlerle ilintilendirilmişti. Bir zamanlar ''kontrgerilla'' diye de anılan birimin adının bir biçimde karıştığı nice olay hatırlıyoruz. Susurluk kazası (Kasım 1996) sonrasında ortaya serilen kirli çamaşırlar üzerine, TSK, birimin faaliyetlerinin durdurulduğunu açıklamıştı.

Kuruluş amacının, “NATO üyesi ülkelerin Sovyet tehdidi altına düşmesini engellemek, düşmesi durumunda kurtarılmasını sağlamak” olduğu düşünülürse, ''tehdit'' unsuru Sovyetler Birliği''nin çöküşü sonrasında işlevsiz kalmış olması gereken birime ihtiyaç da bitmişti. İhtiyaç kalmamasına, faaliyetlerinin durdurulduğu 13 yıl önce açıklanmasına rağmen, STK''nın varlığını hâlâ sürdürdüğü anlaşılıyor.

Başbakan Yardımcısı Arınç''a suikast iddiası söz konusu olmasaydı, ''en gizli birim'' ile daha uzun yıllar birlikte yaşamaya devam edecekmişiz demek ki...

Suçüstü yapılan iki subayın ''suikast'' hazırlığıyla gerçekten bir ilişkisi var mıdır? Elbette şu aşamada bunu bilmek mümkün değil. Halen gözaltındaki sekiz asker arasında o iki subay da olduğuna göre, eldeki bilgi ve bulgular, savcıları iddiaları dikkate almaya sevk etmiş olmalı.

Bizim tarihimizde siyasi kişilere karşı girişilmiş veya girişildiği iddia edilmiş ilk suikast geçen hafta boyu tartıştığımız olay değil. ''Kontrgerilla'' adını günlük kullanıma sokan Bülent Ecevit''in hayatına kast ettiği düşünülen birden fazla eylem söz konusuydu. Turgut Özal başbakan iken partisinin kongresinde silâhlı bir suikast girişimine hedef olmuştu; canlı yayında kıl payı kurtulduğunu bütün Türkiye izledi.

Farkına varılan-varılmayan kimbilir kaç siyasi suikast girişimi yaşandı bu ülkede.

Tabii bir de dosyası kamuoyunun bilincinde hâlâ kapanmamış başka eylemleri de unutmamak gerekiyor. 1990 başında Prof. Muammer Aksoy''la başlayan ve 2002 sonlarında Doç. Necip Hablemitoğlu''yla son örneklerinden birine tanık olunan onlarca eylemde ülkenin çok değerli aydınları hayatlarını kaybetti. Kahramanmaraş''ta (Aralık 1978), Çorum''da (Mayıs-Temmuz 1980), Sivas''ta (Temmuz 1993) yaşanan ve ''Alevi-Sünni çatışması'' olarak tarihe geçen kitle olayları bile kuşku uyandıran eylemlerdi. İçimizde son 25 yıldır ülkemizi zayıflatan PKK eylemlerine bile bu anlamda kuşku ile bakanlar var.

Yakın siyasi tarihi suikastlar ve kitle eylemleriyle lekeli bir ülkede gelmiş geçmiş bütün hükümetler dönemlerinde doğru-yanlış şikâyetlere sebep olmuş bir birimin üzerine gidilemezken, Ak Parti hükümetinin ve Başbakan Tayyip Erdoğan''ın farklı bir tavır sergilemesi herhalde tarih yazacak bir cesaret.

TSK''nın da bu gelişmeden rahatsız olmaması beklenir; kuşkuların dağıtılmasıyla sonuçlanacak bir soruşturma TSK''yı da müthiş rahatlatacaktır.

Gerçeklerin ortaya çıkması herkesin yararına...